Belgische zakenkranten vragen geld voor website
De websites van de Belgische zakenkranten De Tijd en L’Echo zijn voor niet-abonnees sinds vorige week maandag niet meer volledig gratis toegankelijk. De kranten van uitgever Mediafin introduceerden een betaalmodel naar voorbeeld van The Financial Times. Een bezoeker van de Belgische krantensites kan bij een gratis registratie vijftien artikelen per maand lezen. Wil hij meer, dan kost een jaarabonnement op de website inclusief de online krant 130 euro per jaar.
Mediafin, voor vijftig procent eigendom van De Persgroep, vernieuwde vorig weekend de websites van de Nederlandstalige krant De Tijd (oplage 37.000) en het Franstalige L’Echo (oplage 18.000). Het concern greep de gelegenheid aan om zijn nieuwe betaalmodel in te voeren. Sommige onderdelen van de websites als beurskoersen, fondsinformatie, portefeuilles, blogs en chats blijven vrij toegankelijk. Abonnees op de papieren krant hoeven niets extra’s te betalen voor de site. De applicaties voor de iPhone en iPad, die binnenkort uitkomen, gaan werken volgens hetzelfde model.
Stabiliteit
Dieter Haerens, operationeel directeur van Mediafin, legt uit waarom beide krantenwebsites nu deels geld voor toegang vragen. Doel is onder meer de kranten minder afhankelijk te maken van de advertentie-inkomsten. “We hopen stabiliteit te krijgen in de inkomstenstroom. Nu verdienen we zestig procent van ons geld met advertenties op papier en online. Veertig procent komt van onze lezers. Door nu geld te vragen voor de website hopen we die stroom gelijk verdeeld te krijgen.”
Hoewel de oplages van de papieren De Tijd en L’Echo volgens Haerens stabiel blijven, is de algemene tendens in Belgisch krantenland negatief. Online ziet hij echter groei. “De afgelopen jaren steeg het bereik van Tijd.be met jaarlijks ongeveer vijftig procent. Dat van L’Echo verdubbelde elk jaar. Die twee websites trekken per dag gemiddeld 210.000 bezoekers, met uitschieters naar 250.000.” Dat is meer dan de papieren kranten per dag bereiken: volgens het Centrum voor Informatie over de Media 202.000 mensen per dag.
‘Eerste dagen veelbelovend’
Haerens denkt dat het businessmodel mede gerechtvaardigd is doordat De Tijd en L’Echo een zakelijk en financieel profiel hebben en specifieke informatie brengen. “Die is onderscheidend, business-kritisch en tijdsgevoelig. Mensen nemen zakelijke beslissingen op basis van onze content.” Haerens zegt dat uit onderzoek blijkt dat de doelgroep bereid is op internet voor deze informatie te betalen. “Dat zien we aan de eerste dagen. Die zijn veelbelovend. In de eerste twee etmalen hebben honderden mensen een jaarabonnement op de website genomen.”
Wat maakt het voor een bezoeker van de krantensites waardevol te gaan betalen voor de daar aangeboden informatie? “We zijn er op elk moment van de dag voor de lezer. De content op de website en in de krant is complementair. Onze 140 journalisten brengen kwaliteitsinformatie op beide kanalen. Per nieuwsfeit bepalen we hoe en via welk medium we het brengen,” legt Haerens uit. Door het nieuwe betaalmodel neemt Mediafin bezwaren bij de eigen verslaggevers tegen het gratis op het internet zetten van nieuws weg. “We trekken recht dat onze informatie via het ene kanaal geld kostte en op het andere gratis was. En de abonnees van de krant zagen de online editie steeds beter worden. Zij moesten betalen voor hun abonnement, terwijl de buurman informatie van hetzelfde niveau van de website haalde.”
Zakenkranten op internet
De Tijd en L’echo volgen met het invoeren van een betaalmodel op internet het voorbeeld van een aantal andere buitenlandse zakenkranten. Bij The Financial Times uit Groot-Brittannië kost een jaar volledige toegang tot de website 186 euro, daar is de online papieren editie echter niet bij inbegrepen. The Wall Street Journal uit de Verenigde Staten vraagt 84 euro om een jaar lang onbeperkt artikelen te lezen op de website. Bij Het Financieele Dagblad zijn de online nieuwsartikelen zonder registratie gratis, mét registratie krijgt de bezoeker daar functies als reageren op berichten en een nieuwsbrief bij. Een digitaal abonnement met online krant kost 300,50 euro per jaar.










6 reacties:
31 mei, 2010
‘De online papieren editie’ – staat in de laatste alinea.
Dat is onmogelijk: een computer bevat geen papier.
Wel is een papieren krant vaak in PDF-vorm (ePaper) te lezen op de computer. Wordt dit hier bedoeld?
Zo ja, waarom zou de papieren Financial Times dan niet te lezen zijn op internet?
(Mijn stelling: uiteraard bestaat de FT ePaper wel. De gehele FT is op internet te lezen – uiteraard tegen betaling.)
31 mei, 2010
Beste Sent,
ik bedoel inderdaad de ePaper.
De gehele FT is op internet te lezen, maar niet met een standaard online abonnement (waar ik nu op doel). Je hebt een premium- of online+krantabonnement nodig om de ePaper te lezen.
http://www.ft.com/cms/275bc334-3063-11dc-9a81-0000779fd2ac.html?segid=70152
http://www.ft.com/cms/782b3c3e-e239-11dd-b1dd-0000779fd2ac.html%3Fsegid%3D90112
Daan de Hulster
1 juni, 2010
Het lezen van de FT kost geld, veel geld. Degenen die beweren de FT op internet gratis te lezen, weten niet dat ze zichzelf voor de gek houden. Het is moeilijk staande te houden de krant te kunnen lezen (= te hebben gelezen) als je niet verder kunt komen dan 10% van de inhoud.
Je zult 3,59 pond per week moeten betalen om circa de helft van de krant te kunnen lezen.
Pas bij 6,99 pond per week kun je de volledige krant, de ePaper, lezen. En bij 13,98 pond per week ontvang je de papieren krant plus de ePaper.
1 juni, 2010
Steeds meer kranten beginnen systemen te introduceren om lezers te laten betalen voor haar content. Slimmer zou ik het vinden om proberen de content goedkoper te kunnen aanbieden, snijden in de kosten dus. Daarnaast kan er ook steeds beter getarget worden aan de hand van profielen, en dus bieden zich betere advertentiemodellen aan. Hier kan dus ook weer meer opbrengsten uit binnen gehaald worden om ervoor te zorgen dat de krant blijft bestaan.
Een voorbeeld van hoe kranten goedkoper aan haar content zouden kunnen komen is door van haar lezers, journalisten te maken. Een goed voorbeeld hiervan is momslikeme.com
groeten,
Stijn Driessen
2 juni, 2010
Stijn Driessen blijkt niet op de hoogte van de feitelijke situatie. Kranten bieden hun content sinds jaar en dag al aan tegen een fractie (circa 35%) van de kosten van de printversie.
Je kunt dus drie kranten volledig op internet lezen voor de prijs van een (1) papieren krant.
13 juni, 2010
@Sent Wierda: Dat is niet wat ik bedoel. Ik bedoel ermee dat kranten ook op andere manieren inkomsten kunnen genereren, in plaats van meer content tegen betaling weg te geven dan ze alvorens deden om dezelfde winst te behouden. En wie dit goed doet, is momslikeme.com (om toch een voorbeeld te geven)
gr,
Stijn Driessen