Niels Bakker beschrijft in zijn artikel het fenomeen dat documentaire regisseurs steeds meer zelf gaan produceren. Een tendens waar wij als Dutch Directors Guild prima mee kunnen leven. Het is in andere landen niet ongebruikelijk dat regisseurs een bijdrage leveren aan het productieproces en zodoende een executive of associate producer’s credit verdienen. Ook bij speelfilm en televisiedrama zijn er Nederlandse voorbeelden van regisseurs die producent zijn geworden, zoals Pieter Kuypers die enkele jaren geleden Pupkin Film oprichtte.

Laten we voorop stellen dat we de rol van de producent ontzettend belangrijk vinden. En het daarom ook goed vinden dat het vakmanschap van de producent zoveel mogelijk gestimuleerd wordt. Wij voeren daarover gesprekken met onze zusterverenigingen van producenten (Nederlandse Vereniging van Speelfilmproducenten) en scenarioschrijvers (Netwerk Scenarioschrijvers), mede met als inzet om tot goede contractuele basisvoorwaarden te komen, die moeten leiden tot een nog professionelere manier van werken met elkaar. Ook de aandacht voor het productievak bij opleidingen als de Filmacademie en het Binger Filmlab is de laatste jaren geïntensiveerd, en dat juichen wij toe.

Het allerbelangrijkste is dat films onder de best mogelijke condities worden gemaakt. En aangezien films (speelfilms, documentaires, televisiedrama, animatie etc.) zo van elkaar verschillen, is er geen best recipe voor de juiste condities. Dus ook: welke samenstelling en verdeling van hoofdtaken en functies (lees: regisseur, producent en schrijver) daarbij optimaal is, hangt af van het project. Een hele belangrijke voorwaarde is dat de samenwerking binnen de creatieve ‘driehoek’ optimaal is. De vrijheid in de samenstelling van het creatieve team is daarbij heel belangrijk. Dus moeten makers in staat worden gesteld om zelf hun films te produceren. De huidige, institutionele regelingen helpen gelukkig deze, zelf producerende documentairemakers genoeg en vergen geen aanpassingen van beleid.
Voor sommige films is het zelf produceren van de makers, de beste voorwaarde voor een optimaal resultaat, waarbij altijd geldt dat het belang van de film voorop staat.