AUTEUR: Kees Schaepman

Het povere zoenoffer van de Volkskrant

De Volkskrant wil ‘geen bange krant worden’, lees ik op Sinterklaasochtend in een hoofdredactioneel commentaar. Dus gaat de redactie door met het lichten van tegels, al werd de krant mikpunt van kritiek na de pseudo-onthulling dat Nederlandse officieren Irakezen gemarteld zouden hebben (17 november 2006). Diepgravend onderzoek, schrijft de hoofdredactie van de Volkskrant, vergt een ‘veeleisende vorm van journalistiek die vanwege de kosten en de risico’s door steeds minder media wordt beoefend.’
Moedig voorwaarts!
Hoewel?
Ik vind dat borstklopperige commentaar, dat begint als mea culpa vanwege de martelcanard, vooral een gotspe.
Lees verder.

Kees Schaepman reageert op comments

Eerst maar even een paar zaken rechtzetten. Ik ben het volkomen eens met degenen die schrijven dat journalistiek geen eenrichtingverkeer zou moeten zijn. Ik denk eerlijk gezegd dat er geen journalist meer is die daar anders over denkt, zo behoudend is de beroepsgroep nu ook weer niet. En ook een journalist die nu nog de betekenis van het internet ontkent, is ziende blind. Dat de betaalde krant zich zal moeten aanpassen aan eisen van de tijd en zal moeten vechten voor overleving lijkt mij ook al een onloochenbaar feit.

Allemaal niet zo interessant, zulke open deuren.
Wat mij veel meer intrigeert is dat media zo snel van aard veranderen, dat nieuwe media opkomen, en dat niemand nog weet hoe de wereld van de media Lees verder.

De journalistieke trots overleeft. Als wij er zelf voor vechten

Wat moet er gebeuren om de Nederlandse journalistiek intact te houden? Deze week publiceert De Nieuwe Reporter daarover twee betogen. Vandaag het eerste, afkomstig van de voorzitter van de Nederlandse Vereniging van Journalisten.

Journalist, dat is een vak om trots op te zijn.
Maar op sombere momenten denk ik dat het de treurige trots is van een ambachtsman op vakmanschap waar niemand nog om maalt.
Er is reden voor zulke somberheid.
Als aasgieren zwermen de betweters boven mijn professie. De journalistiek is ten dode opgeschreven, want iedereen is zijn eigen journalist, profeteert ondermeer mediawatcher Mark Deuze. Van alle kanten worden journalisten bovendien bedolven onder goede raad van communicatiewetenschappers en andere buitenstaanders. Positief nieuws, dat is wat lezers, luisteraars en kijkers willen! Weg met dor feitenonderzoek, leve het ooggetuigenverslag! Digitaal, dat is het toverwoord – al overziet nog niemand waar die digitale toekomst precies naartoe leidt.

Koester ik mijzelf, met mijn beroepstrots, in een voltooid verleden? Ben ik mijnwerker in een tijd dat er aardgas wordt gevonden?
Ik geloof er niets van.

Interessant nieuwtje: ik lees op een website dat ik mij, als voorzitter van de Nederlandse Vereniging van Journalisten, door het Telegraafconcern Lees verder.

uitgelicht rss feed icon

Succesvolle participatieve journalistiek: faciliteren in plaats van reguleren

Participatieve journalistiek, oftewel burgerjournalistiek binnen een professionele journalistieke setting, eindigt regelmatig in teleurstelling. Mediaorganisaties zijn ontevreden over de kwaliteit van de journalistieke producten die ‘leken’ aanleveren: “oh mijn god daar is weer zo’n item. Kenmerkend daarvoor is dat het slecht van kwaliteit was en nergens over ging. Ze moeten echt leren wat professioneler te worden”. [...]

lees verder.

COLORS magazine: Het creatiefste collectief van Italië

Onze Zomerreporter vliegt, vaart, rijdt en wandelt door Europa op zoek naar verhalen over creativiteit in de journalistiek. De tweede stop is Italië.
Al jaren publiceer ik artikelen in een Italiaans tijdschrift, zonder dat ik weet of iemand ze leest. Belanden mijn verhalen ongelezen in de kattenbak van een Siciliaanse kater of knipt iemand ze uit [...]

lees verder.

Debat over staatssteun is onaangenaam maar nodig

Venijnig debat tussen geleerden over staatssteun aan de pers. De ene wetenschapper, Columbia-rector Lee Bollinger, pleit voor overheidsfinanciering, naar het Britse model; de andere, Jeff Jarvis van City University New York (CUNY), houdt verbeten vast aan zijn missie: nieuwe, commerciële verdienmodellen voor journalistiek. De eerste heeft de hoop opgegeven dat het nog goed komt, de [...]

lees verder.

Meer uitgelicht.