AUTEUR: Reinder Rustema

Krantensites moeten geen reacties toestaan onder artikelen

Bezoekers van krantensites die op een artikel reageren, doen dat niet om het artikel te verbeteren, maar om het plezier van het reageren. Het publiek van de gemiddelde krant is bovendien zo groot dat er al snel een Babylonische spraakverwarring ontstaat. Een discussie tussen mensen met totaal verschillende achtergronden die elkaar niet (willen) begrijpen kan spannend en spectaculair zijn, maar het informatieve of constructieve gehalte ervan is beperkt. Kranten doen er daarom verstandig aan de online discussies over te laten aan sites waar wel een goede discussie op gang kan komen, vindt Reinder Rustema.

Een tijdje geleden zei ik tijdens een discussiebijeenkomst over anonieme reacties en trollen dat het beter is als kranten geen reacties toestaan onder hun artikelen. Maar waarom niet en hoe zou het dan wel moeten?
Lees verder.

De handel in aandacht zou verboden moeten worden

Al heb je een goed idee, zonder marketingbudget ben je tegenwoordig nergens. Maar de handel in aandacht zou verboden moeten worden, meent Reinder Rustema.

In de jaren ‘80 organiseerde Bob Geldof het concert ‘Live Aid’ om geld op te halen voor Afrika. De opbrengsten toen waren bedoeld voor concrete hulp aan het arme continent. De opbrengsten van het ‘Live Earth’-concert nu gaan naar Al Gore’s fonds om aandacht te kopen voor de milieuproblematiek, in de hoop dat daarmee het gedrag van burgers en uiteindelijk ook die van onze leiders zal veranderen. Lees verder.

uitgelicht rss feed icon

Handboek iPad – voor journalisten, dit keer

Wat uitgevers zoal met de iPad kunnen, weten we inmiddels wel. Van een gratis Telegraaf-applicatie tot een Bright-magazine voor 9 euro, de mogelijkheden voor vindingrijke media zijn eindeloos. Of tenminste, tot waar Apple de grenzen stelt. Maar wat heb je er als journalist aan? Een uitpakparty, recensie, handleiding en veldtest in één.
In Brussel waren ze [...]

lees verder.

Hoe Humo grapt en graaft, en de lezer blijft happen

Adverteerders die zich terugtrekken. Ook het Vlaamse weekblad Humo heeft er last van. ‘Collateral damage’ noemen ze dat daar. De ongewilde schade die je nu eenmaal maakt in een satirische oorlog. De missie van Humo: lachen om iedereen die het verdient. En dan sneuvelt er weleens een adverteerder, die het doelwit wordt van spot [...]

lees verder.

De E, de I en de U

De journalistieke spullenkraam raakt de laatste tijd aardig gevuld. Pers en omroep werden eerst verblijd met de komst van de e-types: e-papers, e-Readers, emails. Ruim voordat de juiste inzet daarvan kon worden doorgrond kwam de i in de maand: iPods, iLiads, iPhones en nu dan de tabletPC die onze kant op komt in de gedaante [...]

lees verder.

Meer uitgelicht.