2010: het jaar van betaalde content

my-treasure-chest Hoe creëer je waarde in tijden van overvloed? Onlangs bogen collega’s uit de dagbladwereld zich in Kopenhagen over dit onderwerp. Wie het programma bekeek van de conferentie valt op dat de onderwerpen ‘wat zijn de businessmodellen’, ‘waar plaats ik het hekje’, ‘maar online is toch alles gratis’ domineren. Een achterhaalde discussie anno 2010. (Nieuws)Uitgevers zouden moeten nadenken over de vragen: ‘Welke doelgroep wil ik eigenlijk naast mijn dagbladlezers bedienen’, ‘Welke producten bied ik hen vervolgens aan?’ en ‘Welk kanaal heb ik daar voor nodig’ .
Lees verder.

Rogier Rijkers
2.10.2009
Reacties: 0

Uitgevers hebben met jacht op meer bereik advertentiemarkt nieuwssites ondermijnd

Uitgevers van nieuwssites zijn de afgelopen jaren zo gefocust geweest op de groei van het aantal unieke bezoekers, dat ze de positie van hun producten op de adverteerdersmarkt hebben verwaarloosd. Adverteren op nieuwssites is hierdoor schieten met hagel op miljoenen consumenten gebleven. Door ‘unsold inventory’ te dumpen en elkaar op kosten (0,35 tot 1,00 euro cost per mille) te beconcurreren, hebben uitgevers zelf hun businessmodel verzwakt.

Lees verder.

Rogier Rijkers
14.5.2009
Reacties: 0

Jarvis: betaalde contentdiscussie is misplaatste emotie

jarviss ,,Uitgevers die op internet geld willen vragen voor content, hebben last van misplaatste emotie. Het is een volkomen onzin-discussie. Emotie hoort hier niet thuis, het gaat hier om het simpele spel van vraag en aanbod. Internet is een marktplaats!”

Jeff Jarvis (ja, hij weer) uit zich in duidelijke bewoordingen over de betaalde contentdiscussie. Wie op internet geld wil vragen voor nieuws – we hebben het hier dus niet over gespecialiseerde content – snapt er niets van. ,,Uitgevers zeggen ,,people should pay”, maar het woord ’should’ komt in geen enkel businessmodel voor. Een businessmodel draait om ‘will’ of ‘do’ pay.

Lees verder.

De troonopvolgers van Kapuscinski

Tijdens mijn opleiding journalistiek heb ik vooral dit geleerd over taal: hoe minder, hoe beter. Weg met de opsmuk, kom tot de kern. Alle dramatiek en poëzie waarmee ik vertrouwd was als jonge brievenschrijver, bleken niets waard te zijn in de journalistiek. In dit vak laat je je niet meeslepen door de taal, maar domineer [...]

lees verder.

De E, de I en de U

De journalistieke spullenkraam raakt de laatste tijd aardig gevuld. Pers en omroep werden eerst verblijd met de komst van de e-types: e-papers, e-Readers, emails. Ruim voordat de juiste inzet daarvan kon worden doorgrond kwam de i in de maand: iPods, iLiads, iPhones en nu dan de tabletPC die onze kant op komt in de gedaante [...]

lees verder.

Lifestyle en de prijs van onafhankelijke informatie

Het is doorgaans niet de beste relatie, die tussen journalistiek en life style. Journalisten halen hun neus op voor wat zij zien als glossies zonder inhoud, die ook nog eens hun oor laten hangen naar adverteerders. Redacteuren bij life stylebladen worden op hun beurt moe van al dat dedain, doen steeds minder aan reflectie op [...]

lees verder.

Meer uitgelicht.