[...] Een half jaar na de start van Columbia Reports in 2008 publiceerde Adriaan Alsema een artikel op De Nieuwe Reporter met als titel ‘onafhankelijk zijn en blijven in Colombia.’ De vraag is of [...]

Zoals Hugo Arlman constateert: Jan Blokker heeft het vaker bij het rechte eind dan menigeen zal willen/durven toegeven.
Het tweede katern van de Volkskrant wordt door Jan Blokker ‘een vod, een rotzooi’ genoemd – een rake typering. Als de Volkskrant -zoals gevreesd- op 1 april geheel op tabloid overgaat dan zal de gehele krant op ‘een vod, een rotzooi’ gaan lijken…
De door Jan Blokker bewierookte Laurens ten Cate (destijds hoofdredacteur van de Friese Koerier) was van een zeldzame klasse. Ook op mij heeft Laurens ten Cate een onuitwisbare invloed achtergelaten.

[...] gebrek aan kennis erover op krantenredacties en John Grimwade waarschuwt dat verkeerd gebruik een ‘heleboel schade’ kan aanrichten – al blijft onduidelijk wat die schade dan precies behelst. Wat vooral blijkt [...]

Dank voor je reactie, GertJan. Die gemeenschappelijke basis zie ik ook en de ideeën van Tufte helpen zeker bij het beter verbeelden van kwantitatieve data. Waar ik vooral in geïnteresseerd ben, is de toegevoegde waarde van interactie: hoe kun je technieken als filtering, zooming en brushing het best gebruiken in journalistieke interactives? En hoe verhoudt interactie zich tot narrativiteit? Maak je als journalist een interface die vooral bedoeld is om een grote hoeveelheid data te ontsluiten? Of wil je er ook nog een verhaal mee vertellen? Op dat soort vragen geeft Tufte bij mijn weten nog geen antwoord.

[...] Want: hoe het er in Amerika precies aan toegaat weet ik niet, maar bovenstaande veronderstellingen lijken mij niet overeenkomstig de Nederlandse werkelijkheid. Journalistiekstudenten worden nog altijd grotendeels opgeleid tot ‘offline-journalist’, overeenkomstig inderdaad het sporenmodel waarbij ze een tv- radio- of printspecialisatie volgen. Van volwaardige online-specialisaties heb ik in Nederland niet eens gehoord; het is doorgaans een klein, apart vak, dikwijls gegeven door een freelancedocent die in een handvol bijeenkomsten digitale vaardigheden aanleert – hetgeen leidt tot wat Arjan Dasselaar cargo cult journalism noemt. [...]

[...] krijgt. Private journalistiek – interactief en on demand. Mooier kan het niet.” (zie ook dit artikel van Arnold van Bruggen op DeNieuweReporter over The Sochi [...]

[...] Nieuwe Reporter had gisteren een mooi verhaal over media-ondernemer Adriaan Alsema, die enkele jaren geleden Colombia Reports startte. Deze Engelstalige nieuwswebsite over Colombia [...]

Wat ik altijd vertel, en wat mijn passie is, is dat het communiceren met video net zo makkelijk moet worden als communiceren met tekst. De technieken moeten dus toegankelijk worden om “Journalist 2.0″ in staat te stellen zelf te besluiten tekst, of video of beide in te zetten.

Als journalist ben je creatief, en je hebt iets te vertellen. Je moet dan niet worden lastig gevallen met techniek. Ik hoop dat steeds meer media hier mee aan de slag gaan.

Jouw verhaal geeft hoop dat de journalist 2.0 zelf opstaat, en niet door een manager of hoofdredacteur wordt geforceerd.

Boekvertalers kampen met vergelijkbare problemen: bizar lage tarieven, slechte voorwaarden, afdracht van auteursrecht, problemen met de NMa (zie de reactie van Pierre Spaninks) en door de structurele economische ongelijkheid tussen uitgevers en vertalers een onmogelijke onderhandelingspositie. Eind vorig jaar heeft een groep boekvertalers een onderzoekje gedaan naar de marktpositie van leden van de beroepsgroep. Die is droef. Diep droef. Voor wie het interesseert: de resultaten van de enquête zijn te vinden op het weblog van de Boekvertalers [http://tiny.cc/RrDLU ].

De enige remedie is organisatie. In sociaal-economisch opzicht zijn we terug in de negentiende eeuw. Alleen als freelance journalisten, boekvertalers, cameramensen, freelance secretaresses — om maar eens een paar beroepsgroepen te noemen die nu met dit soort problemen worstelen — zich massaal organiseren en gesteund door een krachtige beroeps- of vakvereniging massaal de rug recht houden tijdens onderhandelingen, kunnen ze iets bereiken.

Wat een inspirerend stuk, gaat mee in de voorbeeldenportefeuille van hoe het ook kan!

