Productiebedrijf Feller Media maakt sinds kort wekelijks een webtv-nieuwsvideo voor klanten onder de naam ‘Practice what you preach’. In deze tweede aflevering een interview met MInique van Dusseldorp, projectleider bij 3DNL het stimuleringsplatform voor 3D film en videotoepassingen in Nederland.

Bovenstaande video is eerder gepubliceerd op de website van Feller Media.

De journalistieke spullenkraam raakt de laatste tijd aardig gevuld. Pers en omroep werden eerst verblijd met de komst van de e-types: e-papers, e-Readers, emails. Ruim voordat de juiste inzet daarvan kon worden doorgrond kwam de i in de maand: iPods, iLiads, iPhones en nu dan de tabletPC die onze kant op komt in de gedaante van de iPad. Maar die weelde aan digitale transportmiddelen wordt maar mondjesmaat vertaald in effectievere media-uitingen. Want al dat moderne mediagereedschap is behalve meer vooral ook anders: het vraagt om een nieuwe manier van uitdrukken, kent een andere definitie van inhoud en dicteert een veel actievere relatie met de afnemer. Tom Poes, denkt nu het mediamanagement, verzin een list! In de praktijk betekent dit veelal het aantrekken van creatief talent dat enthousiast aan de slag gaat met de versverworven technologie en zich stort op het ontwerpen van sites, formats en apps (vroeger toepassingen geheten). En dan: lanceren op hoop van zegen. Die zegen rust duidelijk niet op veel van de gepleegde vernieuwingen. Het gros van deze proeven van innovatie verdween, verdwijnt nog steeds stil naar de achtergrond, verdampt, kwakkelt wat door, rendeert niet, kortom draagt maar moeizaam bij aan het journalistieke totaalproduct.
Lees verder.

Tech-sites die over de iPhone berichten, hebben het wel eens spottend over de Jesus Phone: een knipoog naar het soms religieus aandoende enthousiasme waarmee het toestel bij de introductie werd onthaald. Als de iPhone de Jesus Phone, dan is de iPad de Jesus Tablet. Want ook aan Apple’s nieuwste gadget worden weer de meest fantastische eigenschappen toegeschreven. En eerlijk is eerlijk: toen uw DNR-verslaggever een paar weken geleden voor het eerst een exemplaar mocht vasthouden, was hij diep onder de indruk. Wat een mooi scherm!
Lees verder.

“Insecurity is the condition of our journalistic age.” Alan Rusbridger, Hugh Cudlipp Lecture 2010

De huidige sociale, politieke en technologische ontwikkelingen zetten de verhoudingen in het journalistieke landschap in Nederland op scherp. Vooral traditionele (publieke en private) nieuwspartijen, met wortels in het pre-internettijdperk, hebben het moeilijk. Uit een analyse die de Tijdelijke Commissie Innovatie en Toekomst Pers in 2009 heeft laten uitvoeren door IG&H, blijkt bijvoorbeeld dat bij ongewijzigd beleid veel kranten in Nederland rond 2013/2014 in de rode cijfers zullen belanden. Dat is al snel. De publieke omroep voelt de hete adem van de politiek in haar nek. Bezuinigingen vanuit de overheid liggen in het verschiet.

Om te kunnen overleven lijkt innovatie noodzakelijk. Maar wat dan en hoe dan? En hebben we de juiste organisatiecultuur om structureel te kunnen blijven innoveren? Zijn we bereid daar daadwerkelijk in te investeren? Dat vergt immers kosten op de korte termijn die zich pas op de langere termijn zullen terugbetalen. Daarnaar doet het 3D-project onder andere onderzoek.
Lees verder.

Sinds 9 april ben ik lid van een geheim genootschap. Het genootschap is overigens niet zo geheim dat we er een geheim van maken. In tegendeel – waar het maar kan scheppen we op over ons lidmaatschap. Dat kan namelijk niet zo lang meer. Maar het is wel een club waar niet zomaar iedereen lid van kan worden. Het gaat op uitnodiging. En op 9 april werd ik uitgenodigd.

Om 8:15 stond ik op de stoep om het wonder van de iPad te aanschouwen en aan te raken. Vasthouden, 90 graden draaien, met de vinger de pagina omslaan en weer terug (net een echt boek – gek, ik heb ontelbaar vaak een pagina omgeslagen zonder ooit in vervoering te raken); de two-finger swipe doen, naar beneden, naar rechts. Het lettertype van Winnie the Pooh gewijzigd in Comic Sans (iets wat je in het echt wel uit je hoofd zou laten). Een foto vergroot door wijsvinger en duim langzaam van elkaar af te bewegen, een video in een tijdschrift afgespeeld en met een virtuele raceauto in de grindbak terecht gekomen.
Lees verder.

Sinds een jaar of honderd controleren journalistieke massamedia de overheid. De pers is de waakhond van de democratie, nietwaar. Maar als de burger aan de macht komt, zoals internetwijsneuzen soms beweren, als de consument het voor het zeggen krijgt en de ouderwetse macht verschuift naar de assertieve, luidruchtige en permanent zwevende burger, moet de pers die burger maar gaan controleren.

Geen zorg, de verhouding tussen pers, politiek en publiek verandert niet van vandaag op morgen. Na vijftien jaar internet kun je zelfs vaststellen dat de traditionele patronen van een representatieve democratie zich verrassend weinig aantrekken van digitalisering; we stemmen, bedoel ik maar, nog met het potlood.
Lees verder.

Terwijl botsende mediameningen doorgaans snel onderwerp worden van publiek debat was daar ineens, poeff, het opstappen van NRC-hoofdredacteur Birgit Donker. Behalve een abrupt ook een duister vertrek, want slechts voorzien van summiere toelichting. De journalistieke onafhankelijkheid en eindverantwoordelijkheid zouden in het geding zijn, maar wie de belager precies is, welke aanslagen worden voorbereid, op grond van welke motieven, we kunnen er slechts naar gissen.

De cryptische verwijzing naar het ‘broze evenwicht tussen ondernemerschap en autonomie’ doet vermoeden dat uitgever en eigenaar hun taak om een commerciële onderneming levensvatbaar te houden serieus nemen en hebben aangegeven dat daar een eigentijdse organisatie en definitie van journalistiek bij past. Daartoe behoort ook het herijken van het belang van de klassieke onafhankelijke redactie.
Lees verder.

Met de lancering van de iPhone is het gebruik van mobiel internet enorm toegenomen. Werd het voorheen voornamelijk gebruikt om even snel de mail te checken of echt noodzakelijke informatie op te zoeken (bijvoorbeeld wat de NS te melden had over een acute treinstoring), nu is het de supergadget van de always on-generatie. Bezitters van de iPhone gebruiken deze de hele dag door: nog voor het opstaan in bed, tijdens de eerste tussenstop op het toilet, onderweg naar het werk (in de trein, riskant genoeg ook op de fiets en in de auto), als ze moeten wachten bij een klant of de dokter, en ook ’s avonds thuis, als intermezzo bij de al te voorspelbare TV.

Naast mail, sociale media, zoals hyves, facebook en twitter en praktische toepassingen (Trein, google maps etc) worden ook nieuwsapplicaties regelmatig gebruikt. Dit betekent dat nieuwsproducenten moeten beslissen wat zij gaan doen met mobiel internet: Lees verder.