6 reacties

1. Geen speld tussen te krijgen, mooi betoog. Maar wat is ‘hoogwaardige cultuur en betrouwbare journalistiek’ precies?

   Ik zou het zelf niet weten. Bestaat er ook laagwaardige cultuur? En is betrouwbare journalistiek niet een pleonasme?

2. Wordt serieuze journalistiek ten onrechte als gratis gezien? Of is dat de stroom ANP-kopij die op Nu.nl staat?

   “Bestaat de papieren krant nog over tien jaar?

   ‘Nee.’

   Het antwoord is niet van mij maar van Tina Brown. Mevrouw Brown is de hoofdredacteur van Newsweek. Een ooit vermaard en veel verkocht weekblad, dat overigens nog altijd anderhalf miljoen exemplaren per week omzet, maar het zich bij die oplage niet meer kan permitteren om in druk te verschijnen. Te duur. Er komt een digitale versie.

   Het is op een vreemde manier prettig om haar te kunnen citeren als het om zulk somber nieuws gaat. Het hoort namelijk bij een traditionele opvatting van gedegen journalistiek: liever een expert quoten dan zelf een mening geven. Tina Brown was voor ze haar huidige betrekking aannam hoofdredacteur van ondermeer Vanity Fair en The New Yorker. Met haar man Harold Evans, voormalig hoofdredacteur van The Times en auteur van een hele reeks gezaghebbende boeken over journalistiek, vormt ze al jaren een media power couple. Dus me dunkt.”>

   Altijd goed als iemand in zijn mening wordt gesteund door een autoriteit. Het geeft de mening in een artikel vaak ook wat meer diepgang.

   Ik zie niet wat het een met het ander te maken heeft; het lijkt mij dat de journalistiek op weg is naar een nieuwe werkelijkheid, maar ik heb even niemand om te citeren ;)

   Helemaal eens; nieuws is wat dat betreft steeds meer een commercieel product geworden, waar de wetten van de commercie hoog in het vaandel staan.

   Bingo!

   Helemaal mee eens: internet maakt personalisatie mogelijk en kent al een eigen betalingsstructuur door middel van hardware en internetverbinding. Het abonnement is daarmee de derde schakel in betaling, in plaats van de eerste.

   Het punt is geloof ik dat de verwachtingen te hoog liggen: de beste ideeen komen uit een andere voedingsbodem. Met redacties van honderden mensen en een bedrijf vol tradities kun je de toekomst niet vormen; daarvoor is de band met het verleden te sterk.

   Ondanks het optimistische einde een rake constatering; in kapitalisme werken bedrijven volgens die regels – of anders zijn ze in handen van de staat *mompelt iets over wiens brood men eet*

   Dat is inderdaad in een vrije markt steeds jaloersmakender. Ironisch is ook dat publieke omroepen door internet zijn gaan concurreren met kranten – ze zitten immers ineens op hetzelfde speelveld.

   Publieke omroep is toch maar voor een klein deel journalistiek? Het is ook Strictly Come Dancing en andere programma’s die ook zonder belastinggeld gemaakt hadden kunnen worden (gezien het feit dat het genoemde voorbeeld eerder jarenlang bij RTL is uitgezonden)

   Hier gaat nog altijd de veronderstelling vanuit dat de journalistiek de macht controleert. Hoezeer ik de regionale journalistiek een warm hart toedraag; kennelijk is er te weinig interesse van het publiek om dat overeind te houden. Je zou journalistiek kunnen insitutionaliseren: journalisten die niet langer werken voor kranten of andere media, maar rechtstreeks voor de gemeente en daar dienen als voelspriet in de samenleving en controle van de macht. Alleen nog even uitwerken hoe dat onafhankelijk moet blijven.

   Eens. Al denk ik dat het behoud van journalistiek ook vanzelf zal gaan; redacties worden kleiner, richten zich meer op niches. Specialisaties worden belangrijker – ieder onderwerp heeft nu een publiek of kan dat krijgen. Daar zou je je op moeten richten; rechtstreekse financiering van kleine media door groepen lezers. Dan valt het financiele belang samen met het maatschappelijk belang: voorzien in kwalitatieve informatie voor een doelgroep.

3. Opmerkelijk, volgens de eigen regels heeft NRC geen reden om bezwaar te maken. Of heeft het woord ‘volledig’ een nieuwe betekenis gekregen?

   http://www.nrc.nl/post-voor-nrc/

   ‘Overigens blijven de auteursrechten op die artikelen volledig bij de auteurs berusten.’

4. Het is maar een detail, maar zou NRC betaald hebben voor die column? Ik denk niet eens, want het is natuurlijk een, ongetwijfeld interessant en nuttig, lobbyartikel van de man van het Mediafonds.

5. Wat is dit? NRC – lux et libertas! – die een belangrijke bijdrage in het debat over de waarde van de journalistiek een kopje kleiner maakt? Compleet belachelijk.

6. Stel dat ik nu het NRC zou willen kopen om het artikel te lezen…