Open Journalism: curatie en sponsoring bij The Guardian

Terwijl veel media proberen hun lezers online te laten betalen voor hun journalistieke product, kiest The Guardian radicaal een andere aanpak: open journalism [autoplay alert], zoals ze het zelf noemen, is uitdrukkelijk zonder paywalls. Alle content is gratis toegankelijk voor iedereen. De gedachte dat het lezerspubliek tezamen vaak meer weet dan een individuele journalist staat centraal. Maar.. hoe verdien je daar dan mee?

Professional networks

De gedachte van de wijsheid van het publiek, ook wel wisdom of the crowd genoemd, is in extremo doorgevoerd op de professional networks van The Guardian. Daar schrijven enthousiaste niet-journalisten, begeleid door Guardian-redacteuren, over een vakgebied waarop zij enige expertise bezitten. Voorbeelden van zulke thema’s zijn cultuur, media, hoger onderwijs en lokaal bestuur.

Traditionele Guardian-publieken

Sinds 27 november vorig jaar is ontwikkelingssamenwerking ook toegevoegd aan dat rijtje onderwerpen. Eliza Anyangwe, volgens haar persoonlijke blog onder meer “freelance schrijver en voormalig projectmedewerker voor ontwikkelingssamenwerking“, geeft leiding aan het netwerk van global development professionals en vertelde op het Deutsche Welle Global Media Forum over haar werk. Anyangwe: “De netwerken zijn opgezet rondom de traditionele lezerspublieken van The Guardian, waar eerder ook bijlages voor bestonden. Online zijn de ruimtebeperkingen van print natuurlijk weggenomen waardoor we meer content kunnen aanbieden. We willen gemeenschappen bouwen rondom die kernpublieken.”

Dat loopt al aardig: sinds de lancering trekt het Development-netwerk volgens eigen cijfers 268.800 pageviews van ruim honderdduizend unieke bezoekers.

Amateurs houden journalisten scherp

Bijdrages op het netwerk komen voor 20% van freelance journalisten, zegt Anyangwe. De overige 80% schrijven ontwikkelingswerkers, beleidsmakers, denktanks en onderzoekers. Voor die professionals betekent bijdragen aan het netwerk een breder publiek. Maar hoe zorgt de Engelse krant dat de bijdrages het niveau van zelfpromotie en PR-verhalen ontstijgen? Anyangwe: “Het proces van pitch tot afgeronde blogpost is langer dan het bij een traditionele journalist zou zijn. Daar begeleiden we onze schrijvers in, om te zorgen dat hun stukken zowel qua inhoud als stijl de Guardian-standaard halen. Het maakt ons zelf ook scherper: op informatie checken, bronnen verifiëren, wat is geloofwaardig? Hetzelfde geldt voor foto’s en filmpjes die mensen opsturen. Door meer als curators op te treden kunnen we rijkere, betere journalistiek bedrijven.”

Londense rellen

Anyangwe noemt het voorbeeld van Reading the Riots, waarbij The Guardian samen met het publiek de rellen in Londen analyseerde en bijvoorbeeld . “We hadden reporters op straat maar ook veel gewone mensen die meehielpen te construeren wat er gebeurde, om erachter te komen wat er gebeurde en waarom. Zo krijg je een heel ander beeld dan wanneer je alleen in je ivoren toren blijft zitten.” Dat leverde onder meer indrukwekkende datajournalistieke producties op, bijvoorbeeld over hoe geruchten op Twitter ontstonden en weer werden ontkracht:

Onderwerpsgebonden ‘Hubs’ verkopen

Het Development-netwerk heeft $2,5 miljoen gekregen van het Bill & Melinda Gates-fonds maar* haalt vooral inkomsten uit de sponsoring van onderwerpen. Zo is het onderwerp ‘Malaria en infectieziektes‘ voorzien van logo’s van het Malaria Consortium. Organisaties kunnen zo’n onderwerp een jaar lang kopen voor €70.000, hoewel pakketten vaak op maat zijn gemaakt. De scheiding tussen redactie en commercie is bij The Guardian nog zeer sterk. Anyangwe: “Ik ben als redacteur niet direct betrokken bij het marketinggedeelte. We komen ook niet naar de redactie met het idee ‘vandaag moet ik weer zorgen dat we voldoende verdienen’ maar eerder ‘vandaag moet ik genoeg content voor mijn deel van de website krijgen’.”

Innovatie in de commentsectie

Het open model van de Guardian vindt ook zijn weerslag in de comment-sectie. Hoewel er nog aanmerkelijk minder gediscussieerd wordt dan op het puur journalistieke deel van de website, verwelkomt Anyangwe opmerkingen van lezers. “Op ons netwerk krijgen we bijzonder weinig trolls en gemiddeld zijn comments van hoog niveau. We overleggen ook met programmeurs over hoe we dat het best kunnen vormgeven. Zo werken we sinds vorig jaar met getrapte comments, dat bevalt erg goed.” De getrapte werking gaat niettemin slechts een niveau diep, zodoende komen reacties op reacties wel weer door elkaar te staan.

Ook is er de mogelijkheid een reactie ‘aan te bevelen’ en kunnen Guardian-redacteuren comments markeren met een oranje picked‘-bookmark. Sorteren op ‘meest aanbevolen’ of ‘meest gekozen door redacteuren’ is evenwel nog niet mogelijk. De discussies op de redactie gaan ook over of anoniem reageren – nu wel toegestaan bij de Guardian – goed of juist slecht is voor de inhoud.

Toekomstwensen

Anyangwe is trots dat een meerderheid van de leden van aan ‘haar’ netwerk inmiddels van buiten de VS en het Verenigd Koninkrijk komen. “Ons publiek komt traditioneel vooral uit die twee landen. Maar het Development-netwerk is natuurlijk expliciet mondiaal in opzet.” Wel zou ze graag zien dat ook meer bijdrages van professionals uit ontwikkelingslanden zou komen. Vaak zijn de auteurs nu namelijk nog onderzoekers of beleidsmakers in het Westen.

* Update 5 juli: de $2,5 miljoen van het Bill & Melinda Gatesfonds naar de reguliere Development-sectie van The Guardian gegaan, niet naar het Global Development Professionals Network.

Simon van Woerden –

Simon van Woerden is freelance buitenlandcorrespondent. Zijn grootste interesses zijn ontwikkelingsjournalistiek en journalistieke ontwikkeling. Online is hij te vinden op @svwrd. Lees meer van zijn hand op Contently.

Alle artikelen van Simon van Woerden op De Nieuwe Reporter.

  • Wat is de rol van http://postplasticpeople.wordpress.com hierin precies? Wordt op dit blog eerst de content verzameld waaruit mogelijk een artikel rolt voor de Guardian? Ik snap niet precies hoe dat proces verloopt. Kun je dat uitleggen?

  • Simon van Woerden

    Bij ‘blog’ zal ik nog even ‘persoonlijke’ zetten – PostPlasticPeople staat los van the Guardian.

    Anyangwe en ‘r staf nodigt relevante ‘professionals’ uit om te pitchen, ontvangt ook spontane pitches en heeft dus voor 20% van hun content freelance journalisten. Heb je iets specifiekere vragen nog, dan kan ik ze aan Eliza stellen – of benader haar op Twitter (en copypasta de antwoorden hier als je wil :) ) ?