Traditiegetrouw blikt ook De Nieuwe Reporter op het einde van het jaar terug. Wat was het hoogtepunt van het afgelopen mediajaar? Wat het dieptepunt? En wat zijn de voorspellingen voor 2011? Een eerste aanzet wordt gegeven door enkele mediamensen die dit jaar in de spotlight stonden. Het reactiepaneel staat – zoals altijd – open voor aanvullingen.
Gisteren de hoogtepunten, vandaag de dieptepunten.
Pieter Broertjes
stopte afgelopen zomer als hoofdredacteur van De Volkskrant
Het dieptepunt in journalistiek Nederland is de wijze waarop Wegener vakkundig wordt vermoord door allerlei bestuurlijke intriges. Mecom doet mij erg aan Apax denken en we weten hoe het met PCM is afgelopen (Leeggeroofd en uit elkaar gevallen).
En het ergste is dat er niet behoorlijk over wordt geschreven. Iedereen spreekt erover en kijkt ernaar en gaat over tot de orde van de dag. Waar blijft het goede uitgezochte onderzoeksverhaal over de teloorgang van een (ooit) mooi, bloeiend uitgeversbedrijf van regionale en huis aan huis kranten?
Jan Dijkgraaf
vertrok als hoofdredacteur bij HP/De Tijd, werd hoofdredacteur Powned en vertrok weer.
De stekker uit Yes. De stekker uit Llink. De stekker uit de Madiwodovrijdagshow (binnenkort). Om even drie losgetrokken stekkers te noemen. Volstrekt willekeurig gekozen. En ook geen echte dieptepunten, want we drinken een glas, we doen een plas en alles blijft zoals het was. Voor mij was het echte journalistieke dieptepunt van 2010 de column van Youp van ‘t Hek in NRC Handelsblad over Telegraaf-journaliste Jolande van der Graaf. Van ‘t Hek wenste: “Een klein precisiebombardement op het huis van Telegraaf-journaliste Jolande van der Graaf. Met gewonden? Van mij mag het gezin dood. Hoewel? Misschien is het leuk als haar kind van negen het overleeft. Liefst zwaargewond.” Van ‘t Hek een columnist en geen journalist? Daar denkt de man zelf anders over als er perskaarten voor een WK voetbal moeten worden verdeeld (1990)… Bovendien: hij verwoordt wat veel van zijn vakbroeders denken. En dat in wat zo graag een Fatsoenlijke Courant wil zijn.
Persoonlijk dieptepunt
Audax-directeur Roland van Geest vroeg zich (bij wijze van geintje, op Twitter) af waarom we geen roddelblad over Den Haag gingen maken, want met Wilders zouden er unieke verkiezingen aankomen. Het politieke was meer dan ooit persoonlijk geworden. Weekend-hoofdredacteur Wim Schaap, Weekend-verslaggever en Royalty-hoofdredacteur Marc van der Linden en ik zetten er eendrachtig de schouders onder. BINNENHOF zag het levenslicht. En de emmers stront kwamen, van buiten én van binnen Audax, natuurlijk vooral op de inmiddels toch vertrokken hoofdredacteur van HP/De Tijd (en diens gezin) af. Eigen schuld. Te eager om geld te verdienen voor Audax (en dus HP/De Tijd).
Arjan Dasselaar
publiceerde dit jaar het ‘Handboek Crossmediale Journalistiek & Redactie’
Het onvermogen van journalisten om kritiek te incasseren. Concreet voorbeeld: Joris Luyendijk schrijft een boek waarin hij de Haagse politieke verslaggeving onder de loep neemt. Het boek scoort goed bij leken, maar niet bij vakgenoten die al die kritiek al zeggen te kennen. Daarbij dus voorbijgaand aan de doelgroep van dat boek: media*consumenten* en niet -*producenten*. Het zijn die consumenten die ons bestaansrecht geven, niet ons vermogen tot interne en/of onderlinge verantwoording.
Frits van Exter
won de Mercur d’Or met de vernieuwde Vrij Nederland
Het interview met de 9-jarige overlevende van de vliegtuigramp in Tripoli in De Telegraaf.
En wat VN betreft: De Raad voor de Journalistiek achtte in februari een klacht van het Openbaar Ministerie en enkele officieren van justitie gegrond. Het is nooit leuk op de vingers getikt te worden, als je meent dat dat grotendeels onterecht is.
Victor Lebesque
sinds 1 oktober voorzitter van De Raad voor de Journalistiek
En nu de irritatie. Waarom schreven niet al die voetbalverslaggevers inclusief mijn Willem Vissers vanaf de eerste wedstrijd van Oranje in Zuid Afrika dat de ploeg abominabel slecht speelde, niet om aan te zien, en bovendien vaak vuil spel. Waarom werd een agressieveling als Nigel de Jong niet van meet af aan weggeschreven omdat de man voortdurend anti-reclame voor het voetbalspel vertoonde? En was ik nou de enige die zag dat Van Persie geen bal goed aannam of afspeelde?
