Gefascineerd door een land, vol journalistieke idealen en in voor een nieuwe uitdaging. Je stopt je koffers vol, boekt een ticket en vertrekt. Er is al veel over deze moderne zelfstandige journalist gezegd; de risico-ondernemer die zich eenzaam en alleen vestigt in een vreemd land om voor Nederlandse media verslag te doen. Of ja, eenzaam en alleen? Ik kwam erachter dat Cupido veel van deze avonturiers een zetje in de rug gaf. Verliefd op een ‘local’ vertrokken ze om dicht bij hun nieuwe vlam te zijn.
Lees verder.

Ter gelegenheid van de presentatie van het Handboek Crossmediale Journalistiek en Redactie op 30 juni, hield een van de auteurs, Alexander Pleiijter, onderstaande inleiding.

1995 is het geboortejaar van de Nederlandse internetjournalistiek. In 1995 gingen namelijk de eerste Nederlandse kranten online (Eindhovens Dagblad en NRC Handelsblad), kwam het eerste opinieblad met een website (De Groene Amsterdammer) en vond de lancering plaats van Planet.nl en Webwereld, die een belangrijke voortrekkersrol vervulden voor de Nederlandse internetjournalistiek.

Nieuwe mogelijkheden
Het was een tijd die volop revolutionaire veranderingen ademde. Een tijd van nieuwe mogelijkheden. Mogelijkheden voor nieuwe vormen van journalistiek, nieuwe manieren van verhalen vertellen, nieuwe manieren om het nieuws te presenteren en te verspreiden. Lees verder.

Eerste reactie op de debatbijdrage Cultuurambities van de omroep.

De analyse van Tom Rooduijn over de toekomst van de kunstjournalistiek is in overwegend sombere kleuren geschreven. Dat kranten worden gedwongen op het budget van de kunstredactie te bezuinigen is aannemelijk (bij de publieke omroep zou dat ook kunnen gebeuren als de omroep onderwerp wordt van overheidsbezuinigingen), maar is het reëel om te veronderstellen dat bij de Volkskrant, Trouw, Parool of NRC Handelsblad kunstredacties gaan verdwijnen? De schrik slaat je om het hart als een dergelijk pessimisme uit de eigen gelederen opstijgt. Mocht het zo ver komen, dan zal ik als trouw lezer/abonnee Lees verder.

“Insecurity is the condition of our journalistic age.” Alan Rusbridger, Hugh Cudlipp Lecture 2010

De huidige sociale, politieke en technologische ontwikkelingen zetten de verhoudingen in het journalistieke landschap in Nederland op scherp. Vooral traditionele (publieke en private) nieuwspartijen, met wortels in het pre-internettijdperk, hebben het moeilijk. Uit een analyse die de Tijdelijke Commissie Innovatie en Toekomst Pers in 2009 heeft laten uitvoeren door IG&H, blijkt bijvoorbeeld dat bij ongewijzigd beleid veel kranten in Nederland rond 2013/2014 in de rode cijfers zullen belanden. Dat is al snel. De publieke omroep voelt de hete adem van de politiek in haar nek. Bezuinigingen vanuit de overheid liggen in het verschiet.

Om te kunnen overleven lijkt innovatie noodzakelijk. Maar wat dan en hoe dan? En hebben we de juiste organisatiecultuur om structureel te kunnen blijven innoveren? Zijn we bereid daar daadwerkelijk in te investeren? Dat vergt immers kosten op de korte termijn die zich pas op de langere termijn zullen terugbetalen. Daarnaar doet het 3D-project onder andere onderzoek.
Lees verder.

Vier FHJ-studenten onderzochten of de Raad voor de Journalistiek anno 2010 bestaansrecht heeft onder negen hoofdredacteuren van landelijke nieuwsmedia. Onder meer het Algemeen Dagblad, NOS en Panorama halen flink uit naar het zelfreguleringsorgaan. Daphne Koene, sinds 2001 secretaris van de Raad, reageert op de onderzoeksconclusie. Ze maakt korte metten met veel bezwaren, maar geeft ook toe dat de instantie op verschillende fronten nog valt te verbeteren.

In de conclusie uit het onderzoek van de Fontys-studenten komt naar voren dat de Raad voor de Journalistiek bestaansrecht heeft, maar dat er veel bezwaren zijn tegen het ‘kreupele paard’. Lees verder.