De meest spraakmakende verhalen in de journalistiek zijn vaak gebaseerd op gelekte informatie. Watergate is hiervan waarschijnlijk het bekendste voorbeeld. Lekken is het ongeautoriseerd onthullen van geheime of verborgen informatie. Zowel de bron die lekt als de journalist aan wie hij of zij de vertrouwelijke informatie vertelt heeft er vaak belang bij om de precieze praktijk van het lekken verborgen te houden. Om deze reden is er maar weinig onderzoek gedaan naar dit fenomeen. Welk percentage van de artikelen in de media komt er bijvoorbeeld voort uit gelekte informatie? En wat voor personen zijn de ‘lekkers’? In het huidige nummer van het wetenschappelijke tijdschrift Journalism staat een artikel over een van de weinige onderzoeken die wel ingaan op dit soort vragen. Het artikel is niet vrij toegankelijk; de url verwijst naar de abstract.
Lees verder.

Door globalisering vervagen grenzen en ontstaan nieuwe gemixte culturen, wordt wel beweerd. Dit kan ook leiden tot het ontstaan van nieuwe media die noch nationaal, noch internationaal zijn. Over dit fenomeen gingen de presentaties van twee nog ongepubliceerde papers tijdens het jaarcongres van de International Communication Association.
Lees verder.

Publieke omroepen hielden zich lange tijd vooral bezig met radio en televisie. Sinds een jaar of tien ontplooien ze in West-Europa steeds meer online activiteiten. Maar passen deze activiteiten wel binnen de doelstellingen van de publieke omroep? En is het wel terecht dat online-uitingen kunnen plaatsvinden door staatsfinanciering? Hoe zit dit eigenlijk wettelijk gezien? Daarover gaan twee artikelen in het huidige nummer van het wetenschappelijke tijdschrift Convergence. De artikelen zijn niet vrij toegankelijk; de links verwijzen naar de abstracts.
Lees verder.

De manier waarop een artikel wordt gebracht heeft invloed op hoe een lezer het artikel opvat. Er wordt binnen de mediawetenschap dan ook veel onderzoek gedaan naar allerlei aspecten van berichtgeving en hoe deze de lezer beïnvloeden. Tijdens het jaarcongres van de International Communication Association stond dit onderwerp centraal tijdens een van de sessies, getiteld ‘Processing the news’. Tijdens deze bijeenkomst werden verschillende al dan (nog) niet gepubliceerde papers gepresenteerd, waaronder twee Nederlandse.
Lees verder.

De lokale media in de Verenigde Staten staan onder druk. Plaatselijke kranten verliezen lezers, lokale televisiestations trekken steeds minder kijkers, inkomsten lopen terug, redacties moeten bezuinigen, met inkrimping van personeelsbestanden als gevolg. Om het tij eventueel te kunnen keren is inzicht nodig in wie er gebruik maakt van lokale media en wat zij van deze media verwachten. Deze problematiek was een van de talloze onderwerpen die aan bod kwamen op het eind mei gehouden jaarcongres van de International Communication Association. In een speciale sessie werden drie papers gepresenteerd die meer inzicht geven in het Amerikaanse lokaal mediagebruik.
Lees verder.

WikiNews is een relatief onbekende sociale nieuwssite. De site trekt veel minder bezoekers dan bijvoorbeeld Digg en er verschijnen (op de Engelstalige versie) gemiddeld slechts tien berichten per dag. Toch is WikiNews in journalistiek opzicht interessant. Het begeeft zich namelijk op het grensvlak van burgerjournalistiek, traditionele journalistiek en ’samenwerkingsjournalistiek’ (collaborative journalism). In het juninummer van het wetenschappelijke tijdschrift Journalism Practice analyseert communicatiewetenschapper Shawn McIntosh het reilen en zeilen van de site. Zijn artikel is niet vrij toegankelijk; de url verwijst naar de abstract.
Lees verder.

De Britse kwaliteitsmedia hebben er afgelopen jaren een belangrijke consumentengroep bij gekregen: Amerikanen. Vooral de hoger opgeleide, stedelijke elite in de Verenigde Staten maakt in toenemende mate gebruik van media als The Economist, The Guardian, The Times en de BBC; deels gebeurt dit via internet. De Amerikaanse mediawetenschappers Melissa Wall en Douglas Bicket schrijven in het huidige nummer van het wetenschappelijke tijdschrift Journalism Practice over dit fenomeen. Hun artikel is niet vrij toegankelijk; de url verwijst naar de abstract. Lees verder.

Persvrijheid kan op allerlei manieren onderzocht worden. Zo is het gerenommeerde jaarlijkse wereldwijde onderzoek van de organisatie Freedom House gebaseerd op ‘strafpunten’ voor incidenten waarbij persvrijheid wordt overtreden, zoals het gevangen zetten van journalisten. Een andere onderzoeksmethode is het houden van diepte-interviews met journalisten over hun perceptie van persvrijheid. In het huidige nummer van het tijdschrift Journalism staat een artikel waarin voor een compleet nieuwe aanpak wordt gekozen: het analyseren van ethische codes. Dit artikel is niet vrij toegankelijk. De link verwijst naar de abstract.

Itai Himelboim en Yehiel Limor onderzochten of en hoe persvrijheid voorkomt in ethische codes c.q. gedragscodes voor journalisten. Lees verder.

Internet geeft dankzij het open karakter groeperingen die eerder niet gehoord werden een stem. Het wordt daarom wel geroemd als hét medium voor grassroots activisme, waarbij burgers of ideologische non-gouvernementele organisaties proberen op politiek gebied iets te bereiken. Er zijn ook gevallen bekend waarin dergelijk activisme effect had. Zo werd in 1994 in de VS door online actie voorkomen dat er een wet werd aangenomen die thuisscholing sterk inperkte. Maar hoe zit het met ‘grotere’ zaken, zoals een van de conflicten die wereldwijd al decennia lang volop in aandacht van de media staat: het Israëlisch – Palestijnse conflict? Lees verder.

Nieuws hoort zo objectief mogelijk gebracht te worden. Dat houdt onder meer in dat als in een nieuwsbericht iemand wordt geciteerd, de lezer – in theorie – na moet kunnen gaan wie degene is die deze informatie geeft en hoe betrouwbaar hij of zij is. Maar soms hebben journalisten alleen bronnen tot hun beschikking die anoniem willen blijven. Hoe ga je daar mee om?

In het huidige nummer van het tijdschrift Journalism Practice staat een artikel van de Finse wetenschapster Maija Stenvall dat ingaat op het gebruik van anonieme bronnen bij de twee belangrijkste wereldwijde persbureaus: Associated Press (AP) en Reuters. Stenvall analyseerde de berichtgeving van deze bureaus over de periode 2002-2007. Lees verder.