Hyperlokale projecten die de lokale gemeenschap van nieuws voorzien zijn in de Verenigde Staten sinds enkele jaren behoorlijk in opmars. Sinds 2005 houdt het Amerikaanse J-Lab (Institute for Interactive Journalism) zich – onder de noemer New Voices – bezig met het subsidiëren van dergelijke projecten. Inmiddels staat de teller op 55. Tijd om de balans op te maken. En dat deed het instituut deze week met de publicatie van een evaluatie: welke lessen kunnen uit deze hyperlokale projecten getrokken worden?
Succesvolle projecten bleken te draaien om mensen – of het nou een vrijwilliger was of een betaalde journalist – die gepassioneerd zijn en er heel veel tijd in steken. Het delegeren van verschillende taken aan losse vrijwilligers bleek niet te werken; de continue inzet van een aanjager is onmisbaar. Ook het trainen van een ploeg van burgerjournalisten levert op lange termijn weinig op: slechts een op de tien die een training hebben gehad, blijven betrokken bij het project en leveren regelmatig een bijdrage. De meeste burgers hebben het simpelweg te druk met andere dingen om regelmatig te bijdragen. Volgens het rapport: “Citizen journalism turns out to be a high-churn, high-touch enterprise – one that requires a full-time community manager.”