2013 klok

Jaaroverzicht 2012 (2)

Journalistieke dieptepunten

Traditiegetrouw blikt ook De Nieuwe Reporter op het einde van het jaar terug. Wat was het journalistieke hoogtepunt van het afgelopen jaar? Wat het dieptepunt? En wat zijn de voorspellingen voor 2013? Een eerste aanzet wordt gegeven door enkele mediamensen die dit jaar opvielen. Het reactiepaneel staat – zoals altijd – open voor aanvullingen. Vandaag deel 2: de journalistieke dieptepunten van 2012.

Marianne Zwagerman

Zwagerman nam dit jaar manmoedig het voortouw om de journalistiek te redden. Met als resultaat een hele nuttige discussie over het feit dat er geen vrouwen op het podium van De Balie stonden.

De dopingaffaires in de wielrennerij. Het bewijs voor de boter op het hoofd van de journalistiek. Die te weinig bezig is met onthullen en te veel in kongsi’s zit met belanghebbenden. Badr-gate was daarvan ook een voorbeeld. John van den Heuvel kwam uiteindelijk met onthullingen van feiten die veel journalisten al lang kenden, maar niet publiceerden. Zo wordt de journalistiek een bibberende volgevreten waakhond. Die vergeet te blaffen. Laat staan bijten.”

Wouter Bax:

Bax beleefde dit jaar meteen een dieptepuntje in zijn nog prille bestaan als hoofdredacteur van NU.nl. Hij acteerde in een promofilmpje voor Windows 8, incasseerde kritiek en moest erkennen dat hij een inschattingsfout had gemaakt.

“De manier waarop NRC Handelsblad de kwestie rond de berichtgeving over het ongeluk van prins Friso afhandelde. Ik zeg met nadruk ‘afhandelde’, want eerlijk is eerlijk: Jannetje Koelewijn – die ik overigens een van de allerbeste reportageschrijvers van Nederland vind – deed gewoon haar werk als journaliste en al was het ontzag waarmee we haar later zagen opkijken naar haar protserige man ietwat ontluisterend, ze schreef in haar artikel totaal eerlijk en open hoe ze aan haar informatie kwam. Bovendien was ik in die dagen ook chef nieuws bij een krant, en alhoewel de redactie van Trouw me vast had tegengehouden wegens ‘onvoldoende gegrond’ en ‘smakeloos’, kan ik niet uitsluiten dat ik dat stuk in alle gretigheid naar nieuwe feiten ook had geplaatst. Nee, het echte dieptepunt was naderhand het eindeloze gedraai van NRC, wiens hoofdredacteur elke dag op TV een kletsverhaal ophing en meters papier liet volschrijven over de kwestie omdat hij het woord sorry maar niet over zijn tong kreeg. En uiteindelijk wel een onafhankelijke persoon onderzoek liet doen naar de kwestie, maar daar in een artikel onder diens conclusies toch weer even een eigen draai aan gaf. Fouten komen voor, en bij de helden die hun nek uitsteken het eerst, maar geef ze gewoon toe. Het was de eerste en enige keer dat ik een hekel had aan die krant.”

Laurens Verhagen:

Het was even wennen voor Verhagen; als hoofdredacteur ‘quality newssites’ van de Persgroep moest hij zich meermaals verweren tegen de suggestie dat er betaalmuren zouden komen komen rond ‘zijn’ sites. Dat was hem bij NU.nl nog nooit overkomen. 

“Nee, ik noem niet de Friso-berichtgeving. Wat wel? Het afscheid van the Daily, het prestigieuze project van Ruptert Murdoch en de eerste ‘tabletonly-krant’ ter wereld. Het is een dieptepunt omdat het verscheiden voer voor critici is om te roepen dat het nooit wat zal worden met internetjournalistiek. Dat is niet het geval. The Daily heeft het niet gered omdat het idee erachter fundamenteel fout was. Iedereen had kunnen voorspellen dat het een bijzonder lastig verhaal zou worden met aanvankelijk 120 (!) journalisten en 50 miljoen dollar (!!) aan ontwikkelingskosten. En het resultaat was ook nog eens om te huilen. Zoals techblog Techcrunch het formuleerde: ‘First, if your publication is over 100MB, quit immediately. You’ve failed.’”

Jos Timmers:

2012 eindigt voor Jos Timmers in grote mineur: ‘zijn’ GPD zal er niet meer zijn in 2013. Het vonnis werd geveld door Wegener die besloot een eigen persdienst te beginnen: De Persdienst (DPD).

