Het was een schok voor de Amerikaanse krantensector toen zelfs vakblad Editor & Publisher, dat over de industrie berichtte, 1 januari werd opgeheven omdat het verlies draaide. Twee weken later kwam E&P echter alweer tot leven. The Nielsen Company (tot 2006 in handen van de Nederlandse VNU) verkocht het 125 jaar oude blad alsnog, aan de Duncan McIntosh Company, een Californische uitgever van bladen en websites over varen en vissen.

Veteraan-verslaggever Joe Strupp en hoofdredacteur Greg Mitchell van E&P, die veel spraakmakende nieuwsverhalen produceerden en onder wie het blad menige prijs won, mochten echter niet mee. Mitchell werd vervangen door editor-at-large Mark Fitzgerald. Strupp en Mitchell onderhouden samen nog steeds het blog E&P In Exile, dat de redactie tijdens de tijdelijke opheffing oprichtte. Mitchell schrijft ook op zijn eigen blog Pressing Issues. Hoewel de voormalig hoofdredacteur niet graag meer praat over E&P, is hij bereid een paar vragen van De Nieuwe Reporter te beantwoorden.

Is het lot van E&P een afspiegeling van de problemen in de krantensector of waren er ook andere redenen voor de verkoop?

Mitchell: “Het lijdt geen twijfel dat wij zo goed verslag deden van de ontwikkelingen in de industrie omdat we in dezelfde positie verkeerden. De oplage en de advertenties liepen terug, er werd bezuinigd en we probeerden te beslissen hoeveel we in druk en hoeveel we online publiceerden. Een jaar of tien geleden, toen de dotcom-bel barstte, werd E&P ook bijna opgedoekt. Maar in 2004, toen ik al hoofdredacteur was, gingen we maandelijks in plaats van wekelijks publiceren. Sindsdien maakten we weer winst. Toen het slecht ging met de economie, begonnen we echter verliezen te draaien.”

In december deed The Nielsen Company acht andere bladen, waaronder prominente titels als Billboard en de Hollywood Reporter, voor een geschatte 70 miljoen dollar van de hand. E&P werd wel erg snel opgeheven. Je zei dat dat voor de redactie als een volslagen verrassing kwam: jullie hadden verwacht dat je zou meegaan of dat een andere koper zou worden gezocht.

Mitchell: “We pasten niet meer in Nielsens strategie, wat dat ook mag betekenen. Nielsen verdient het meest aan research, de bladendivisie is een veel kleiner onderdeel. E&P was daarin altijd het aardige stiefkind. We verdienden niet zoveel, maar we verloren ook niet zoveel. Dus toen Nielsen de publicatie stop zette, dachten ze dat er niet veel ophef over zou ontstaan. Ik denk dat ze geshockeerd waren dat het wel zo was, dat mensen zich afvroegen waarom Nielsen niet harder zocht naar een koper. Er waren 25 belangstellenden en daar zaten heel plausibele tussen, begreep ik.”

Vijfenentwintig? En dan verkoop je een instituut als E&P aan een uitgever van bladen en websites over varen en vissen?

Mitchell: “Tja… Die vraag moet je aan Nielsen stellen. Ze wilden de koop snel sluiten en deze uitgever was bereid dat te doen. De redactie wist al een paar weken dat Duncan McIntosh de belangrijkste gegadigde was en heeft hem ook ontmoet. Je kunt aanvoeren dat hij bladen publiceert, terwijl sommige potentiële kopers daar geen ervaring in hadden. En misschien is het tegenwoordig beter als een uitgever online-ervaring heeft. Die dingen moet je tegen elkaar afwegen.”

Of Nielsen wilde gewoon de beste prijs voor E&P hebben en McIntosh bood het meeste geld.

Mitchell: “Dat zeggen meer mensen, maar ik wil niet worden geciteerd dat ik dat zeg of suggereer.”

Heb je er een verklaring voor waarom jij en verslaggever Joe Strupp niet welkom waren bij de nieuwe uitgever?

Mitchell: “Ik moet je verwijzen naar een artikel dat ik net voor The Huffington Post heb geschreven. Ik heb al veel gezegd over E&P en ik kan niet terug naar af gaan.”

In een bitter artikel op The Huffington Post schrijft Mitchell onder de kop ‘How I Lost My Job (Thanks for Asking)’ dat hij hard werkte om E&P overeind te houden. In interviews en op Twitter moedigde hij uitgevers aan het vakblad over te nemen, terwijl hij het blog E&P In Exile lanceerde om zijn journalisten onder de aandacht van andere werkgevers te brengen. Later verzekerde McIntosh ‘bijna alle’ redactieleden, onder wie Mitchell, dat ze hun baan zouden behouden als hij het blad zou kopen, meldt de voormalige hoofdredacteur.

Maar tot zijn grote verbazing werd hij niet ingelicht toen de koop doorging en de E&P-website weer begon te publiceren. Pas uren later belde uitgever McIntosh om Mitchell mee te delen dat hij en verslaggever Joe Strupp geen baan meer hadden omdat E&P “een andere kant opgaat”: het vakblad zal berichten over de commerciële en technologische aspecten van de nieuwssector. ‘Veel kenners hebben gewaarschuwd dat de E (Editor) grotendeels verdwijnt uit E&P’, schrijft Mitchell.)

Mitchell: “Ik wilde dat E&P over alles zou blijven schrijven, zoals het blad al ruim honderd jaar deed. Joe Strupp deed verslag van de redactionele aspecten en verzorgde het online-nieuws. Deze uitgever slaat duidelijk een andere richting in.”

Wat ga je nu doen? Je hebt al een web-videoserie over rock & roll gemaakt.

Mitchell: “De telefoon rinkelt voortdurend. Ik heb allerlei werk aangeboden gekregen, voor blogs en columns. De helft van mijn carrière ben ik schrijver geweest en de andere helft hoofdredacteur. Ik heb ook nog tien non-fictie-boeken geschreven, dus het kan veel kanten opgaan. En nu hang ik op.”