Onafhankelijke journalistiek niet alleen politiek meten

Afbeelding 2Reporters without Borders geeft sinds 2002 een overzicht van de persvrijheid in een groot aantal landen in de wereld. Deze Worldwide Press Freedom Index staat bekend als dé barometer van persvrijheid. Journalistieke onafhankelijkheid wordt gemeten op basis van moorden of arrestaties van journalisten, censuur, staatsmonopolies, regulering van media en dergelijke. Nederland prijkt al sinds het bestaan van de index bovenaan de lijst. En daar zijn we trots op.

Desondanks kunnen we ons afvragen of de manier waarop Reporters without Borders deze lijst samenstelt wel de volledigheid weergeeft. De vragen die Reporters without Borders stelt, hebben immers allemaal betrekking op de mate van politiek repressie in een land en dus op de mate waarin de pers politiek onafhankelijk kan opereren. En uiteraard is dat de basis van persvrijheid. In landen waar de pers politiek vrij is, functioneert de onafhankelijke journalistiek feitelijk als de vierde pijler van de trias politica. Want het zijn de journalisten die permanent onderzoeken of het systeem van checks and balances nog wel goed functioneert. Zo kunnen de burgers rustig slapen in de wetenschap dat anderen hun kritische ogen en oren openhouden als de wetgevende, de uitvoerende en de controlerende machten aan het woord zijn. Een vrije pers zorgt ervoor dat de politieke, maatschappelijke en economische leiders minder gemakkelijk misbruik kunnen maken van hun macht, zouden ze dat willen.

Inmiddels echter moeten we constateren dat we die persvrijheid niet uitsluitend meer kunnen meten op basis van politieke vrijheid. Zonder politieke vrijheid kan er geen vrije pers bestaan. Maar ook mét politieke vrijheid kan de pers nog steeds in zijn vrijheid beperkt worden. Nu door adverteerders.

Invloed op de redactionele ruimte
Zeker in tijden van economische recessie proberen steeds meer adverteerders hun financiële macht te gebruiken om invloed uit te oefenen op de redactionele ruimte. Dreigen om contracten te verbreken en het tijdelijk stopzetten van contracten als de publiciteit een adverteerder niet bevalt, is aan de orde van de dag. Net als het afspreken van positieve media-aandacht als onderdeel van een adverteerdercontract. Sommige redacties zwichten ervoor. En de wereld lijkt zijn schouders erover op te halen.

Dat is echter levensgevaarlijk. Want waarom lopen we wel te hoop tegen overheden die hun macht gebruiken om de journalistiek onder druk te zetten, maar niet tegen bedrijven die datzelfde doen? Nederlanders hebben gemakkelijk een grote mond over de misstanden in andere landen waar het dit soort onafhankelijkheid betreft, terwijl de glijdende schaal in eigen land met de mantel der liefde wordt bedekt. Dat moet anders. Naast de index van Reporters without Borders zou er voor de twintig landen die bovenaan die index prijken, een tweede index gemaakt moeten worden. Een index die aangeeft in hoeverre de journalistiek in deze landen ook vrij is van financiële druk uit het bedrijfsleven. Pas dan weten we hoe vrij en onafhankelijk de journalistiek in een land werkelijk is.

6 reacties

  1. Rob Geurtsen schreef op 7 april 2010 om 15:46

    Tja, en dan?

    Hoe krijg je dit voor elkaar. Een pers die openheid verschaft over het functioneren van anderen doet dat in principe niet op basis van vrijwilligheid.

    De pers is indie samenhenag net zo geod speler, en het is niet te verwachten dat de mediaorganisaties en d emensen die daar werken op vrijwillige basis informatie verschaffen over de invloed van commercie op inhoud van de media-uitingen.

    De pers zelf zo moeten bloot staan aan checks and balances… ik heb (nog) geen flauw idee hoe dat moet.
    Nu wordt gesuggereerd dat als een medium verdwijnt dat komt omdat het geen nuttige maatschappelijke rol vervult, er zijn geen kijkers voor etc. Dat is natuurlijk onzin, maar wel de werkelijkheid.
    Hoe de onafhankelijkheid van media meten/uitdrukken in woorden en getallen.
    Welk onderzoek is hierover gedaan en toegankelijk?

  2. peterk schreef op 7 april 2010 om 16:59

    ls.,

    Er is natuurlijk geen persvrijheid in Nederland. Onder het mom van ethiek is het de pers zelf die de onvrijheid in stand houdt.

    De ethiek die de pers als schild voor zich houdt is uiteraard helemaal geen ethiek. Het is een schaamlap die de werkelijke reden verbergt.

