WEBLOG: nieuwsconsumptie

De graasgeneratie

ZeitungDe jongeren van nu. De ‘google-generatie’ worden ze wel genoemd. Omdat ze groot zijn geworden met computers, makkelijk de weg weten op internet, hun hele hebben en houden op het web publiceren, en de computer ook veel gebruiken om te communiceren met vrienden. En, o ja, ook hun nieuws halen ze natuurlijk voornamelijk van internet. Kranten noemen ze ‘dode bomen’, media voor opa’s. Internet is helemaal hun ding: net zo normaal en vanzelfsprekend als een fiets of een mp3-speler. Maar nog veel normaler is de televisie, zo blijkt uit het vandaag gepubliceerde onderzoek ‘Jongeren, nieuwsmedia en betrokkenheid’ van Nico Drok en Fifi Schwarz. Naar de televisie kijken jongeren gemiddeld anderhalf uur per dag. En de radio is ook populair, ze luisteren een uur per dag. Internetten doen ze maar zo’n drie kwartier per dag. Verrassend weinig eigenlijk. Reden genoeg een dik vraagteken te plaatsen bij het predikaat ‘google-generatie’.
Lees verder.

Weblogs zijn springlevend en gaan heel oud worden

meningDocent journalistiek op Hogeschool Inholland Hans van Willigenburg, tevens dichter, weet het zeker: weblogs en dan met name opinieblogs blijven een zielig bijproduct. Het zijn “schaars bezochte nababbels” die “niets initiëren” en “voor eeuwig onbetekenend zullen blijven”. Dat komt volgens Van Willigenburg omdat ze alleen maar op de bestaande media parasiteren en helemaal nergens zouden zijn zonder Echte Grootheden als Mart Smeets en Philip Freriks. Sterker nog: er zijn volgens Van Willigenburg amper grote weblogs die bruisen van ideeën en die als een magneet bezoekers weten aan te trekken. Ja, GeenStijl, maar ook daaraan heeft Van Willigenburg geen boodschap, “want aan de bezoekcijfers van GeenStijl mag je gerust twijfelen”. Waarom we precies aan deze cijfers mogen twijfelen laat hij gemakshalve maar even achterwege.
Lees verder.

Eén krantenoverzicht per dag niet meer van deze tijd

slatestSlate, één van de beste online opiniemagazines, stopt met zijn dagelijkse dagbladoverzicht. De rubriek ‘Today’s Papers’ die in 1997 van start ging, is vervangen door een driemaal daags overzicht van het wereldnieuws: The Slatest. In die rubriek is ook plaats ingeruimd voor de Twitter-feed van Slate die nu frequenter wordt geüpdate. Slate speelt met de nieuwe rubriek naar eigen zeggen in op de nieuwscyclus die steeds sneller verloopt. “De grote kranten bepalen nog altijd de nieuwsagenda”, stelt David Plotz van Slate. Maar het is tijd om te onderkennen “dat het dagblad maar één deel vormt van het nieuwsuniversum”. Plotz grijpt de introductie van The Slatest overigens aan om herinneringen op te halen aan de begindagen van ‘Today’s Papers’. Destijds hadden veel kranten nog geen site en kwamen de voorpagina’s in veel gevallen nog per fax binnen.

“Mijn toekomst en de journalistiek” (7)

toekomstMaar liefst 25 meest jonge journalisten ’solliciteerden’ enkele maanden geleden naar de functie van ‘Zomerreporter’. Lex Boon, inmiddels op pad, werd uitgekozen. Aan de ‘afvallers’ – althans de jongeren onder hen – vroeg De Nieuwe Reporter in een essay hun eigen toekomst of de toekomst van de journalistiek te schetsen. Vandaag de zevende en laatste aflevering. Daan Oostveen denkt dat de journalistiek verregaand gedecentraliseerd zal worden. De nieuwsconsument grijpt de macht.

Het is niet ongebruikelijk dat mensen verbaasd zijn. We zijn verbaasd over het slechte weer, verbaasd over de herverkiezing van Lees verder.

‘Presentatie van de journaals moet losser’

nosjournaalWie naar de journaals van de NOS, RTL en ARD kijkt, waant zich soms in de vorige eeuw. Althans, dat is de ervaring van radiopresentator Lara Rense (ex-BNR, nu NOS). “Omgangsvormen zijn al jaren veel losser”, schrijft zij op haar blog. “Maar bij de meeste omroepen presenteren iedere avond weer één of twee anchors op afstandelijke, statige en statische manier het nieuws.” Rense vindt dat omroepen zich moeten aanpassen aan de moderne tv-kijker. Het moet afgelopen zijn met de saaie presentator die achter een saaie tafel op saaie toon een saai verhaal vertelt. “Doe eens gek en maak een uitzending op locatie. De NOS heeft het goed begrepen door anchor Philip Freriks naar Kabul te sturen, in de aanloop naar de presidentsverkiezingen in Afghanistan.” Ook moeten journaals er volgens Rense rekening mee gaan houden dat veel nieuws bij de kijkers al bekend is. Dat hebben ze immers in de loop van de dag al vernomen via internet of RTL Z.

