peter vandermeersch

“NRC.nl gaat in september achter een paywall”

Interview NRC-hoofdredacteur Vandermeersch

Sinds Peter Vandermeersch hoofdredacteur is bij NRC Media wordt er veel geëxperimenteerd op digitaal vlak. “Als ik iets bij NRC gestimuleerd heb de voorbije jaren, is dat meer trial and error”, zegt de Vlaming. Na lanceringen van NRC Reader en NRCQ, is het nu tijd voor de volgende fase van vallen en opstaan. NRC stapt af van het freemium model dat jarenlang gehanteerd is. De website van de krant zal vanaf september achter een betaalmuur verdwijnen.

Hoe ziet de huidige strategie van NRC er uit?

“Wij proberen aan journalistiek te doen die een meerwaarde heeft. Wij proberen die meerwaarde te vermarkten. Het doet er hierbij niet toe of de lezer ons digitaal of op papier leest. Het doet er wel toe of we geld verdienen aan die lezer. De periode dat we lezers afraden om van papier naar digitaal te gaan is voorbij. We stimuleren ze zelfs om naar digitaal te gaan, zoals de acties met iPads die we weggegeven bij abonnementen.”

Gaat dat ‘vermarkten’ ook steeds meer online gebeuren?

“NRC zit nu aan de vooravond van een zogenoemd metered model. We gaan niet meer doen wat we nu doen, en wat de Volkskrant en De Standaard ook doen. Namelijk: heel veel nieuws gratis aanbieden, en daarnaast artikelen waarvoor betaald moet worden.  Dat is het freemium model. We hebben bij onze nieuwe eigenaar Mediahuis een presentatie gegeven om te zeggen: NRC moet niet meer dat freemium model hebben. We willen naar de strategie die de New York Times heeft, en wat Die Welt en een aantal andere kranten doen.”

Dat betekent dat nrc.nl niet helemaal achter een harde betaalmuur verdwijnt?

“De kunst van de paywall is dat er niet minder advertentie-inkomsten zullen komen dan nu. Iedereen kan dus een aantal artikelen gratis lezen, zodat ons bereik op peil blijft. De kunst zal zijn: waar zetten we dat muurtje? Als je dat bij vijftien artikelen zet, haal je dan genoeg gratis views binnen en zet je mensen aan een abonnement te nemen? Volgens de mensen die er binnen NRC mee bezig zijn zullen dat waarschijnlijk twaalf tot vijftien stuks zijn.”

“Je betaalt dus voor de site, hoeveel dat is, is voor ons nog niet duidelijk. Groot voordeel hieraan is helderheid naar de binnen- en buitenwereld.”

De meeste sites met het metered model zijn onderscheidend, zoals The New York Times en Financial Times. Hoe willen jullie onderscheidend genoeg zijn, zodat mensen ervoor willen betalen?

“We zien dat de merken die jij noemt, het goed doen met een paywall. Dat geldt ook voor de site van Die Welt. Wij denken dat we onderscheidend genoeg zijn in de journalistiek die wij doen. Hoe wij schrijven over economie, aan buitenlandjournalistiek doen of een analyse van Opstelten maken, moet onderscheidend genoeg zijn. Met het merk van ons moet dat kunnen.”

“Overigens vind ik dat de omgeving om dat te doen nu iets vriendelijker is dan vroeger, omdat ook de Volkskrant en Trouw veel van hun content met toegevoegde waarde achter een plusformule heeft. Belangrijke concurrent blijft de openbare omroep die heel veel gratis weggeeft en daardoor niet altijd in ons voordeel speelt.”

Gaat er nog meer veranderen met de nieuwe website?

“Negen weken geleden hebben we voor het eerst een artikel online geplaatst voordat de krant uitkwam; digital first dus. Nu doen we dat al heel geregeld. Dagelijks hebben we stukken die digital first zijn. Er is me beloofd dat we de nieuwe site begin september krijgen, dus ik verwacht dat we die in september hebben. Vanaf dan zal alles digital first gepubliceerd worden. Of artikelen komt tegelijkertijd online met de krant.”

Digital first wordt dus het uitgangspunt?

“Helemaal. Ook in onze benadering van abonnementen. Het zal straks zo zijn dat onze eerste abonnementsvorm bestaat uit toegang tot de site. Als je extra betaalt, krijg je de digitale krant erbij. En voor nog meer geld krijgt je het op papier thuis. Nu is dat helemaal andersom.”

