AUTEUR: Jan Dijkgraaf

Ze dronken een glas…

De inkt van de Persbrief van minister Plasterk was nog niet droog of de inhoud was al achterhaald. TMG laat niet 425 FTE’s maar 500 FTE’s gaan. Bijvoorbeeld. Dat krijg je als je 23 velletjes voltikt met historie om te verbloemen dat een visie ontbreekt…

Geheel in lijn met de oude journalistieke hap (NVJ, Raad, Commissariaat, PCM, Publieke Omroep) bestaat de visie van Plasterk er namelijk uit dat de pluriformiteit van de pers gehandhaafd moet worden. En daarbij wordt, laten we het maar zeggen zoals het is, uitsluitend gedoeld op tv (publieken en, vooruit, Frits Wester), dagbladen en opiniebladen.
Lees verder.

Leve de ‘ja-maar-code’ voor de journalistiek!

Voor zover ik heb kunnen nagaan is er in Nederland de afgelopen dagen geen brede maatschappelijke, of zelfs journalistieke, discussie gevoerd over de nieuwe ‘code voor de journalistiek’. De vakbondstijgers van de NVJ zijn er blij mee, het Genootschap van Hoofdredacteuren is er blij mee en helaas is de redactie van De Nieuwe Reporter er ook blij mee, dus word ik nu geacht er een prikkelende mening over achter te laten.

Laat ik volstrekt duidelijk zijn: ik accepteer zelf als journalist/hoofdredacteur (Rotterdams Nieuwsblad, BOVAG, Panorama, Metro, Management Team) maar twee journalistieke codes. De eerste is het Burgerlijk Wetboek (en de aanhangsels). De tweede: mijn spiegel. Lees verder.

Hiephoi, er is nieuwe kattenbakvulling!

De nieuwe ‘Leidraad van de Raad voor de Journalistiek’ is uit. In het Friese gehucht Easterga is dat vooral goed nieuws voor Figaro, Cleo, Hylke en Dirk, de vier katten van Management Team-hoofdredacteur Jan Dijkgraaf.

Een waarschuwing vooraf: wat de Raad voor de Journalistiek betreft ben ik bevooroordeeld. Ik ben ooit (1997) door die club veroordeeld zonder dat me de mogelijkheid werd geboden me te verweren. De brief waarin ik werd uitgenodigd te reageren, bereikte mij nooit, omdat mijn oud-werkgever ‘m wel ontving, maar nooit doorstuurde. Het secretariaat van de Raad kende het concept van het checken van adressen niet en ging uit van de goede trouw (van Panorama :) ).

Dat ik daar geen vreselijke stennis over heb geschopt, is strijdig met mijn karakter en dus veelzeggend over mijn visie op de Raad voor de Journalistiek. Ik vond het altijd al en vind het nog altijd letterlijk een waardeloos instituut. Een bom er op en vervangen door het enige instituut waarnaar ik wel bereid ben te luisteren en dat ‘rechter’ heet.
Lees verder.

Vraagtekens bij De Pers

De Pers is pas een goede week op weg, dus voor een grondige analyse is het te vroeg. Hoofdredacteur Jan Dijkgraaf van Management Team, oud-hoofdredacteur van Metro, vindt het echter niet te vroeg om wat vraagtekens te plaatsen.
Lees verder.

Krijgt het FD het moeilijk?

Het Financieele Dagblad wordt gezien als een tamelijk succesvolle krant. Dat is ie ook, want inmiddels worden er meer dan 55.000 van die kranten per dag gedrukt en dat is veel in de markt die sinds jaar en dag door De (Financiële) Telegraaf wordt gedomineerd.

Maar er lijkt storm op komst. In Adformatie meldde Silvio de Groot, directeur/uitgever van de gratis massakrant Metro, dat Metro ook met een financieel dagblad gaat komen.
Lees verder.

Bert Kamp wikt en beschikt over de toekomst van kranten

Of de nieuwe gratis (kwaliteits)krant een succes wordt? Of Metro en Spits pijn gaan lijden? Of de Volkskrant, het AD en Het Parool een klap of zelfs de definitieve nekslag gaan krijgen? Het is aan Bert Kamp. Bert Kamp?
Lees verder.

Waarom nog twijfelen aan gratis?

Over zestig jaar zijn er geen betaalde kranten meer. Wat zeg ik: over twintig jaar zijn er geen betaalde kranten meer. Niet met oplages boven de 100.000 althans.

Nu PCM, Marcel Boekhoorn/Cornelis van den Berg, de FD Media Groep, een stel verdwaalde IJslanders en enkele anderen die bij Metro het vak hebben geleerd allemaal bezig zijn of lijken met het opzetten van een gratis (kwaliteits)dagblad in Nederland, voeren de traditionele dagbladen een achterhoedegevecht.
Lees verder.

uitgelicht rss feed icon

Succesvolle participatieve journalistiek: faciliteren in plaats van reguleren

Participatieve journalistiek, oftewel burgerjournalistiek binnen een professionele journalistieke setting, eindigt regelmatig in teleurstelling. Mediaorganisaties zijn ontevreden over de kwaliteit van de journalistieke producten die ‘leken’ aanleveren: “oh mijn god daar is weer zo’n item. Kenmerkend daarvoor is dat het slecht van kwaliteit was en nergens over ging. Ze moeten echt leren wat professioneler te worden”. [...]

lees verder.

COLORS magazine: Het creatiefste collectief van Italië

Onze Zomerreporter vliegt, vaart, rijdt en wandelt door Europa op zoek naar verhalen over creativiteit in de journalistiek. De tweede stop is Italië.
Al jaren publiceer ik artikelen in een Italiaans tijdschrift, zonder dat ik weet of iemand ze leest. Belanden mijn verhalen ongelezen in de kattenbak van een Siciliaanse kater of knipt iemand ze uit [...]

lees verder.

Debat over staatssteun is onaangenaam maar nodig

Venijnig debat tussen geleerden over staatssteun aan de pers. De ene wetenschapper, Columbia-rector Lee Bollinger, pleit voor overheidsfinanciering, naar het Britse model; de andere, Jeff Jarvis van City University New York (CUNY), houdt verbeten vast aan zijn missie: nieuwe, commerciële verdienmodellen voor journalistiek. De eerste heeft de hoop opgegeven dat het nog goed komt, de [...]

lees verder.

Meer uitgelicht.