“Mijn journalistieke dieptepunt van 2012 was niet een moment of een gebeurtenis, maar de vaststelling dat de nieuw opgerichte persdienst DPD gaat doen wat de GPD 76 jaar met veel succes heeft gedaan. De nieuwe dienst gaat evenwel van start met minder aangesloten kranten waardoor er minder geld beschikbaar is voor bijvoorbeeld buitenlandberichtgeving en sport, om twee succesnummers van de GPD-samenwerking te noemen. De opheffing van de GPD en de oprichting van de DPD leidt tot journalistieke kapitaalvernietiging, hogere kosten en heeft het gezamenlijke front van de regionale dagbladen definitief gebroken. Dat is naar mijn mening slecht nieuws voor diezelfde regionale kranten, slecht voor de regionale journalistiek en daardoor uiteindelijk ook slecht voor de lezers van de regionale bladen.”

Kees Pijnappels:

Pijnappels sloot het jaar af met een mooie nieuwe uitdaging als hoofdredacteur van De Persdienst van Wegener. Maar voordien was het als hoofdredacteur van De Gelderlander nog wel peentjes zweten met alle onrust op zijn redactie over bezuinigingen.

“Het dieptepuntvan 2012  bereikten we zeer recent, op 21 december. De honderden journalisten die naar Bugarach togen, bewezen hun vak geen dienst. Hoe kun je ooit nog serieus worden genomen, als je daar naar de berg hebt staan wijzen of andere niksnutterige journalisten hebt geïnterviewd?”

Hans Maarten van den Brink:

Voor Van den Brink, directeur van het Mediafonds, was het een hard gelag toen het regeerakkoord van Rutte II naar buiten kwam. Er stond een dikke streep door ‘zijn’ Mediafonds. Vanaf 2017 gaat de poort dicht, als het aan het huidige kabinet ligt.

“Het zal niet verbazen dat de ongemotiveerde bezuinigingen op onze eigen publieke omroep mij het slechtste journalistieke nieuws van het afgelopen jaar lijken. Het bestel is mallotig georganiseerd en wel degelijk aan modernisering toe, maar het functioneert lang niet slecht en deze korting gaat niet helpen om het toekomstbestendiger te maken. De problemen van de kranten zijn niet veroorzaakt door de publieke omroep en het beschadigen van die omroep gaat de gedrukte pers niet helpen. Eerder maakt het ruimte voor nieuwe spelers – kabelaars, zoekmachines, soft- en hardwarebedrijven en ja, daar is-ie weer: Rupert Murdoch – waarvan niemand weet en kan beinvloeden wat zij met onze publieke waarden gaan doen. In Hilversum werken honderden toegewijde mensen voor en achter de schermen en de microfoons. Maar de bezuinigingen brengen het slechtste in hun bestuurders naar boven: chicanes, behoudzucht, een naarbinnen gekeerde blik, beleid dat gericht is op het belang van de eigen organisatie in plaats van op de toekomst van publieke waarden in de media.”

René van Zanten:

Voor Van Zanten, de directeur van het Stimuleringsfonds voor de Pers, leek 2012 één groot dieptepunt te worden, want ‘zijn’ fonds dreigde te verdwijnen. Uiteindelijk kon hij het jaar juichend afsluiten omdat de nieuwe regering besloot dat het Stimuleringsfonds gewoon zal blijven bestaan.

“Als dieptepunten wil ik graag de berichtgeving van NRC Handelsblad rond het ski-ongeluk van prins Friso noemen, alsmede het broddelwerk rond de berekeningen die zowel NOS als RTL hebben losgelaten op het regeerakkoord dat in  2012 tot stand kwam.”

Bert Brussen:

Het was een droef jaar voor GeenStijl: internetfenomeen Bert Brussen alias Lucas de Linkse Lul verliet het roze bolwerk. Hij was er vanaf het prille begin in 2005 bij. GeenStijl zal nooit meer hetzelfde zijn. 