Dat is een groot verschil met De Standaard, een andere krant van Mediahuis. die focust nog op papier en de rest komt erachteraan.

“Dat is het leuke van dat we gekocht zijn door Mediahuis. Met Mediahuis hebben we gesproken over de twijfels die zij hebben en de twijfels die wij hebben. Vanaf nu hebben we eigenlijk twee benaderingen in hetzelfde bedrijf. We hebben twee manieren om te kijken wat het best werkt.”

En als het metered model niet werkt, gaat NRC weer terug naar het freemium model?

“Als ik de voorbije jaren iets bij NRC veranderd heb, is dat meer trial and error, veel proberen dus. Ik vind het zelf relatief makkelijk om van metered terug naar freemium te stappen. Als het metered model niet zal lukken, en dat kan altijd, kan je nog altijd zeggen: we moeten meer gratis weggeven. Maar we zijn ervan overtuigd dat het met de krant, het merk en de journalistiek van NRC kan werken.”

“Overigens vind ik het boeiende aan de stap naar digitaal dat de discussie binnen de redactie over wat er wél en niet gelezen wordt, nu voorbij is. Als een redacteur wil schrijven over oud-Griekse gedichten mag dat, maar hij wordt wel geconfronteerd met het aantal clicks dat hij genereert. Wat dat betreft is het dankbaar om een aantal tools te kunnen gebruiken die we vroeger niet hadden.”

Jullie gaan dus kijken naar hoeveel clicks een stuk genereert?

“Heel zeker. Dat doen we nu bij NRCQ – onze zakelijke site – bijvoorbeeld heel erg. Daarom is het ook zo’n leuk experiment. Iedereen is er altijd bang van als ik zeg dat we naar het aantal clicks kijken. Op cheffenbijeenkomsten show ik wel eens de clicks van NRCQ. Dan is er natuurlijk meteen iemand die roept: ‘kijkcijfersjournalistiek’. Fair enough. Maar het is niet dat je de cijfers hebt dat je er naar moet gedragen. Ik weet ook wel dat er op de vrouw met drie borsten veel geklikt zal worden. En toch wil NRC niet de vrouw met drie borsten. Omgekeerd vind ik het wel relevant: wij vinden buitenlandjournalistiek heel belangrijk. Dat is voor ons een van de redenen van ons bestaan. Als ik zie dat die stukken slecht gelezen worden, kan je ervoor proberen zorgen dat ze beter gelezen gaan worden.”

NRC Media is nu onderdeel van Mediahuis, betekent dit dat NRC zich moet gaan aanpassen?

“Voorlopig hebben we afgesproken dat we heel erg de eigen koers blijven varen, anders dan De Persgroep denk ik, waarbij de hele groep meer hetzelfde doet. Dat heeft ook zijn voordelen hoor, maar wij hebben voorlopig afgesproken dat we kijken naar de ervaringen en wat we van elkaar kunnen leren.”

De Standaard is ook eigendom van Mediahuis en heeft een digitale avondkrant. Zou het voor het NRC Handelsblad een goed idee zijn om een digitale ochtendkrant te maken?

“Ja, we denken daar over na. Maar eerst moeten we uitrollen wat we nu doen. Eerst maken dat al die stukken online komen achter die paywall. Dan is het relatief makkelijk om een bundel te maken met NRC Handelsblad in de ochtend. Het enige wat we moeten doen is de organisatie aanpassen omdat je sommige stukken vroeger of later moet krijgen.”

Dan bestaan er straks bij NRC geen deadlines meer?

“Ik geloof niet in een systeem waarin iedereen 24/7 stukken maakt en die op een hoop gooit. Ik geloof in een systeem, voorlopig in ieder geval nog, waarbij er een paar punten in de dag zijn waar je naar toe werkt waarbij heel veel journalistiek af is. Je kan niet altijd eindredacteuren klaar hebben zitten. Hier zitten tussen negen en twaalf uur ’s morgens heel veel mensen bij elkaar om het Handelsblad te maken. En ik denk dat als we dat los laten we een onbetaalbare of onbetrouwbare organisatie zouden worden. Dat we teveel sluizen hebben die niet werken.”

Denkt u dat NRC op papier snel zal verdwijnen?

