Twee mannen kapot: Moet dit wel op TV of in de krant?

gijs-advo-611x328

Journalist Jelle Brandt Corstius verklaarde in Trouw dat hij aan het begin van zijn carrière tijdens zijn werk verkracht werd. Gisteravond verdedigde de vermeende dader, TV-producent Gijs van Dam zich in een uitzending van Pauw. Waarom vroeg niemand zich af of dit wel op TV of in de krant moest komen, vraagt Ton F. van Dijk zich af.

Twee jonge mannen hadden sex in het Kurhaus. De een 24 en de ander 25. Dat zijn eigenlijk de enige echte feiten in dit verhaal.

Want nu – inmiddels ruim 15 jaar later – hebben ze allebei een andere herinnering aan die nacht. De een is ervan overtuigd dat hij gedwongen werd tot het plegen van seksuele handelingen.

De ander weet zeker dat er sprake was van sex onder invloed van alcohol en dat de nachtelijke uitspatting plaats vond op basis van “mutual consent”.

De twee staan lijnrecht tegenover elkaar in de media.

Ze dreigen inmiddels over en weer met advocaten. De een voelt zich het slachtoffer van een brute verkrachting. De ander van een “standrechtelijke executie” als gevolg van een beschuldiging waar tegen hij zich niet kan verweren.

Twee mannen van inmiddels rond de 40 volkomen kapot. Onderwerp van spot en bijval van omstanders, die denken te weten hoe het zit.

Iedereen heeft een mening.

Twee mannen volledig stuk gemaakt. Door een beschuldiging. En door een ontkenning.

Vraag is: waar ging het fout?

Cruciaal is dat er maar twee mensen zijn, die weten wat er die nacht gebeurd is. De rest is een publicitaire kettingreactie met desastreuze afloop. Voor beiden.

Het ging fout toen het vermeende slachtoffer zich na 15 jaar meldde bij een krant. Zonder enig steunbewijs had de hoofdredacteur van die krant hem tegen zichzelf moeten beschermen. En de vermeende dader tegen de niet controleerbare aantijgingen.

Ook al is het echt gebeurd. Juist daarom misschien wel.

In de hype van #metoo doken alle andere media bovenop het verhaal en het vermeende slachtoffer kreeg een podium om zijn verhaal te doen. Zonder dat enige vorm van controle mogelijk was.

De vermeende dader was een “smeerlap” (Matthijs van Nieuwkerk) en een “pisnicht” (Youp).

En daarom koos deze op zijn beurt voor de aanval bij Pauw. Met zijn advocaat ontkende hij stellig dat er sprake was geweest van dwang. Die nacht in dat hotel.

En zo werd de waarheid van de een, het persoonlijk drama van de ander. En vice versa. Twee mannen kapot. Nee, verwoest.

Omdat er niemand, maar dan ook niemand bedacht: Moet dit wel op TV of in de krant?

Dit stuk verscheen eerder op het weblog van Ton F. van Dijk.

Ton F. van Dijk –

Ton F. van Dijk is publicist en blogger. Hij was televisiejournalist (Achter Het Nieuws, Brandpunt, Reporter), directeur/hoofdredacteur van de Amsterdamse zender AT5 en omroepbestuurder bij de landelijke publieke omroep (NPO).

Alle artikelen van Ton F. van Dijk op De Nieuwe Reporter.