Check de linkjes in de tekst, die verwijzen verkeerd, er staat een dnr url voor die eraf moet…

Wat een helder overzicht. Een goed geschreven stuk ook. Heeft me geïnspireerd. Dank. Wellicht ken je Hans Rosling? Dat is een wetenschapper die ingewikkelde statistische resultaten op een visuele manier laat zien. Zoek maar eens op ted.com naar mooie presentaties.

Herkenbaar! Als filmmaker en tekstschrijver maak ik op dit moment een plan voor de gemeente Amsterdam waarin ik aangeef hoe de combinatie film, tekst, en nieuwe / sociale media elkaar versterken. Online video op YouTube of site, tekst op een site, een blog, een artikel in de krant, een bericht op Twitter, Facebook: oude en nieuwe media vullen elkaar aan. Elk middel heeft z’n eigen kracht en mogelijkheden, de keuze voor welk middel (in welke combinatie) is vooral afhankelijk van de groep die je wilt bereiken. En het mooie is dat beeld zich zo goed verspreid via het web.

[...] kunt het ze haast niet kwalijk nemen want de druk van targets is groot. In dit licht is het onlangs uitgegeven boek van Jan Blokker interessant,”Nederlandse journalisten houden niet van journalistiek”. Hierin stelt de auteur dat [...]

[...] Geschreven voor De Nieuwe Reporter Arjan van Bijnen AVB Writing on Twitter [...]

[...] mijn vorige artikel kwam duidelijk naar voren dat er vele praktische bezwaren zijn bij het plaatsen van e-mailadressen [...]

[...] Geschreven voor De Nieuwe Reporter Arjan van Bijnen AVB Writing on Twitter [...]

[...] 15, 2007 in Journalistiek | Tags: mail, Metro, redactie In ‘Praktische bezwaren voor e-mailadres onder artikel’ gaf Metro-hoofdredacteur Rutger Huizenga aan dat hij geen bezwaren had tegen het plaatsen van [...]

[...] Geschreven voor De Nieuwe Reporter Arjan van Bijnen AVB Writing on Twitter [...]

[...] Geschreven voor De Nieuwe Reporter Arjan van Bijnen AVB Writing on Twitter [...]

Betoog bevat aantal interessante kwesties (zoals het feit dat de gebruiker zelf bepaalt wat en wanneer hij aan info tot zich neemt). Maar bij de uitspraak dat inkomsten van de abonnees het probleem niet zouden zijn omdat oplages gelijk blijven, plaats ik wel een kanttekening. Heb jij soms andere cijfers? Of lees ik verkeerd?

Dag Jeroen,
Dankjewel voor je reactie. Even een verduidelijking van mijn kant: ik schrijf niet dat de oplages gelijk blijven, maar dat de inkomsten uit de oplages gelijk blijven. Met andere woorden: als je jaarlijkse prijsverhoging even hoog is als of zelfs hoger is dan de procentuele daling van je oplages, dan blijven je bruto inkomsten minimaal gelijk.
Rogier

schan-da-lig

[...] het artikel Informatievisualisatie als opkomend journalistiek genre schetsen Frank Kalshoven en Martijn Bennis de mogelijkheden voor informatievisualisatie als nieuwe [...]

Dat schiet dan niet erg op, hè? Want je bereik neemt af en dus op den duur de advertentie-inkomsten vast ook.

Update: prompt is het bovenstaande tot huiswerk gebombardeerd op de FHJ, getuige een tweet van @stefantt, haha.

Zit al even te kouwen op je vraag ‘En hoe verhoudt interactie zich tot narrativiteit? Maak je als journalist een interface die vooral bedoeld is om een grote hoeveelheid data te ontsluiten?’

Geslaagde en gelaagde database-ontsluitingen zoals Rosling doet lijken vooral te werken als illustratie bij het verhaal, of als je duidelijk hebt wat je ermee wilt illustreren. Zonder dat verhaal, of context, zit je snel op allerlei knopjes te drukken en zie je van alles gebeuren. Het ‘verhaal’ dat je zo naar de oppervlakte kan brengen kan aanleiding zijn voor verder onderzoek, of opname in een bredere uiteenzetting. Zodra het verhaal het doel wordt kom je in de sector Crisis of Credit. Of is er nog een tussengebied? En het is zeker ook jammer dat Tufte zich niet begeeft op het terrein van Rosling. Gemiste kans.

@Aad Oosterhof: Dank voor de complimenten. Zeker ken ik Rosling en zijn Trendalyzer. Het aardige is dat je met Google Gadgets zelf motion charts kan maken zoals die op Gapminder.org.

@GertJan Ik zie dat tussengebied wel zitten: een lineair verteld verhaal waar je op bepaalde punten als gebruiker desgewenst de diepte in kan gaan. Maar echt goede voorbeelden ken ik niet. Ik houd me van harte aanbevolen voor tips :-)