Dit is de verkorte versie van een artikel dat compleet en met literatuurverwijzingen op de weblog van Geert Lovink zelf staat. Nederland kent een rijke radiogeschiedenis, maar de dood van de radio is nabij, zo prediken de evangelisten van de podcast. Wat betekent dat ‘samen alleen’ surfen van de ene soundscape naar de andere? Ontstaan…
Lees verder →
Reactie op de debatbijdrage Feest voor het oor – Renaissance voor de radio, van Hans Maarten van den Brink, directeur van het Mediafonds Hans Maarten van den Brink schrijft een bevlogen pamflet (sic) over wat de Engelsen noemen intelligent speech op de radio. Hij heeft het over de nieuwe mogelijkheden van on demand, maar hij…
Lees verder →Er is meer radio dan ooit – maar de grote zenders lijken steeds meer op elkaar. Zijn bewerkelijke genres als de radiodocumentaire en het radiodrama daarom ten dode opgeschreven? Of staan we aan de vooravond van een miraculeuze wederopstanding van het elektronisch verspreide en kunstzinnig verantwoorde gesproken woord? Er is iets merkwaardigs aan de hand…
Lees verder →Hoe gewichtig kun je doen over een mislukte film? Menna Laura Meijer komt een heel eind met haar verzuchting, dat in het genre van de documentaire auteurschap, dat zij zelf kennelijk wél in petto heeft, eigenlijk niet gewenst wordt. Maar dat is natuurlijk onzin: het documentairegenre zit vol met auteurs, en de vraag of zij…
Lees verder →Auteurschap en creativiteit in de documentaire is een discussie waard precies om de reden die Meijer aangeeft: “Als je ziet welke ontwikkelingen het beeld heeft doorgemaakt, in speelfilms, clips en commercials, dan is het opvallend te zien hoe consistent de vorm van documentaires al die tijd is gebleven.” De Nederlandse documentaire is gemakzuchtig geworden. Er…
Lees verder →In de Nederlandse documentaire zijn ‘eigenheid’ en ‘auteurschap’ belangrijke elementen. Maar waarom lijken al die documentaires dan zo op elkaar? Kan echt auteurschap zich aan de werkelijkheid onttrekken? Ik las in the Guardian over Antichrist, de nieuwe film van Lars von Trier. De premire in Cannes ging gepaard met veel commotie en beledigde journalisten vanwege…
Lees verder →In haar stuk geeft Do Groen een bondig en inspirerend inzicht in de opkomst van de webdocumentaire. Ze analyseert hoe de kijker een gebruiker en co-auteur is geworden. Hij is actief en medeverantwoordelijk voor de uiteindelijke betekenis van het werk. Ik zou willen aanvullen dat de rol van de maker daarmee ook drastisch is veranderd.…
Lees verder →Het internet is een intrigerende omgeving voor een documentairemaker. Niet alleen als platform voor ‘gewone’ films: het medium biedt een groot arsenaal aan multimediagereedschap én de mogelijkheid van interactie met de kijker. “Wilt u begraven worden of gecremeerd?” Met deze vraag begint de webdocumentaire Thanatorama, een zoektocht naar wat er gebeurt als je dood bent,…
Lees verder →Vierde en laatste reactie op de debatbijdrage “Wordt kunstkritiek een zorg van de overheid?” In zijn algemeenheid onderschrijf ik wat Beerenkamp naar voren brengt. Op het gebied van de theaterrecensies waren Volkskrant en NRC de laatste witte raven, maar ook hun vleugels zijn gekortwiekt. Tot aan die operatie, begin dit jaar, vormden deze twee landelijke…
Lees verder →Derde reactie op de debatbijdrage “Wordt kunstkritiek een zorg van de overheid?” Nut en noodzaak van recensies en kritieken waren zo vanzelfsprekend als water dat uit de kraan stroomt, maar volgens Hans Beerekamp is daar ‘sinds enige tijd’ de klad in gekomen. Hij vindt dat jammer, want een recensie van een onafhankelijke criticus zou in…
Lees verder →