“Al die mensen, prominenten, BN’ers, columnisten die hebben staan juichen telkens als verslaggevers van Powned en Geenstijl werden bedreigd. BN’ers die op twitter vertellen hoe leuk ze het vinden dat een gek Rutger van Castricum naar de keel is gevlogen en een maand later laten zien hoezeer ze deugen door in een telefoonpanel voor een goed doel te gaan zitten. Weerzinwekkend. Een land vol met de vinger zwaaiende dominee’s en deugdethici, maar als er journalisten worden bedreigd komen ze bijkans klaar van genot. Beangstigend om te zien hoeveel onversneden haat, verhulde rancune en liefde voor geweld er bij mensen die het hardst om fatsoen en respect schreeuwen leeft. Mensen die telkens roepen dat we ‘van de gescheidenis moeten leren’ maar zelf niets van de geschiedenis hebben geleerd. Van journalisten en verslaggevers blijf je AF. Dat we dat kennelijk vergeten zijn, en het tegenovergestelde inmiddels impliciet toejuichen (mind you: bij de NVJ zijn momenteel journalisten werkzaam die op Twitter openlijk oproepen om mensen, collegajournalisten, hun kinderen lastig te vallen, inclusief plaatsing van adresgegevens maar er is niemand binnen diezelfde NVJ, die vakbond die zegt voor journalisten op te komen, die daar wat aan doet. Inktzwarter kan een dieptepunt niet zijn) puur en alleen omdat de mensen van Powned en Geenstijl een toon en mening hebben die mensen niet aanstaat is echt héél erg eng. Wat dat betreft: wel lachen om Paul de Leeuw-cabaret dat aan Henk Bleker vraagt of hij ook een broer heeft die Anus heeft, de handen blauw klappen als de cabaretier op het podium schreeuwt dat Wilders geen beveiliging verdient maar geweld toejuichen als Rutger van Castricum aan de premier vraagt of hij nog heeft geneukt. Tsja. Nederland anno 2012 samengevat.”

Aldus enkele voorstaande mediamensen. Missen we nog journalistieke dieptepunten uit 2012? Laat maar hieronder maar horen.

6 reacties

  1. Het Complot Vaatstra en onbezoldigd ‘Politiecommissaris Peter R. de Vries’.
    zie: http://demaffiajournalist.blogspot.nl/2012/05/het-complot-vaatstra-en-onbezoldigd.html

    Kennelijk is het feit dat een ‘journalist’ maar liefst twee jaar stiekem mee mag draaien met een politieteam en daarna in een soort geklungel de uitkomst van dat onderzoek de primeur krijgt geen diepte punt: Nederlands Forensisch Instituut woest en verbijsterd op justitie en Peter R. de Vries in de Vaatstra-zaak.
    Zie: http://demaffiajournalist.wordpress.com/2012/11/25/nederlands-forensisch-instituut-woest-en-verbijsterd-op-justitie-en-peter-r-de-vries-in-de-vaatstra-zaak/

    Het diepte punt van het jaar is mijn inziens dat dergelijke zaken als gewoon worden geaccepteerd in Journalistiek Nederland:
    http://stevenbrownsblog.wordpress.com/2012/12/13/college-procureurs-generaal-werken-goed-samen-met-media-huur-moordenaar-peter-r-de-vries/

  2. Tim Cardol schreef op 31 december 2012 om 10:45

    De aandacht voor de bultrug misschien?

  3. Ralf de Jong schreef op 31 december 2012 om 11:37

    De enorme focus op opiniepeilingen in de verkiezingstijd (en de weken daarna) terwijl de uiteindelijke uitslag 25 zetels ‘naast’ de laatste peiling zat.

  4. Vaseline-journalistiek rond de introductie van Iphone5 en Ipad mini.

    http://zoeken.nrc.nl/?q=iphone5

    http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2686/Binnenland/article/detail/3323277/2012/09/28/Honderden-wachten-op-iPhone-in-Amsterdam.dhtml

    http://www.nu.nl/gadgets/2908223/hands-on-iphone-5-overtuigt.html

    Gratis advertorials voor Apple-producten zijn een jaarlijks terugkerend fenomeen, maar toch wel het vermelden waard. Vooral vanwege de overtuiging van velen dat het ‘journalistiek’ betreft.

  5. Bas Taart schreef op 31 december 2012 om 18:52

    Jouralistiek dieptepunt van het jaar lijkt mij ‘de journalist’ in het algemeen. Uitzonderingen daargelaten.

    Een ander journalistiek dieptepunt lijkt me diezelfde journalisten die vooral met zichzelf en elkaar bezig zijn.

  6. Valt me op dat nergens de selffulfilling prophecy Project X wordt genoemd.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Meer over Blog (368 van 1533 artikelen)
2013 klok


Traditiegetrouw blikt ook De Nieuwe Reporter op het einde van het jaar ...