Information overload bestaat niet

informationoverload1Het is een ritueel. Je komt thuis van vakantie, zet de ramen open, neemt weer bezit van je eigen huis. En dan komt het moment waarop je gaat zitten om de stapel kranten door te bladeren. Wat is er gebeurd tijdens mijn afwezigheid? Wat heb ik gemist?

Zo ging het althans in de tijd voor internet. Sindsdien is het ritueel uitgebreid. Zo ergens tussen het inspecteren van de inhoud van de ijskast en het uitpakken van de koffers komt nu het moment waarop je de computer aanzet en wordt geconfronteerd met de schaduwkanten van de digitale revolutie. Die stapel kranten krijg je nog wel weg. En uiteindelijk zal het ook wel lukken het elektronische postvak op te schonen. Maar wat te doen met die meer dan duizend ongelezen berichten in je RSS-reader? In een klap is het onbezorgde vakantiegevoel vervlogen en voel je je bedolven onder een overweldigende vracht aan informatie.
Lees verder.

Commerciële vooruitzichten krantensites somber

Vorige week presenteerde Cebuco een reeks zo op het oog florissante cijfers over de Nederlandse dagbladensites. Het bezoek steeg in de eerste helft van 2008 met 38 procent ten opzichte van dezelfde periode in 2007. Maandelijks gaat nu 47 procent van de Nederlanders langs bij een of meer dagbladportals. Naast het gestegen bereik nam ook het gemiddeld aantal gelezen pagina’s toe: per sitebezoek worden gemiddeld vier tot vijf pagina’s bekeken.

Wie die cijfers leest, vraagt zich af waarom adverteerders niet massaal op dit medium afsprinten *. De verklaring is dat de schijn bedriegt. Lees verder.

De wereld in honderd woorden

Ik beken: ik heb een hekel aan beslissen. Zet me bijvoorbeeld voor een schap pakken koffie van verschillende merken en na een kwartier sta ik nog met lege handen. De enige manier om me daar doorheen te slaan is terug te vallen op eerdere beslissingen. Merkvast noemen ze die hekel aan nieuwe keuzes. Ik doe niets anders. Ook met media. Ik lees dezelfde kranten, bezoek dezelfde websites, kijk naar dezelfde programma’s. Ik heb het idee dat ik niet alleen ben. De meeste mensen hebben een hekel aan beslissen. Toch vallen wij van de nieuwe media mensen daar voortdurend mee lastig.
Lees verder.

Where men and women differ in following the news

Auteur: x

Datum: 6-2-2008

Instituut: Pew Research Centre

Titel: Where men and women differ in following the news

Url: http://pewresearch.org/pubs/722/men-women-follow-news

Abstract: Dit onderzoek gaat in op de verschillen tussen welke nieuwsitems Amerikaanse mannen en Amerikaanse vrouwen vorig jaar het belangrijkste vonden c.q. meest nauwlettend hebben gevolgd.

Gas Prices, Disasters Top Public’s News Interests In 2007

Auteur: x

Datum: 19 december 2007

Instituut: Pew Research Centre for People & the Press

Titel: Gas Prices, Disasters Top Public’s News Interests In 2007

Url: http://people-press.org/reports/display.php3?ReportID=380

Abstract: Aan welke nieuwsonderwerpen besteedden de Amerikaanse media in 2007 de meeste aandacht? Welke onderwerpen kregen de meeste aandacht van het publiek? En welke onderwerpen kregen veel media-aandacht, maar boeiden het publiek niet echt? Het valt hier na te lezen.


uitgelicht rss feed icon

Succesvolle participatieve journalistiek: faciliteren in plaats van reguleren

Participatieve journalistiek, oftewel burgerjournalistiek binnen een professionele journalistieke setting, eindigt regelmatig in teleurstelling. Mediaorganisaties zijn ontevreden over de kwaliteit van de journalistieke producten die ‘leken’ aanleveren: “oh mijn god daar is weer zo’n item. Kenmerkend daarvoor is dat het slecht van kwaliteit was en nergens over ging. Ze moeten echt leren wat professioneler te worden”. [...]

lees verder.

COLORS magazine: Het creatiefste collectief van Italië

Onze Zomerreporter vliegt, vaart, rijdt en wandelt door Europa op zoek naar verhalen over creativiteit in de journalistiek. De tweede stop is Italië.
Al jaren publiceer ik artikelen in een Italiaans tijdschrift, zonder dat ik weet of iemand ze leest. Belanden mijn verhalen ongelezen in de kattenbak van een Siciliaanse kater of knipt iemand ze uit [...]

lees verder.

Debat over staatssteun is onaangenaam maar nodig

Venijnig debat tussen geleerden over staatssteun aan de pers. De ene wetenschapper, Columbia-rector Lee Bollinger, pleit voor overheidsfinanciering, naar het Britse model; de andere, Jeff Jarvis van City University New York (CUNY), houdt verbeten vast aan zijn missie: nieuwe, commerciële verdienmodellen voor journalistiek. De eerste heeft de hoop opgegeven dat het nog goed komt, de [...]

lees verder.

Meer uitgelicht.