Wij waren proefkonijnen in het laboratorium van de School voor Journalistiek

Volgens de nieuwste Keuzegids HBO is de opleiding journalistiek van de Hogeschool Utrecht niet best. Studente Sammie Vries voelde zich tijdens het eerste jaar een proefkonijn in het nieuwe curriculum. In haar tweede jaar heeft de opleiding de boel een stuk beter voor elkaar.

In de Keuzegids HBO scoort de opleiding journalistiek aan de Hogeschool Utrecht (HU) een armoedige 2,8. En dat lees je dan op de dag dat je studiegeld van 2.006 euro net is afgeschreven. Betaal ik voor die 2,8 twee ribben uit mijn lijf?

Proefkonijnen

Vorig jaar was ik één van de 345 proefkonijnen in het laboratorium genaamd: ‘het nieuw curriculum van de School voor Journalistiek’. Een curriculum dat aansluit bij de journalistiek van nu. De journalistiek in het tijdperk van het internet. Oké, klinkt goed. We leren dus niet alleen hoe te schrijven voor kranten, maar ook hoe je crossmediaal aan de slag gaat . Kom maar op!

Vol goede moed begon iedereen aan zijn eerste jaar. Wat ons als studenten het eerste opviel was dat we in het diepe werden gegooid. Er werd veel van ons gevraagd waar we van te voren nog geen uitleg over hadden gehad. Zoek het zelf maar uit, leek het credo van de opleiding.

Zelf kwam ik van een andere hbo-opleiding (Media, Informatie en Communicatie aan de Hogeschool van Amsterdam) waardoor die zelfstandigheid al redelijk in mijn systeem zat. Daardoor wist ik ook al hoe je met programma’s zoals Adobe Premiere Pro moest werken. Mijn medestudenten, soms nog maar net zeventien jaar en vers van de middelbare school, liepen als een kip zonder kop door het eerste semester. Ze wisten niet wat hen overkwam.

Hyperlokale nieuwssite

Wat ons ook verbaasde was dat het schooljaar er heel anders uitzag dan wat we gehoord hadden op de open dag: ‘Als je aan onze opleiding begint, ga je een tijdschrift maken.’ Wij hebben niks van dit tijdschrift gezien, maar moesten werken aan een hyperlokale nieuwssite. Een website past beter bij het huidige journalistieke landschap, maar waarom werden wij lekker gemaakt met een tijdschrift? Achteraf bleek dat het nieuwe curriculum in één zomer was bedacht en op ons werd getest.

Dat nieuwe curriculum vind ik overigens een goed idee, want we worden opgeleid voor de journalistiek van nu. We kregen allerlei nuttige cursussen aangeboden, bijvoorbeeld over creativiteit en je profileren op sociale media. Het idee is goed, maar de uitvoering minder. De cursussen zaten niet altijd goed in elkaar en het verschilde per docent wat je moest doen. De gebrekkige communicatie onder docenten was dan ook vaak te merken.

Reden van de slechte score

Volgens de Hogeschool Utrecht is de tijdelijke huisvesting de reden van de slechte score. Daar zit wat in. Wanneer wij met een klas van 25 studenten in een lokaal zitten, zijn er soms niet genoeg tafels en stoelen. Studenten moeten dan een stoel uit een ander lokaal pakken en met zijn tweeën een kleine tafel delen. Dit zorgt voor onrust en een moeizame start van de les. De huisvesting is geen oorzaak van het organisatorisch slechte onderwijs, maar wel de druppel die de emmer bij studenten doet overlopen en hen nog minder tevreden maakt.

Ik geloof dat de test van keuzegids gewoon op het verkeerde moment kwam waardoor mijn opleiding nu met een 2.8 eindigt. Belangrijkste informatiebron voor de Keuzegids is de Nationale Studenten Enquête (NSE), die half maart 2017 is uitgevoerd. Op dat moment was de ontevredenheid bij de studenten over de opleiding heel hoog. Ik denk dat de studenten als kritische journalisten in opleiding wilden laten weten wat ze vonden en deze enquête hebben aangegrepen om hun onvrede te uiten.

Er is trouwens nog wel iets wat me verbaasd heeft: het gebrek aan Nederlandse les. We hebben de basis van de Nederlandse taal meegekregen op de middelbare school, maar ik vind dat de School voor Journalistiek door middel van lessen onze Nederlandse taal naar een hoger niveau moet tillen. Op mijn vorige hbo-opleiding werd een stuk niet nagekeken als er meer dan vijf spelfouten in zaten. Gek genoeg gebeurde dat niet in het eerste jaar van de School voor Journalistiek. Die eis is er nu wel in het tweede jaar, maar had er wat mij betreft eerder moeten zijn.

Leren van fouten

Inmiddels ben ik tweedejaars student aan de School voor Journalistiek in Utrecht en heb ik mijn propedeuse gehaald. Dit ging mij eigenlijk best gemakkelijk af, zolang ik het schoolwerk maar bijhield. Dit beangstigt mij eigenlijk wel een beetje, want ik ben zonder slag of stoot door het eerste schooljaar heen gefietst, terwijl ik voorheen met bloed, zweet en tranen zesjes haalde op de middelbare school. Stijg ik boven mezelf uit op de School van Journalistiek of was het gewoon makkelijk als je de opdrachten maar maakte? Ik hoop maar dat ik mezelf overtrof.

Om eerlijk te zijn: het tweede jaar zit veel beter in elkaar. Je merkt dat over het tweede leerjaar van het nieuwe curriculum langer is nagedacht. Ik ben nu bijna vier weken bezig en nog tegen geen enkel probleem aangelopen. Blijkbaar heeft de opleiding al geleerd van de fouten die zijn gemaakt. Daarbij vind ik ook dat we het nieuwe curriculum een kans moeten geven en niet alleen maar kijken naar die 2,8 van vorig jaar. Niemand kan iets in één keer helemaal goed doen.


Lees ook: 

Hogeschool Utrecht, verbeter de opleiding journalistiek, het is 5 voor 12

Studenten én School voor Journalistiek: Haal het beste uit jezelf

Sammie Vries –

Sammie Vries is tweedejaars studente aan de School voor Journalistiek in Utrecht, die komt kijken in de grote wereld van de media.

Alle artikelen van Sammie Vries op De Nieuwe Reporter.