    Bewijs? Of ik bewijs heb? Nee, natuurlijk niet. Dat is ook ondoenlijk bij een tegenstander (collusie van overheid, bedrijfsleven en grote media) die zoveel macht en mogelijkheden bezit.
    Het gaat mij om de logica. Waarom is het bijvoorbeeld niet de pers die de mensen op de hoogte brengt van de werkelijke feiten van het monetaire stelsel. Waarom brengen de media geen feiten over de Codex Alimentarius (een akkoord tussen bedrijfsleven, overheden en VN/VN-organisaties), die beslist wat u wel en niet mag/moet eten. Waarom zijn de media, bij uitstek hiervoor geëigend, niet degenen die de kloof tussen politiek en burger niet slechten. De kloof die van levensbelang voor politici is indien zij willen regeren tegen de wil van het volk. Waarom worden er door de media geen vragen gesteld over de waarde van het voedsel dat door de bio-industrie wordt voortgebracht. Of liever gezegd de dagelijkse tekorten aan voedingsstoffen die het overgrote deel van de bevolking dagelijks heeft.

    Dit zijn de werkelijk belangrijke en logische opdrachten voor journalisten. Die opdrachten kunnen echter niet worden uitgevoerd omdat dan de werkelijke machtsbasis van de politici en het grote internationale bedrijfsleven dan teniet wordt gedaan.

    De media zijn niet vrij, zij zijn al sinds jaar en dag gewoon verrot. De enige reden waarom men daar nog niet achter is , is dat het 90-95% van de mensen helemaal niet interesseert.

  3. Wat de schrijfster van dit artikel en de meeste Nederlandse Journalisten suggereren is dat Persvrijheid gelijk staat aan Journalistieke onafhankelijkheid, wat een gotspe is.

    Het feit dat de Nederlandse Media kunnen roepen, schrijven en tonen wat ze willen heeft er in tientallen jaren toe geleid dat de meeste redacties worden bezet door linkse tot extreem linkse lieden. Het is inmiddels geen geheim dat Hans Laroes bij de NOS redactie eens de politieke voorkeuren van zijn troepen heeft gemeten , waaruit al snel bleek dat de gemiddele kleur donkerrood bleek te zijn.

    En zie de dagelijkse verslaggeving in dit land : Linkse Politici als Pechtold en Halsema worden gekoesterd terwijl Wilders wordt gemeden als de pest, Rechtse Politici als Berlusconi en Poetin worden gedemoniseerd en dit alles terwijl zonder blikken of blozen wordt beweerd dat in dit land Mediavrijheid zou bestaan.

    Terwijl in landen als Rusland de Media worden gecontroleerd wordt in Nederland de Publieke Opinie gecontroleerd, de vraag is wat bedreigender is voor de Democratie. Lees meer leugens op www,vrijemedia.blogspot.com Groet E van Lith

  4. Het media aanbod ,als geestelijk voedsel, is vergelijkbaar met
    productie en aanbod van ” lichamelijk ” voedsel. Het criterium is niet wat is goed en wat is slecht voor de mens maar hoe kan er met zo min mogelijke inspanning zoveel mogelijk mensen bereikt en zoveel mogelijk aan verdiend worden .Dat is een vast gegeven waaraan hebzucht en gemakzucht,eigenschappen die ons allemaal opbreken, ten grondslag liggen.

    Wanneer je niet uit emotie maar met verstand consumeert geeft je
    geest feilloos aan wat goed voor jou is. Door gevarieerd en selectief uit verschillende bronnen te consumeren raakt je brein niet aangekoekt en neem je de essentie op die voor jou goed is.

    Dat kan natuurlijk alleen werken als er voldoende persvrijheid is om een gevarieerd aanbod te kunnen en mogen leveren.

  5. Kees Pardoel schreef op 27 september 2011 om 15:19

    De persvrijheid is idd een lachertje. Zeker nu de europese unie zich steeds verder vormt en de burger steeds verder van het nieuws af komt te staan. De burger wil geen Europa, krijgt het toch door zijn strot geduwd en wil er eigenlijk niets over horen. In het belang van verkoopcijfers gaan media steeds meer de hoek in die wel ondersteund wordt door de burger. Helaas is dit steeds vaker entertainment.
    Er wordt een nieuwe maatschappij der liberalisme genaamd Europa gebouwd en alle media zouden zoveel resources in dit fenomeen moeten steken om het in de gaten te houden. We doen het omgekeerde. De pers komt steeds meer in handen van de Bertelsmann groep en zelfs journalisten die voor een van deze media werken weten dat zelf niet.
    Binnenkort bieden we jullie de oplossing. Nog een paar weekjes geduld.
    To be continued….

