Twitteren op de radio – Soms vermoeiend, maar meestal heel erg nuttig

lara renseIn september 2009 begon Lara Rense als presentator van de ochtendeditie van het NOS Radio 1 Journaal. Onder nieuwsluisteraars groeide ze al snel uit tot bekend stemgeluid in de vroege morgen. Maar dat niet alleen, tijdens het presenteren bleek ze ook nog eens een verwoed twitteraar. Hier legt ze uit waarom.

Het is maandag 1 februari, vroeg in de ochtend. Dikke pakken sneeuw bedekken de geparkeerd staande auto’s in Amsterdam. Na wat noest schraap- en krabwerk rijd ik richting Hilversum. De A1 is een waagstuk. Voor me proberen strooiwagens de grote hoeveelheden sneeuw de baas te worden maar ze komen tijd te kort. Slechts een smal deel van de weg is inmiddels vrij. Hard rijden durf ik niet, in slakkengang bereik ik de NOS.

Op de redactie hoor ik over de ervaringen van mijn collega’s. Twee handen aan het stuur en soms maar 50 kilometer per uur. We nemen contact op met onze weerman, hij meldt dat er nog meer heftige sneeuwbuien aankomen. We beseffen dat het een hele drukke ochtend wordt. Hoe gaan we hier verslag van doen in het Radio 1 Journaal?

Onze eindredacteur belt alvast een van de verslaggevers wakker en stuurt haar de weg op met een simpele opdracht: rijd van Utrecht naar Lelystad en vertel live wat je ziet en meemaakt. Maar ja, wat doen we met de rest van Nederland? We kunnen helaas niet overal tegelijk zijn… of toch wel? Een groot deel van ons publiek luistert in de auto en ondervindt de problemen op de weg aan den lijve… Ik besluit ze in te schakelen via Twitter.

Binnen mum van tijd stromen de reacties binnen. Het werkt. We hebben een geweldige actieve gemeenschap om ons heen opgebouwd, bestaande uit trouwe en zeer betrokken luisteraars die ons graag aan informatie helpen. Sommigen maken een foto, anderen twitteren over hun ervaringen. Rudy van der Meijden twittert bijvoorbeeld dat hij al ruim een uur onderweg is vanuit Drachten. “Het is hier een ijsbaan. Spekglad.” Ruud van Rooij ervaart hetzelfde. En Floris van Enter schrijft dat hij er bijna is. Ik vertel op de zender over deze ervaringen. We kregen zo een goed beeld van de misère in de ochtendspits. Een spits die in de top tien terecht zou komen van drukste ooit.

Amateurverslaggevers
Het belang van Twitter voor mij, als presentator van een snel nieuwsprogramma, is evident. Ik ben simpelweg completer, heb meer informatie. We kunnen op meerdere plekken tegelijk zijn. Dat tonen de amateurverslaggevers uit bovenstaand voorbeeld aan.

Ik heb dan ook het idee losgelaten dat ik als journalist alwetend moet zijn. Waarom zou ik? Ik heb een geweldige community om me heen. Ervaringsdeskundigen, ooggetuigen of gewoon mensen met een gezond boeren verstand. Mensen die er zijn als ik ze nodig heb, waarmee ik praat en discussieer. Mensen die het leuk vinden om niet alleen maar te ontvangen. Ze willen meedoen, meepraten, aandragen… interactie. En al die mensen hebben weer hun eigen connecties. Dit sociale netwerk reikt onwaarschijnlijk ver en is voor mij een zeer rijke bron en een absolute aanwinst.

Half 6 in de ochtend: alles staat klaar voor de uitzending (foto: Lara Rense op Twitpic)

Half 6 in de ochtend: alles staat klaar voor de uitzending (foto van Twitpic)

Een andere journalist geworden

Geen enkel minpuntje dan? Nou vooruit… Het vergt veel van actieve gebruikers. Als je Twitter echt als een sociaal netwerk toepast dan kost dat tijd. Bovendien moet je als presentator snel en adequaat de informatie kunnen schiften. Ik ben dan ook een andere journalist geworden door Twitter, heb andere kwaliteiten moeten aanboren in mezelf. Ik ben continue alert, moet sneller keuzes maken en sta iedere seconde van de dag in contact met mijn volgers. Dat is soms vermoeiend maar toch vooral vaak zeer de moeite waard. Het maakt me een betere en transparantere journalist en als presentator ben ik persoonlijker en beter benaderbaar.

