Ook weleens gefantaseerd hoofdgast te zijn in Zomergasten? Televisie- en filmfragmenten te mogen tonen die je naar de volwassenheid begeleidden of diepere inzichten hielpen krijgen in wat we gemakshalve de werkelijkheid noemen? Voor de toekomstige kijkers is het te hopen dat de werkelijkheid in hun geval een veellagig universum is, dat zich vanuit verschillende systemen en perspectieven…
Lees verder →
Het artikel van Arjen Mulder met de titel ‘Auteur en Amateur‘ prikkelt mij om iets te zeggen over het begrip amateur in een historisch perspectief en binnen de context van het domein van de kunsten. Wanneer we het hebben over het maken van kunst, gebeurt dat door amateurs en professionals. Amateurs maken kunst louter uit…
Lees verder →Dit is een reactie op Drempelloos Museumland van Dick Tuinder. Als iets symbool staat voor de verpretparkisering van het museum is het wel de museumnacht. ‘Dansen onder de Nachtwacht’: met dit credo uit de beginjaren van de museumnacht in Amsterdam, word ik als huidige organisator nog regelmatig geconfronteerd. Dick Tuinder schaart mij ongetwijfeld onder de…
Lees verder →Dit is de tweede reactie op de debatbijdrage De cultuurambities van de omroep. Het pleidooi van Tom Rooduijn gaat er feitelijk van uit dat de publieke omroep min of meer een geheel is, zoals een fusiekrant die is opgebouwd uit voorheen zelfstandige kranten (denk de laatste jaren aan het AD of, langer geleden, aan de…
Lees verder →Eerste reactie op de debatbijdrage Cultuurambities van de omroep. De analyse van Tom Rooduijn over de toekomst van de kunstjournalistiek is in overwegend sombere kleuren geschreven. Dat kranten worden gedwongen op het budget van de kunstredactie te bezuinigen is aannemelijk (bij de publieke omroep zou dat ook kunnen gebeuren als de omroep onderwerp wordt van…
Lees verder →Met tachtig miljoen actieve blogs en twaalf uur nieuwe filmpjes op YouTube elk halfuur, volgens een recente en ongetwijfeld alweer achterhaalde telling, doet zich steeds nijpender de vraag voor wat een professioneel schrijver – journalist of romancier – en wat een professioneel kunstenaar hier nog tegenover kunnen stellen. Natuurlijk geldt hetzelfde probleem ook voor de…
Lees verder →De verkiezingsprogramma’s voorspellen zwaar weer voor publiek gefinancierde media en cultuur. Het is tijd voor een integrale visie op publiek mediabeleid. De oude schuttingen tussen de beleidsterreinen zijn immers in hoog tempo aan het verdwijnen. In mediabeleid en cultuurbeleid zijn gelijksoortige ontwikkelingen gaande. In de media verdwijnt in hoog tempo het onderscheid tussen elektronisch en…
Lees verder →Het museum wordt een experience, komisch en lichtvoetig. Zo wordt de amateuristische beleving de standaard van de kunstbeschouwing. Het excellente moet boete doen voor haar uitzonderlijkheid. Een aantal jaren geleden was ik in het Teylers Museum, Haarlem, waar een kleine tentoonstelling van tekeningen van Michelangelo te zien was. Het museum zelf is altijd een plezier…
Lees verder →Wanneer de kunstredacties bij kranten inkrimpen of zelfs verdwijnen wordt de publieke omroep het belangrijkste podium voor kunst en cultuur. Hoog tijd dat Hilversum zijn verantwoordelijkheid neemt. Pleidooi voor een overkoepelende kunstredactie. Toen vorige maand de essayist Rudy Kousbroek overleed, brachten de landelijke dagbladen lange necrologieën, waarin alle aspecten van zijn oeuvre afgewogen werden belicht.…
Lees verder →In het artikel Museum 2.0 beschreef Stefan Kuiper hoe musea zich begeven op wat traditioneel het terrein van de televisie-omroepen is: het produceren van programma’s met bewegend beeld. Valentijn Byvanck – inhoudelijk directeur van het Nationaal Historisch Museum – ziet daarin een belangrijke ontwikkeling: musea zetten media niet langer alleen in als marketinginstrument om publiek…
Lees verder →