Eerder schreef ik het artikel ‘Over de toekomst van journalistiek onderwijs‘, waarin ik constateer dat elke mogelijke verbetering begint met pakweg een verviervoudiging van de aandacht voor onlinejournalistiek. Wiel Schmetz, directeur van Fontys Hogeschool Journalistiek (FHJ) in Tilburg, reageerde op Twitter dat de “aandacht zal toch vooral uit blijven gaan naar kernwaarden in journalistiek handelen en vaardig toepassing in mediavarianten”.

Daarop antwoord ik (1, 2, 3) dat juist in die optiek internet gewoonlijk als een afzetkanaal van journalistieke producten wordt beschouwd (en als bron, trouwens), en de journalistiek zelf als universeel geldig – terwijl, indachtig het eeuwige ‘the medium is the message’ van Marshall Mcluhan, het medium geen neutraal verpakkingsmateriaal is maar zowel de betekens van de boodschap als de relaties tussen deelnemers aan het communicatieproces mede vormgeeft. Lees verder.

Skoeps is niet meer. Ruim anderhalf jaar geleden werd Skoeps, een platform waarop burgers brekend nieuws op konden publiceren, gelanceerd als ‘baanbrekende nieuwssite’ door PCM en Talpa. De website is maandag gesloten, omdat het niet is gelukt ‘een financieel gezond vooruitzicht te ontwikkelen’.

Het ging al mis op de tekentafel. Lees verder.

Bent u een journalist die het internet nog uitsluitend voor websurfen en e-mailen gebruikt? Doe dan mee aan de Nieuwemedia-uitdaging 2008 van De Nieuwe Reporter. De eerste verslaggever van de oude stempel die onderstaande zeven stappen zet wint eeuwige roem en een klein prijsje. Lees hieronder het artikel en het stappenplan van Jaap Stronks; helemaal onderaan vindt u de kleine lettertjes.

Januari is halverwege. Nu de traditionele goede voornemens weer zijn vergeten en iedereen terug is van Gran Canaria is het tijd voor verbeterplannen van serieuzere signatuur. In 2008 transformeert u, een journalist van de oude stempel (waarbij ‘oud’ zeker niet slaat op leeftijd), tot een heuse web2.0-minded nieuwemediareporter. En verzekert u zich in één moeite door van een arbeidzaam bestaan in 2009 – ook niet verkeerd. De Nieuwe Reporter schenkt zelfs een waardebon van 100 euro, vrij te besteden bij Bol.com, aan de vlugge vogel die zich dit jaar als eerste van de deelnemers weet te bekwamen in de webjournalistiek. Dan weet u niet alleen waar Bert van der Veer het over heeft als hij uitlegt hoe het incident met Joran van der Sloot en Peter R. de Vries via Twitter, Flickr en de blogosfeer in de openbaarheid kwam, maar kunt u dergelijke middelen zelf ook toepassen. Lees verder.

Het Genootschap van Hoofdredacteuren heeft de eerste stappen gezet op weg naar een modernere ethische code. Jaap Stronks ziet weinig in de concepttekst. “Een kunstmatig geconstrueerde waterscheiding tussen professionals en amateurs kan niet de manier zijn om de betrouwbaarheid, transparantie en aanspreekbaarheid van nieuws- en opiniepublicisten te stimuleren.”

Toen Henk Blanken me pakweg een jaar geleden in een Utrechts kroegje me vroeg wat ik zou vinden van een nieuwe, internet-bestendige journalistieke code, zei ik ‘m al dat mijns inziens elke journalistieke code stom is. En dat vind ik nog steeds, ook de conceptversie van de laatste loot aan de stam der journalistieke codes, al is-ie zeker weten een flink stukkie beter dan de (bij mijn weten) rap in vergetelheid geraakte pennenvrucht van de Raad voor de Journalistiek.
Lees verder.

Hoe krijg je het voor elkaar om het succes van ‘literaire non-fictie’ te gebruiken als bewijs voor de vermeende onverminderd grote behoefte aan ‘ambachtelijke journalistiek’? Hoe kun je zonder veel omhaal de verkoopsuccessen van de Geert Makken en de Joris Luyendijks van deze wereld aanwenden om de door internetgoeroes geprofeteerde ‘digitale revolutie’ in de journalistiek te relativeren – zoals Jeroen Bergeijk doet op De Nieuwe Reporter?

Dat kan door journalistieke kenmerken uit de context van een medium te halen, vervolgens universele geldigheid toe te dichten en dan op andere media te projecteren. Een fout die in discussies over de journalistiek dikwijls wordt gemaakt. In dit geval roemt Van Bergeijk de voordelen van het journalistieke boek: de auteur heeft alle ruimte om een ingewikkeld verhaal goed te vertellen. Vervolgens wordt echter opgemerkt: Lees verder.

Welke min of meer journalistieke toepassingen zijn er te vinden van wiki’s? Deze vraag staat centraal bij de tweede screencast van de Nieuwe Reporter, mede gericht op degenen die nog niet goed bekend zijn met de verschillende uiteenlopende toepassingen van wiki-software. Om verwarring te voorkomen: de encyclopedie Wikipedia is slechts een voorbeeld van het gebruik van Wiki-software; de in de screencast besproken initiatieven zoals Katrinahelp.info staan los van de encyclopedie. Voor een discussie over de betrouwbaarheid van Wikipedia, zie artikelen van de Nieuwe Reporter en de Online Journalism Review. Ten overvloede: de screencast biedt een introductie tot verschillende journalistieke toepassingen van wiki’s en is het begin van een zoektocht, op welke andere artikelen later zouden kunnen aansluiten. Wie meer interessante voorbeelden weet, schroom niet ze achter te laten in de comments.
Bekijk de screencast hier (Quicktime mp4)
Shownotes: NRCs’ We are the people; de encyclopedie Wikipedia; de Encyclopedia Dramatica; het Wikipedia-artikel over Beslan; de onafhankelijke wiki Katrinahelp.info; het Wiki-nieuws-intiatief Wikinews; de publieke database Sourcewatch; de eigen achtergrondenwiki van de Nieuwe Reporter; de educatieve wiki’s van de Online Journalism Review. iPod Video-compatible podcastfeed staat hier.