  6. herman Meijer schreef op 21 juni 2012 om 22:00

    Persvrijheid,leuk bedacht ,een journalist wil iets te vertellen, de redactie bepaald of het word gepubiceerd,maar de uitgever,de eigenaar van het medium, het laatste woord.
    Een redactie is vaak de rechterhand van de uitgever.
    Een journalist is vaak de rechterhand van de redactie.
    De informatie verstreker is vaak de rechterhand van de journalist, de redactie en de uitgever.

    Wat persvrijheid
    Helaas hoeft er weinig gecencuurd te worden, een journalist (media)is in de meeste gevallen een door geef luik van de informatie van anderen, dat zonder controle naar waarheidsgehalte in de media ter toon word verspreid.

    Waarom krijg ik mijn nieuws niet in de reguliere media, juist 100% cencuur,de overheid heeft de controle over de media, bijna niemand heeft het in de gaten.
    Via omwegen zijn alle media in bezit van de overheid.
    Via omwegen is de overheid bezit van???? ja journalisten,ga dat maar eens een keer uitzoeken,ga eens een keertje wat nuttigs doen, in plaats van andermans onzin klakkeloos te publiceren

    Vanuit de journalistiek zal er wel een soort reactie komen van, het is niet onze taak om nieuws te controleren op waarheid, ons doel,het vergaren (krijgen) van nieuws en informatie, en deze ten toon versprijden,de informatie ontvanger kan en mag zelf bepalen de inhoudelijke waarde hiervan.
    Journalistiek stelt dus niet zoveel voor, dat merken we dagenlijks in alle reguliere media.
    De totale vervlakking van de mensheid.

    Cencuur, media is zelf schuldig aan hun eigen cencuur,door gebrek aan kennis van zaken over onderwepen word er een zooitje onzin de wereld in geslingerd, er zijn mensen die dat in de gaten hebben,maar media wil niet graag op hun vingertjes getikt worden door mensen van buitenaf, we gaan niet toegeven dat we onwaarheden hebben gepubiceerd, dat zou de geloofwaardigheid van onze media aantasten.
    Daar zit het grote probleem in de journalistiek, geen enkel stukje zelfkritiek te bespuren.
    De trots van een mens staat verheven boven alles.

    Er is geen enkel regulier nieuws medium in Nederland die toegankelijk is voor andere meningen gebaseerd op zichtbare feiten die voor iedereen voor het oprapen liggen,deze zichtbare feiten moeten alleen even door iemand aangewezen worden.

    Nederlandse media =100% eigen en overheid cencuur, of heb ik een onafhankelijk medium over het hoofd gezien, zouden deze dan contact met mijn op willen opnemen, graag

    Recht op een meningsuiting, wat heb ik daar aan,als mijn mening word geisoleerd door de media, dank u wel.
    Democratie , de meeste stemmen geleden is een vloek , een dictatuur voor minderheden,de onderdrukking van menselijke ziel.

    Er staat tegenover de overheid geen enkel onafhankelijke instantie voor een burger beschikbaar,
    Nederland een rechtstaat, inhoudelijk betekend dat een burger zich moet houden aan de wetgeving die de staat der Nederlanden voor u maakt.
    De staat de Nederlanden maakt ook nog een andere wetgeving ,die voor hun zelf,jammer dat deze niet openbaar aantoonbaar geformuleerd hoeft te worden, in de praktijk komt het er op neer dat een klein groepje (tweede kamer met zijn departementen) kan doen en laten wat hij wil,de burger krijgt een dwangbuis en muilkorf om, om de vier jaar mag de korf en buis even af om met een potloodje een kruisje te zetten op een of andere wat ze noemen volksvertegenwoordiger.
    Als je dat gedaan heb,word het korfje en buisje weer voor vier jaar lekker strak aangetrokken met hulp van hulpvolksvertegenwoordigers.

    Ik voel mij heel prettig in de Nederlandse democratie,u ook

    Met dank voor de kartelvorming aan de geoganiseerde media , al dit soort zaken worden geleerd op de universiteiten.
    Universiteiten dus ook hun docenten,dus ook de studenten zijn eigenaar van de staat.
    Wie naast het potje pist,word uit de klas uitgehaald.
    90% van de studenten komen later terecht bij overheid en semi overheids instanties.
    Iedereen is bewust of ombewust een onderdeel van een systeem, de eigenaar van het systeen dat bent u ook zelf, de meeste zijn er niet eens van bewust van.

    Er is een alteratief !!! zeker, alle problermen kunnen simpel worden opgelelost, u moet alleen even meewerken.

    Jammer dat trots verheven is boven alles, niemand gaat toegeven dat mensen gewoon het enigste waardeloze product van de wereld is.
    Want,we moeten natuurlijk wel een redenen houden voor ons bestaansrecht.

    hermansjonnie@gmail.com

    Herman

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Meer over Blog (1127 van 1533 artikelen)


Er was goedkoop bier, live-muziek en een nep-Marilyn Monroe: in maart vierde ...