Terwijl journalisten elders hun baan verliezen, is er in de Verenigde Staten een nieuwe bedrijfstak aan het ontstaan waar de ontslagen journalisten weer aan de slag kunnen. Zogeheten contentfabrieken hebben een onverzadigbare behoefte aan artikelen. De kwaliteit is van ondergeschikt belang, de nadruk ligt op het draaien van een zo hoog mogelijke productie.
“Als je wilt weten hoe het met ons beroep afloopt, moet je naar Demand Media kijken”, schreef webveteraan en voormalig WSJ-columnist Jason Fry eind vorig jaar op zijn blog. Hij had net een artikel in Wired gelezen over de succesvolste contentfabriek, Demand Media.
Het artikel in Wired verhaalt onder meer van een cameraman die vroeger nog weken kon uittrekken om een zeldzame vogel te filmen, maar nu voor Demand Media tien video’s per dag (à raison van 20 dollar per filmpje) moet schieten om in zijn levensonderhoud te kunnen voorzien. “Dit is de journalist als Chinese fabrieksarbeider”, stelt Fry. “Met dit verschil dat het werk in een fabriek voor Chinezen van het platteland een stap vooruit is.”
Contentfabrieken (ze worden ook wel content mills of content farms genoemd) verdienen hun geld met de publicatie van online artikelen. Dat wil zeggen: met de advertenties die naast de betreffende artikelen verschijnen. De artikelen van Demand Media zijn onder meer terug te vinden op eHow, Trails.com en Cracked.com.
Het productieproces in een contentfabriek heeft veel weg van dat in een normale fabriek: grote delen zijn geautomatiseerd en de arbeid van de freelance auteurs die artikelen aanleveren, heeft veel weg van het werk aan de lopende band: een lage stuksprijs maakt het noodzakelijk om flink door te werken.
Algoritmes
Omdat contentfabrieken hun geld verdienen met advertenties is het van het grootste belang dat ze artikelen publiceren die interessant zijn voor adverteerders. Bij Demand Media werken ze daarom met verscheidene algoritmes die van tevoren bepalen of een artikel lucratief kan zijn. Aanvankelijk bepaalden redacteuren van Demand Media nog zelf over welke onderwerpen er werd geschreven. Maar sinds het bedrijf bij de onderwerpskeuze is overgestapt op een serie algoritmes zijn de omzet en winst omhooggeschoten.
Hoe werken die algoritmes? Om te beginnen bepaalt Demand waarnaar mensen op zoek zijn. Daartoe analyseert het bedrijf zoekdata van zoekmachines, internetaanbieders en de eigen zoeklogs. Op basis van de op deze manier verkregen zoektermen, berekent Demand Media hoeveel adverteerders bereid zijn om te betalen bij dergelijke zoekopdrachten (advertenties voor verzekeringen zijn bijvoorbeeld aantrekkelijker dan reclame voor snoepgoed). Kan een artikel via advertenties voldoende opleveren om het schrijven ervan te rechtvaardigen, dan gaat de zoekopdracht door naar de volgende stap.
Daarbij kijkt Demand Media hoeveel pagina’s er al over het betreffende onderwerp online beschikbaar zijn: zijn dat er veel, dan is het economisch niet interessant om er een artikel aan te wijden. Als er nog nauwelijks over het betreffende onderwerp is geschreven, is de kans daarentegen groot dat een nieuw artikel op de eerste resultatenpagina van Google terecht komt en dus mogelijk lucratief is.
Pas als die laatste horde met goed gevolg is genomen, komen er mensen aan het productieproces te pas. Redacteuren bouwen de zoekopdrachten om tot koppen voor de artikelen. Goedgekeurde headlines belanden in een wachtrij waar de freelance schrijvers van Demand Media toegang toe hebben. Zij kunnen daar kiezen over welke onderwerpen ze een stuk willen schrijven.
Vergiftigen
De prijzen die schrijvers verdienen met hun stukken voor content mills, variëren maar zijn zonder uitzondering laag. Auteurs die een paar honderd woorden aanleveren aan Demand Media, krijgen daar tussen de 7,50 en 15 dollar voor. Schrijvers kunnen er in sommige gevallen voor kiezen om zich te laten uitbetalen voor het aantal clicks dat een artikel genereert, maar ook dan is de opbrengst laag in vergelijking met wat traditionele media betalen. Videomakers verdienen gemiddeld 20 dollar per filmpje.
De lage opbrengsten voor de auteurs hebben hun weerslag op de kwaliteit van de artikelen en video’s. “Ik wist dat ik totale onzin opschreef”, vertelde een anonieme ex-medewerkster van Demand Media onlangs aan het programma Mediashift. “Ik hoop dat niemand mijn handleiding voor het zelf brouwen van jenever heeft uitgeprobeerd, want waarschijnlijk vergiftigen ze zichzelf dan.”
De eerdergenoemde cameraman Christian Muñoz-Donoso, die 20 dollar per aangeleverde video verdient, vertelt in Wired een vergelijkbaar verhaal: normaal zou hij in een video het geschreeuw van een kind digitaal verwijderen, maar omdat Demand Media hem zo weinig betaalt, heeft hij daar geen zin in. Kwaliteit is ondergeschikt aan kwantiteit.
Actualiteit
Contentfabrieken schuwen de actualiteit bij hun onderwerpkeuze. De waarde van een artikel over een actueel onderwerp daalt immers snel, waardoor het commercieel minder aantrekkelijk is. Bovendien is er op dat vlak al veel concurrentie – met name van traditionele nieuwsmedia.
Desondanks maken verscheidene Amerikaanse kranten gebruik van artikelen die worden aangeleverd door bedrijven als Demand Media en Associated Content. Zeker bij kranten die hun redacties de afgelopen jaren hebben ingekrompen, zijn de goedkope artikelen een welkome aanvulling.
Zo werkt USA Today samen met Demand Media bij het vullen van de rubriek met vakantietips op zijn website. Ook de San Francisco Chronicle en de Houston Chronicle maken op hun site gebruik van stukken die worden aangeleverd door Demand Media. De Atlanta Journal-Constitution plaatst elke week een stuk van Demand in de papieren krant, terwijl Reuters.com economische artikelen publiceert die afkomstig zijn van Associated Content.
Beursgang
Terwijl de kranten die gebruikmaken van de diensten van Demand Media en Associated Content vaak in zwaar weer verkeren, lijkt het de contentfabrieken voor de wind te gaan. In mei maakte Yahoo bekend dat het iets meer dan 100 miljoen dollar neertelt voor de overname van Associated Content. Demand Media bereidt ondertussen een beursgang voor. Dit najaar zal het bedrijf naar de beurs gaan. Vermoedelijk wordt Demand daarmee het eerste bedrijf sinds Google dat bij een IPO meer dan een miljard dollar waard is.
Verder lezen:
5 reacties