Nieuws in tijden van crisis

De dagbladen ondervinden steeds meer concurrentie van internet en daarom willen ze het reclamegeld van de publieke omroep. Dat in een brandbrief van hoofdredacteuren geuite verlangen is de verklaring waarom dagbladen ten onder gaan. Ze komen stelselmatig met verkeerde oplossingen voor onbegrepen problemen. Ze springen van een zinkend schip in een vollopende reddingboot en denken…

Lees verder →

Blije troubadours of falende rockers

Deze week passeerde ik in Rotterdam een gevel waar hoog boven de grond een glazenwassersbak vervaarlijk bungelde. Er waren kabels losgeschoten. Twee mannen in de gondel schreeuwden om hulp. In de verte klonk het geluid van een aanstormende brandweerwagen. Onmiddellijk kwam de burgerjournalist in me naar boven. Ik pakte m’n iPhone, startte de speciale app…

Lees verder →

De aangekondigde dood

Kranten zijn in het internettijdperk kansloze ondernemingen, dat is althans de indruk die gewekt wordt door de bijdragen op naar innovatie hunkerende sites als De Nieuwe Reporter. Het adagium is ‘print is dead’. Ik betrapte mezelf er op hoe achteloos ik in die heersende opvatting mee ga toen ik werd geconfronteerd met de tegenovergestelde bewering:…

Lees verder →

De wereld in honderd woorden

Ik beken: ik heb een hekel aan beslissen. Zet me bijvoorbeeld voor een schap pakken koffie van verschillende merken en na een kwartier sta ik nog met lege handen. De enige manier om me daar doorheen te slaan is terug te vallen op eerdere beslissingen. Merkvast noemen ze die hekel aan nieuwe keuzes. Ik doe…

Lees verder →

Stemmingmakerij

Dit weekend haalde Hans Wansink, politiek commentator van de Volkskrant, een aantal peilingen aan om te constateren dat de Belgische kwaliteitskrant De Standaard er een verkeerde mening op na houdt. Het gaat daarbij om de suggestie van Geert Wilders om Vlaanderen en Nederland opnieuw samen te voegen. Wansink schrijft: “De Standaard van 13 mei meende…

Lees verder →

De amateurs voorbij

Het spraakmakende boek van Andrew Keen The Cult of the Amateur is in Nederland vertaald als De @-cultuur. Dat kun je uitspreken als ‘de apencultuur’ maar de Engelse titel is toch veel venijniger, cult betekent immers ook sekte. Met die titel raakte Keen meteen de roos want internetliefhebbers reageerden als door een wesp gestoken op…

Lees verder →

De arrogantie van de nieuwe media

Bij Planet ging begin dit jaar het licht uit. Zo werd althans het afstoten van de complete redactie door de provider omschreven. Geruisloos, noemde NRC Handelsblad het. Planet-columnist Arjan Dasselaar beklaagde zich in zijn laatste column dat er amper aandacht voor de ontmanteling was. Iemand merkte op dat de sectie internet van de NVJ oorverdovend…

Lees verder →

Geheimen en de code

Er is een nieuwe journalistieke code opgesteld. Ik moet bekennen dat ik niet eens wist dat er een oude was. Maar dat komt misschien door de manier waarop ik ooit journalist geworden ben. Namelijk door op een dag te beslissen dat ik dat was. Ik was 20 jaar, pakte een notitieblok, ging op reportage naar…

Lees verder →

Behaagziekte

Ik tikte bij Google de twee sleutelwoorden van de afgelopen week in – rellen Slotervaart – en vond het August Allebéplein. Het was zondagmiddag, de zon scheen als in een indian summer. Ik krabbelde de naam van het plein op een papiertje, pakte voor de zekerheid een camera mee en stapte in de auto. Voor…

Lees verder →

Dwang of verleiding

Het duurde bijna een week eer ik er achter kwam dat ik de steunverklaring aan Ehsan Jami, waar de afgelopen tijd zoveel over te doen was, zelf nooit gelezen had. Het was de ombudsman van de Volkskrant die me er zaterdag in zijn vaste rubriek op wees. De krant had wel de lijst met ondertekenaars…

Lees verder →