“Micropayment en abonnement kunnen krant redden”

muntenEen financieel hek rond websites van dagbladen zal die bedrijven niet redden, concludeert het Britse onderzoeksbureau Oliver and Ohlbaum na een enquete onder 2600 volwassen Britten. Een combinatie van abonnementen en micropayments zou nog het beste toekomstperspectief voor de kranten bieden, aldus een artikel bij Editorsweblog.org. De onderzoekers denken dat het vragen van geld voor toegang van een website, op weinig enthousiasme bij lezers kan rekenen. Het betalen per ingezien artikel zou al meer kans van slagen maken. Bovendien zouden trouwe lezers extra faciliteiten moeten krijgen, zoals toegang tot afgeschermde delen van de dagblad-websites of een combinatie van een abonnement op de papieren krant in combinatie met toegang tot de website. Slechts een klein aantal respondenten zou helemaal niet bereid zijn voor de kranten-informatie te betalen.

8 reacties

  1. Miriam van der Have schreef op 6 december 2009 om 12:44

    De Gelderlander heeft ook al een tijdje een poll op de pagina’s staan. Daar is niet gevraagd naar micropayments, maar wel of mensen bereid zijn of 10 euro per maand te betalen voor het lokale nieuws. Slechts vier procent wil die 5 of 10 euro betalen. 78 procent zoekt zij nieuws voortaan elders. De verrassing zit ‘m in de overige 17 procent want die antwoordde “Nee, als ik moet gaan betalen koop ik net zo lief de papieren krant.”

    Dit antwoord lijkt te bevestigen dat de websites van regionale kranten de papieren uitgave kannibaliseren. Het is natuurlijk de vraag of deze 17 procent werkelijk een abonnement zal nemen, of misschien zelfs al abonnee is – meer onderzoek is dringend gewenst.

    http://mediaday.nl/2009/10/bezoekers-gelderlander-nl-willen-niet-betalen-maar/

  2. Micropayments is het foutste wat je als krant kan doen, enerzijds schrik je de lezer hiermee af, doordat ze een betalings- en beslissingsproces ondergaan, wat voor een dramatische daling in aantal lezers zal zorgen (dit verschijnsel staat ook wel bekend als de ‘penny gap’). Anderzijds wordt bijna niets verdiend aan micropayments.

    Zie voor meer informatie het boek ‘Free’ van Chris Anderson:
    http://www.managementboek.nl/boek/9789046805084/free_nederlandstalig_chris_anderson

  3. Paul Disco schreef op 6 december 2009 om 21:06

    Ik heb niet de wijsheid in pacht, hoor. Maar is iTunes geen voorbeeld van een oplossing van een soortgelijk probleem, maar dan uit de muziekindustrie?
    En is niet inspelen op consumentengedrag in wezen niet het foutste wat je kunt doen?

    Kun je trouwens wel onderzoeken of mensen willen betalen? Ik zou persoonlijk nooit zeggen dat ik ergens ook wel voor wil betalen voor iets dat nu gratis is. Em als

  4. Ik heb de wijsheid ook niet in pacht hoor, maar wij zijn intussen druk bezig met een oplossing bij Nieuwsbeleving.
    Ik ben het overigens met je eens dat je altijd op zoek moet blijven naar de beste manier om in te kunnen spelen op consumentengedrag, maar dat terzijde.

    Het verschil met iTunes is dat er geen legaal gratis alternatief is voor gedownloade muziek (en die zijn er in de krantenwereld natuurlijk legio). Bovendien speelt iTunes heel goed in op de wensen van de klant, doordat muziek bijna automatisch op een iPod wordt gezet. Ook speelt mee dat muziek wordt gezien als iets wat lange tijd zijn waarde behoudt, nieuws is daarentegen na een dag zijn waarde kwijt.

  5. Paul Disco schreef op 7 december 2009 om 17:32

    Ha Tom,

    Nieuwsbeleving is een leuke site. Maarg goed, iTunes is niet de enige, kijk maar: http://www.downloadwinkels.nl/index.html. Maar het maakt voor het principe van micropayments toch ook niet uit of er 1 winkel is of meerdere? Het gaat erom dat je de kern, het artikel, verkoopt zonder per se dure verpakking. En dan is 20 x een duppie ook weer 2 euro.

    Ik denk overigens niet dat kranten veel ‘nieuws’ kunnen verkopen, dat is overal en gratis, maar wel ‘achtergronden en duiding’. En ook ongetwijfeld ‘entertainment’.

    De informatie moet dan nog ‘ergens op’ (een medium), die zijn er inmiddels zat. Misschien moeten uitgevers wel investeren in oled’s. Lijkt me ideaal voor kranten en tijdschriften in kleur, op A5 of A4 formaat. Niet zo’n monoding als de huidige e-readers, maar met veel meer smartphone mogelijkheden.

