Uitgerekend de krant die in Nederland ieder jaar opnieuw grote publiciteit genereert met de publicaties van de verkiezingen tot beste oliebollenbakker en haringverkoper, schitterde gisterenavond door afwezigheid bij een VVOJ-café over kwaliteitslijsten in Utrecht. Het AD was niet vertegenwoordigd in een door de Vereniging van Onderzoeksjournalisten georganiseerde discussieavond over het nut en de kwaliteit van door verschillende media zelf opgestelde lijstjes.

Onder de titel ‘Lijstenbrij’ gingen Arthur van Leeuwen, hoofd onderzoeksredactie van het opinieblad Elsevier, de Volkskrant-journalist Jeroen Trommelen en Henk Maassen (Medisch Contact) in het Utrechtse café Lofen met elkaar in debat over vragen als ‘hoe komen al die lijstjes tot stand?’ en ‘hebben deze lijsten enige journalistieke waarde?’. Lees verder.

Ontlezing en de daarmee gepaard gaande daling van advertentie-inkomsten heeft de krantensector de laatste jaren in een diepe crisis gestort. Moeten we de krant redden of de journalistiek? Ad van Liempt is met een aantal anderen bezig om een talentenklas voor onderzoeksjournalistiek samen te stellen, vertelde hij maandagavond tijdens een VVOJ-café. “Op deze manier proberen we de Nederlandse onderzoeksjournalistiek een impuls te geven.”

De tijd dat er bij ongeveer ieder huishouden dagelijks een krant op de mat viel, dateert al uit de periode van de verzuiling. In die jaren was de krant voor veel Nederlanders nog een echte meneer. Inmiddels is er van dat trotse imago weinig meer over in de in misère verkerende krantenwereld. Anno 2009 vindt een groot deel van de bevolking het al min of meer vanzelfsprekend dat een krant gratis af te halen is op een OV-station of een andere openbare gelegenheid.
Lees verder.

Individuele journalisten zijn al behoorlijk aan het twitteren. Maar hoe zit het met het beleid van redacties? Een rondje bellen laat zowel enthousiasme als scepsis zien. “Wij schrijven voor de krant en de website en zien Twitter niet echt als een meerwaarde in ons dagelijkse werkzaamheden.”

“Stay strong, my friend, and stay safe. One day, both of our daughters will walk down the street in safety. Our thoughts are with you”, twitterde de in Boston, Massachusetts wonende Jake Bush zaterdag 11 juli 2009 als steunbetuiging op de persoonlijke twitterpagina van @Mahdi. De identiteit van @Mahdi is niet bekend, behalve dat hij in Iran woont en hoogstwaarschijnlijk aanhanger is van de Iraanse oppositieleider Mousavi.
Lees verder.

Hij moet er een beetje cynisch bij lachen. NOS-coryfee Mart Smeets kan er daags na het WK Wielrennen in het Italiaanse Varese (afgelopen zondag) de humor wel van inzien als hij vertelt over de interviews die een van zijn collega’s hield met de coureurs na afloop van de mondiale titelstrijd. “Mijn collega stopte na de finish zijn microfoon onder andere onder de neus van Karsten Kroon en de kersverse wereldkampioen Alessandro Ballan. Het vraaggesprek met Kroon werd uitgezonden, voor Ballan, als ik mijn eindredacteur moet geloven, was geen tijd. Tsja, wat moet je dan? Ik zit een dikke duizend kilometer van Hilversum. Dus het enige dat ik kon zeggen was ‘oké’.”
Lees verder.

Hel en verdoemenis riepen persfotografen twee en een half jaar geleden af over een experiment van regionaal dagblad De Gelderlander om verslaggevers van de stadsredactie Nijmegen uit te rusten met een digitale camera. Sindsdien is het stil rond het onderwerp. Maar niet omdat er niets meer zou gebeuren. Want intussen doet Nokia-fotografie snel intrede bij regionale kranten. In een enkel geval is al eenderde van de foto’s op de regio-pagina genomen door de verslaggever zelf. Een rondgang langs Wegener-redacties laat een beeld zien van worstelende redacties en ambitieuze hoofdredacteuren. En het oprukken van de Nokia-foto.
Lees verder.

Na je studie direct een vaste baan bij een landelijke- of regionale krant, of bij een actualiteitenrubriek? Die kans is uiterst klein. Net afgestudeerde journalisten zijn door het slechte arbeidsmarktperspectief in met name de dagbladensector vooral aangewezen op het freelancen. Dalende oplages en de daaraan gekoppelde bezuinigingen en reorganisaties hebben er voor gezorgd dat in de kranten- en tijdschriftensector steeds meer gedaan moet worden met steeds minder mensen. Geld om nieuw, jong journalistiek talent in vaste dienst te nemen is er nauwelijks. Hetzelfde beeld is waar te nemen in de radio- en televisiejournalistiek, waar met name de Publieke Omroep de broekriem flink moet aanhalen. En tegen deze stroom in zien de hbo-opleidingen journalistiek de aanmeldingen dit jaar weer met ruim tien procent groeien.
Lees verder.

Gegniffel en geroezemoes vullen de zaal in het Nijmeegse film- en debatcentrum Lux als op het grote videoscherm Charles Schwietert in beeld komt. Op monotone toon en in een tergend langzaam tempo geeft de politieke verslaggever van de NOS, gestoken in een oerdegelijk lichtblauw pak, zijn visie op de algemene politieke beschouwingen van 1980. Welgeteld drie verschillende shots telt het NOS Journaal-item uit september 1980. In het eerste beeld is presentator Joop van Zijl gevangen, vervolgens vult Schwietert het televisiescherm en tot slot is er nog ruimte voor een soort van kadertje, met grijze achtergrond en witte letters, waarin de belangrijkste begrotingsmaatregelen van het kabinet Van Agt 1 voor het nieuwe politieke jaar worden opgesomd.
Lees verder.

Websites/weblogs krijgen duizenden reacties per dag binnen, vaak vol taal- en tikfouten. Maar echt druk lijken ze zich daar niet om te maken. “Het is de verantwoordelijkheid van diegene die een reactie plaatst.”
Lees verder.

Literaire kritiek op het internet is een verrijking voor de Nederlandse cultuur en een mooie aanvulling op het marginale aanbod van recensies in de Nederlandse dagbladen. Met deze stelling waren alle deelnemers aan de discussieavond over literaire kritiek op het internet het gisteravond in het Amsterdamse literaire centrum Perdu volkomen eens. Lees verder.