Zo: dat was dus de kat.
Vooruit, nog een irritatie.
De advertentie van Rolex waarmee de halve voorpagina van NRC Handelsblad werd afgedekt. Dat noem ik: als redactie je smoel verkopen aan de commercie. Schande. Gelukkig legde de hoofdredacteur later uit waarom hij het had goedgevonden, namelijk om geld te verdienen om kwaliteitsjournalistiek te kunnen blijven bedrijven. Maar ik hoop toch dat ze niet nog meer ziel en zaligheid van de NRC gaan verpatsen onder het mom van kwaliteitsvergroting.
Ad van Liempt
presenteerde dit najaar de ‘Canon van de journalistiek’
Het journalistieke dieptepunt vond ik de verkiezingsavond van RTL Nieuws op 9 juni. Toen de spanning op haar hoogtepunt was en VVD en PvdA nek-aan-nek lagen, besloot RTL de uitzending rond half een ‘s nachts te stoppen. Waarom is nooit bekend gemaakt, vermoedelijk omdat ze de zaal te kort hadden gehuurd. Onbegrijpelijk dat RTL met deze blunder in de publiciteit is weggekomen.
Bert Brussen
Moest zich melden op het politiebureau wegens het herpubliceren van een haatzaaiende tweet
Tsja, het journalistieke dieptepunt in 2010 was NRC Handelsblad, NRC Handelsblad, NRC Handelsblad en NRC Handelsblad. Het is onvoorstelbaar dat die mensen totaal niets willen weten van een nieuwe generatie of jongerencultuur en zonder enige gene al hun zo geroemde normen en waarden der journalistiek negeren om consequent hun haat tegen alles wat met internet en de vrije mening te maken heeft te etaleren. Toen bekend werd dat ik als een misdadiger door de politie was verhoord omdat ik iemand had geciteerd en daarbij ook nog eens het misdadige stijlmiddel ironie had gebruikt, sprak iedereen daar terecht zijn afschuw over uit. Zeker in de journalistieke wereld begreep men dat het verhoren van een ironische citaatverspreider een afgrijselijke vorm van meningsuitingbeknotting was die desastreuze gevolgen voor het toekomstige open debat en de journalistiek kan hebben.
NRC Handelsblad niet. Lees verder op DeJaap…
Alexander Pleijter
sinds september hoofdredacteur van DNR
De Netwerkuitzending over Mark Rutte in de aanloop naar de verkiezingen was ronduit slecht. Zoals ik destijds op mijn weblog schreef: onevenwichtig, ongenuanceerd, oppervlakkige research, en gericht op commotie en emotie. Het enige positieve was dat iedereen zich ging afvragen wat de VVD-plannen daadwerkelijk zouden betekenen voor de minima. Dat had Netwerk dus gewoon meteen goed moeten uitzoeken.
Fleur Besters
Journalistiek projectleider innovatieproject NeRo (Eindhovens Dagblad)
Ethische missers rond met name de vliegtuigramp in Tripoli en de verslaggeving rond de moord op Milly Boele zijn wat mij betreft dieptepunten. In het eerste geval zat de Telegraaf er natuurlijk enorm naast door te citeren uit het telefoongesprek met de enige overlevende: een negenjarig zwaargewond jongetje.
Als voormalig politieverslaggever erger ik me echter net zo zeer veelvuldig aan het gemak waarmee journalisten prive-details prijsgeven van slachtoffers, verdachten of andere betrokkenen. Gewoon omdat het kan, lijkt vaak het motto. Juist in deze tijden waar je met enig online speurwerk vrijwel alles van mensen kan vinden, moet je je als individuele verslaggever en als hoofdredactie steeds opnieuw afvragen waarom je het wilt publiceren. Een verslag vanuit de rechtszaal waarin je alle details van het seksueel misbruik van Milly Boele in 140 tekens twittert, gaat daarbij wat mij betreft ook zijn doel voorbij. Die details zijn onnodig kwetsend voor de nabestaanden en niet nodig om de impact van het misbruik aan je publiek duidelijk te maken. Zorgvuldigheid en integere verslaggeving is in dit soort zaken ontzettend belangrijk. En wat mij betreft belangrijker dan 1 minuut eerder dan je concurrent via twitter te kunnen melden dat het stoffelijk overschot van een jong meisje in de tuin van haar buurman is gevonden.
Lees ook: Dieptepunten 2006 | Dieptepunten 2007 | Dieptepunten 2008 | Dieptepunten 2009
15 reacties