  6. Hi Paul,

    Je hebt gelijk dat iTunes niet alleen staat, wat ik bedoel te zeggen dat er, buiten de downloadsites die werken met behulp van betaling per nummer, geen alternatieven bestaan om legaal muziek te downloaden. Dat iTunes daarmee zo succesvol is geworden, komt doordat zij het meest complete en gevarieerde aanbod aan muziek hebben en de integratie met iPods zo gemakkelijk is (bron).

    Het is misschien wat extreem geuit in mijn eerste reactie, maar ik geloof persoonlijk niet in het micropayment-model. Uit de literatuur blijkt dat het model meestal niet werkt (enkele uitzonderingen daargelaten uiteraard).
    Ik wil niet vooruit lopen op ons onderzoek, maar wat onder andere naar voren komt is dat mensen, als ze willen betalen voor nieuws, er wel een fysiek product voor terug verwachten (in de vorm van een krant). Ik denk daarom dat het model in dit geval ook niet zal werken.

    Kleine draagbare displays zijn naar mijn mening ook de toekomst voor de kranten. Ik denk echter niet dat OLED de toekomst is, omdat deze techniek licht uitstraalt, waardoor het net zo vermoeiend leest als een LCD-scherm. In Delft zijn ze momenteel bezig met een veelbelovende techniek, het ‘Super E-paper‘. Dit is een techniek vergelijkbaar met de huidige e-readers (die net zo lezen als papier), maar dan in kleur en met een hoge refresh rate, waardoor het ook mogelijk om bijvoorbeeld video op het scherm te bekijken.

  7. Paul Disco schreef op 8 december 2009 om 01:00

    Hmm, ik denk dat je bedoelt dat
    1
    mensen niet op zoek zijn naar gratis muziek van amateurs en alleen muziek willen van professionals. En
    2.
    bij nieuws is dat niet zo: daar kan nieuws van amateurs ook hoge waarde hebben, ooggetuigen verslagen bijvoorbeeld of inside information.
    3.
    Daardoor is de toegevoegde waarde van nieuws door professionals dus lager dan de toegevoegde waarde van muziek door professionals.
    4.
    Dat betekent dat nieuws door professionals maar weinig mag kosten, waarbij
    5.
    het feit dat nieuws op zich niet tastbaar is meespeelt: men wil er eigenlijk helemaal niet voor betalen.

    In deze redenatie betalen mensen dus alleen voor het papier. Vat ik. Zou kunnen.

    Maar geldt dat ook voor ‘achtergronden’, ‘duiding’ en ‘entertainment’? We betalen toch ook nog steeds duizenden euro’s om ons te laten adviseren over de financiering van een huis? Of voor een opleiding? Of voor een vakantie? Of aan een glazenwasser? We betalen de man 12 cent per dag voor de Publieke Omroep. Dat zijn toch ook allemaal niet fysieke producten?
    En ik herhaal nog maar eens: ik geloof niet dat je toekomstig gedrag van mensen kunt onderzoeken door het aan mensen zelf te vragen. Dat mensen wel willen betalen voor een fysiek product hoef je trouwens niet aan te tonen, dat kun je elke dag zien. Punt is alleen dat steeds minder mensen dat gedrag vertonen.

    Over de techniek kan ik minder zinnige dingen zeggen, vrees ik. Ik zou denken dat een LCD of het nog rustigere OLED-scherm toch veel fijner leest dan een computerscherm. Ik geloof alles pas als ik het zie. De super e-paper klinkt leuk, maar het holodeck van de USS Enterprise zag er echter uit. ;-) Ik kom graag een keertje kijken.
    Is jouw betoog, en mijn interpretatie daarvan, rond als ik zeg, dat in jouw optiek mensen wel weer gewoon betalen voor een krant als de papieren interface is vervangen door zoiets als een super e-paper? Met dien verstande dat de super e-paper wel veel meer mogelijkheden heeft dan het ouderwetse 40 grams NewsPress? Waardoor kranten rendabel kunnen blijven in de toekomst?

    Of hebben we het hier over een techniek waarvan niemand weet wat dagbladen daaraan hebben?

  8. Peter de Zoete schreef op 9 december 2009 om 15:26

    Ik zou best mee willen doen met een experiment van mijn krant, NRC Handelsblad. Voor de prijs van mijn abonnement zou ik toegang krijgen tot de artikelen waarvan ik de lead vrijelijk op de openingspagina kan lezen. Dan ben ik best bereid voor een week of tien af te zien van mijn papieren krant in de bus, eventueel met uitzondering van de vrijdag- (bijlagen) of de zaterdagkrant. Toe NRC, probeer es wat!
    Ik zie mijn krant van de toekomst als doorgeefluik van kwaliteitsberichten. Of die nu uit Nederland, Utrecht, Spanje of welk ander land dan ook komen waar ik in ben geinteresseerd. En prachtig als ik een selectie daarvan eenmaal per week op de mat aantref.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Meer over Blog (600 van 891 artikelen)


De journalistiek zucht en kreunt: hoe houden we jongeren geïnteresseerd in nieuws? ...