“Ik denk dat het op een bepaald moment op zal houden, maar dat zal nog een tijd duren. Die papieren krant daalt, maar met maar een paar procent per jaar. We zitten nog steeds op hoge volumes. Het probleem zit wel in de betaalbaarheid van de distributie van de krant. Zeker van een middagkrant, omdat we niet dezelfde schaal kunnen creëren. We kunnen niet gedistribueerd worden met de Volkskrant en Trouw, want wij zitten in de middag. Dat is wel een zorg. Ik denk dat die distributiekosten ons op een gegeven moment naar de ochtend zullen dwingen. Maar dat duurt nog wel even, dan spreek je over een aantal jaren.”

Aan wat voor periode denkt u?

“Ik denk een jaar of vijf. Ik denk ook wel dat we toegaan naar digitaal in de week en papier in het weekend. Dat is de populairste formule op dit moment. Het zou kunnen, over tien tot vijftien jaar denk ik, dat we de krant niet meer doordeweeks drukken. Dan krijg je hem enkel digitaal. Dan is de vraag: wat voor bundels ga je maken? Kan je dan bijvoorbeeld alleen een sportabonnement nemen?”

Hoe kijkt u naar Blendle?

“Met belangstelling. Maar ik ben een beetje ontgoocheld. Ik had gedacht dat het een belangrijker verspreidingskanaal zou zijn voor onze journalistiek. Ik heb uitgerekend dat wij met Blendle op jaarbasis bruto 50.000 euro verdienen. Daar kan ik niet één journalist van betalen bij ons. Ik kan zeggen: dat gaat uitbreiden, maar als het tien keer zoveel wordt, kan ik vijf journalisten betalen. Dat toont dat Blendle voor een groot stuk een journalistenmedium is. Het toont het belang van de bundel en de afzender. Mensen stellen vertrouwen in het merk De Tijd, het merk HUMO of het merk NRC. Ik denk dat de groep die op zoek gaat naar een stukje veel kleiner is. Maar het blijft een fijn initiatief. We steunen ze en hebben in het begin geholpen met de ontwikkeling. Maar Blendle zal alleen overleven door schaal te creëren, wat ze ook aan het doen zijn. Maar voor ons is het niet de redding van de krant.”

Wim Kopinga –

Wim Kopinga is freelance journalist en fotograaf (www.wimkopinga.nl). Hij schrijft over media en technologie.

Alle artikelen van Wim Kopinga op De Nieuwe Reporter.

  • Even de feiten:

    1. Blendle is pas 10 maanden geleden gelanceerd
    We groeien in razend tempo, dat is ook de reden dat The New York Times en Axel Springer al na een half jaar besloten te investeren

    2. De verwachtingen van de meeste Nederlandse uitgevers bij de start waren zeer gering (de meesten verwachtten er sowieso het eerste jaar niets aan te verdienen).

    3. Blendle is een extra inkomstenbron voor uitgevers, van een nieuwe groep gebruikers.

    4. De meeste uitgevers linken niet naar Blendle, we doen alles op eigen kracht.

    Blendle is een internationaal experiment om mensen weer te laten betalen voor journalistiek, en we zijn nog steeds supertrots dat NRC als eerste krant ‘ja’ zei tegen dat experiment.

  • Chris Aalberts

    Alexander, heb je het bovenstaande wel gelezen? Ja, ze verdienen inderdaad wel ‘wat’ maar superweinig. Het experiment mensen te laten betalen lukt dus nog niet erg. Eigen kracht of niet.

  • jasperwillem

    Zolang ik een digitaal abonnement kan krijgen zonder krant en dat terug zie in de kosten, lijkt het mij geen probleem om te betalen voor de NRC.

  • Pingback: NRC later dit jaar achter betaalmuur | Webwinkel Hulp()

  • Pingback: NRC later dit jaar achter betaalmuur /  mediafeed.gertimmer.nl()

  • Pingback: NRC later dit jaar achter betaalmuur...Blendle2 Businessupdates()

  • Sarmes Alas

    Het is nu Oktober en de NRC paywall is er inderdaad, en zelfs geen 12 artikelen meer gratis. Geen discussie en commentaar mogelijkheid meer. En zelfs alle discussies uit het verleden bij alle artikelen zijn verdwenen. Ik ben beniewd hoe het ze financieel zal vergaan. Als ik ergens ga betalen is het in elk geval niet meer bij het NCR. Gelukkig zijn er andere kranten.

  • Tristan van Oosten

    Dat was dan het einde van de NRC: hun lezersaantalen zullen nu wel dramatisch teruglopen (ik ben een ex-NRC lezer).

  • Supertrots. Maar waar is de waardering, dialoog, overleg? Meer openheid hierover zou interessant zijn ook voor de lezers.