Een verraderlijke deeltjesversneller
En dan is er ook nog dat andere niet onbelangrijke punt… Het gebruik van Twitter is niet zonder risico’s. Ik heb het netwerk vorig jaar, tijdens een debat bij de Raad voor Journalistiek, een ‘verraderlijke deeltjesversneller‘ genoemd.

Twitteren kan overal, vanaf een mobiele telefoon of computer. En het is simpel en snel, razendsnel. De netwerksite is zo opgezet dat binnen enkele seconden gebruikers elkaar kunnen volgen en tweets kunnen lezen. Op deze manier ontstaan oneindige vertakkingen, connecties tussen bekenden en onbekenden. Op dit mondiale dorpsplein gaan berichten van oor tot oor en kunnen de bewoners zelf steeds iets melden en toevoegen. Vandaar de term deeltjesversneller. Geen magnetische velden en elementaire deeltjes, maar miljoenen twitteraars wereldwijd en berichten van maximaal 140 tekens. Nog niets aan de hand, toch?

Het mondiale dorpsplein
Nou niet helemaal, op dat mondiale dorpsplein gaan ook berichten rond die niet kloppen. Er wordt heel wat geretweet, dus ook onjuiste informatie reist in rap tempo van de ene naar de andere twitteraar. Een incorrect bericht over bijvoorbeeld het aantal doden bij een ramp kan zo een eigen leven leiden op het netwerk. En daar moeten journalisten mee oppassen. We moeten de feiten blijven checken. Anders dragen we alleen maar bij aan nog meer gebakken lucht. De onwaarheden en verdraaiingen in de media die Nick Davies zo treffend omschrijft in zijn boek Flat Earth News. Maar goed, een goede journalist checkt de feiten altijd, toch?

Ik zou zeggen, probeer het eens en dompel je onder in de geneugten van contact, interactie en informatie. Voel eerst met een teen de temperatuur van het water… en spring er daarna gewoon in. Je zult versteld staan van dit warme bad.

Lara Rense tijdens een uitzending op locatie (gepubliceerd op Twitpic)

Lara Rense tijdens een uitzending op locatie (foto van Twitpic)

7 reacties

  1. S. Koenderink schreef op 28 oktober 2010 om 10:34

    Goed stuk

    “Maar goed, een goede journalist checkt de feiten altijd, toch?”

    Jammer van het woordje “toch?”……

  2. rluten schreef op 28 oktober 2010 om 10:49

    Leuk artikel ! En ik luister altijd R1J (en volg @laradio). Twitter is inderdaad een goede aanvulling, en af en toe zelfs sneller dan de gevestigde media, bv met foto’s van het ingestorte gebouw van onlangs in R’dam.

  3. S. Boots schreef op 28 oktober 2010 om 15:41

    Het blijkt dat niet alle journalisten de feiten goed checken, toch?!

  4. Lara Rense heeft een erg prettig stemgeluid. Pittige tante. Ik mag graag naast haar wakker worden, eh.., ik bedoel op de wekkerradio.

  5. ultem schreef op 28 oktober 2010 om 16:44

    @laradio is een van de weinige BN-ers die ook reageert op tweets, andere BN-ers gebruiken Twitter als extra kanaal om hun boodschap door te geven.

    Ik denk ook dat de combinatie Lara, Marcel, Twitter een boost gegeven heeft aan het R1J, het is veel leuker/interactiever dan voorheen. Ik ben dan ook een zeer trouwe luisteraar!

  6. EVERHARD schreef op 28 oktober 2010 om 20:04

    Goed artikel. Leest lekker waardoor je er snel inzit. Ik denk dat het niet voor niets is dat de luistercijfers voor Radio1 in een boost zitten. Stijgend en dat komt denk ik dat juist Lara Twitter gebruikt om een interactie te krijgen met de luisteraars. Deze kunnen iets toevoegen en daar maakt Radio1 gebruik van via Twitter. O.a. tijdens grote gebeurtenissen wordt daar dankbaar gebruik van gemaakt en wordt de bron ook genoemd. Interactieve radio heeft de toekomst!

  7. Wil van de Geijn schreef op 24 juni 2012 om 08:04

    Jullie maken een heerlijk programma waar ik graag mee naar het werk rij…
    Valt op: de stem van Marcel lijkt zooooveeel op dat van Twan Huys.

    Ga zo door mensen…nog jaren..

    Groetjes,

    Wil van de Geijn.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>