WEBLOG: games

Games-industrie wél financieel succesvol online

worldofwarcraftHet is niet eenvoudig om consumenten te laten betalen voor online diensten. Dat is niet alleen de ervaring van nieuwssites. Ook andere ‘content-aanbieders’ slagen er maar matig in om gebruikers te laten betalen, zo blijkt uit een overzicht dat The Guardian heeft opgesteld van online businessmodellen. De muziek- en filmindustrie slagen er, net als de nieuwsaanbieders, nauwelijks in om internetters te laten betalen. De games-industrie heeft het meeste succes met het vragen van geld voor diensten. Gamers sluiten zonder problemen een abonnement af voor toegang tot een digitale wereld of betalen voor attributen die ze in een game nodig hebben.

Discussion Forums, Games and Second Life: Exploring the Value of Public Broadcasters’ Marginal Online Activities

Auteur: Hallvard Moe

Datum: 1-8-2008

Instituut: University of Bergen, Noorwegen

Tijdschrift: Convergence

Titel: Discussion Forums, Games and Second Life: Exploring the Value of Public Broadcasters’ Marginal Online Activities

Url: http://con.sagepub.com/cgi/content/abstract/14/3/261

Abstract: Veel Europese publieke omroepen hebben het laatste decennium internetactiviteiten ontwikkeld. Soms lijken deze ver af te staan van de originele doelstellingen van de omroepen. Wat is bijvoorbeeld het publieke nut van het ontwikkelen van een online game, of deelnemen aan Second Life? De auteur van dit artikel geeft een kritische bespreking van dergelijke internetactiviteiten van publieke omroepen, mede tegen het licht van de opkomende Europese regelgeving op dit gebied. Dit artikel is niet vrij toegankelijk; de url verwijst naar de abstract.

Waar blijven de Nederlandse nieuwsgames?

Op Newsgaming.com staat een opvallende maar ook merkwaardige game. De hoofdrolspeler in de game is een sluipschutter. Zijn vizier is gericht op mensen in een stad of dorp in een Islamitisch land. In de straten lopen twee soorten mensen door elkaar: gewone burgers en terroristen. Het doel van de game? Het om zeep helpen van zoveel mogelijk terroristen. Het merkwaardige aan September 12th, de naam van de game, is dat terroristen niet terugschieten. De enige die kan doden, is degene die de game speelt. Schieten heeft echter wel een averechts effect. Elke dode betekent namelijk méér terroristen. September 12th is geen echte game. In de introductie van de game staat: “This is not a game. You can’t win, you can’t loose. This is a simulation”.
Lees verder.

De schaamteloosheid voorbij – de schuldvraag bij een school shooting

Tijdens dramatische gebeurtenissen moeten redacteuren razendsnel beslissingen nemen. Soms gaat dat grandioos verkeerd. In het geval van het vreselijke voorval in Virginia komt een activistische advocaat aan het woord die meer informatie lijkt te hebben dan ieder ander op dat moment: “It was a gamer, obviously”. Zijn reactie gaat de hele wereld over en zegt veel over zowel kwaliteiten van de nieuwszender Fox News die een platform biedt aan de man als over de onmiddellijke zoektocht naar een zondebok. In dit geval is de zondebok dat enge, door velen beminde, door weinigen goed begrepen ‘nieuwe’ medium van digitale spellen.
Lees verder.

Second Life-hype terecht maar om verkeerde reden

Laat één ding duidelijk zijn: de berichtgeving rondom de virtuele wereld van Second Life heeft alle kenmerken van een dikke vette mediahype. Second Life is gespreksonderwerp in menig radioprogramma en bijna wekelijks te zien op TV. Ook grote aantallen blogs en nieuwswebsites komen met dagelijkse ‘nieuwtjes‘. Deze ‘kijk er is weer een nieuw bedrijf actief in Second Life’-berichten gaan helaas met name over bedrijven die hun eerste virtuele stapjes zetten en zelden over de diverse groep bewoners. Behalve dat journalisten, bloggers en gamers die de hype bekritiseren, de hype op deze manier zelf in stand houden, wordt er zelden stilgestaan bij de achterliggende reden waarom Second Life nu zo’n unieke dienst is.
Lees verder.

De ‘Virtual Fourth Estate’ (2)

Onderzoeksthema Second Life, deel IV (b).
Twee interviews met journalisten die berichten over het wel en wee van de bewoners van Second Life: Sarg Bjornson en Walker Spaight. “Linden Lab neemt zo nu en dan contact met ons op om hun ongenoegen te uiten over wat we gepubliceerd hebben.”
Lees verder.

De ‘Virtual Fourth Estate’ (1)

Onderzoeksthema Second Life, deel IV (a).
Het grootste deel van de journalistieke praktijk die met Second Life samenhangt, speelt zich niet binnen Second Life af maar op het web. Via blogs, websites en nieuwsbrieven houden bewoners elkaar op de hoogte.
Lees verder.

De digitale publieke sfeer en journalistiek

Onderzoeksthema Second Life, deel III.
Wat is Second Life voor soort wereld? Is het een land of een bedrijf? Heeft Second Life escapisme als doel of komen de echte en virtuele wereld samen? En, is de discussie die zich hierover afspeelt binnen Second Life tekenend voor vergelijkbare digitale domeinen? Of is het een voorbode?
Lees verder.

Tringo… bingo!!

Onderzoeksthema Second Life, deel II.
Je kúnt ongelooflijk rijk worden in de virtuele wereld, maar dan moet je de kleine lettertjes willen lezen. Zoals Martijn de Waal al schreef in de bespreking van het recente rapport van het Sociaal Cultureel Planbureau over de digitale generatie: “[Het internet van vandaag is een publieke sfeer] waarin jongeren worden verleid tot het zelf creëren van content en het delen van informatie in een zeer commerciële omgeving, waarin bedrijven als Microsoft de regels bepalen.” Het volledig vrijgeven van intellectuele eigendomsrechten is een mooie gedachte. Maar Lees verder.

Echte dollars in een virtuele wereld

Onderzoeksthema Second Life, deel I.
Zomaar een advertentie uit de krant Metaverse Messenger: “Nikkis dating Agency! Need help with your love? Kom naar mijn kantoor in Ambat (130, 76) of IM Nikki Bessie.” Dit is niet een datingbureau ergens in het centrum van Amsterdam, of in een buitenwijk van New York. Sterker nog, in de ‘echte’ wereld is Nikki niet te vinden. Maar de krant waarin deze advertentie staat wel. Om aan de partner te geraken met behulp van Nikki Bessie moet worden ingelogd in Lees verder.


uitgelicht rss feed icon

Handboek iPad – voor journalisten, dit keer

Wat uitgevers zoal met de iPad kunnen, weten we inmiddels wel. Van een gratis Telegraaf-applicatie tot een Bright-magazine voor 9 euro, de mogelijkheden voor vindingrijke media zijn eindeloos. Of tenminste, tot waar Apple de grenzen stelt. Maar wat heb je er als journalist aan? Een uitpakparty, recensie, handleiding en veldtest in één.
In Brussel waren ze [...]

lees verder.

Hoe Humo grapt en graaft, en de lezer blijft happen

Adverteerders die zich terugtrekken. Ook het Vlaamse weekblad Humo heeft er last van. ‘Collateral damage’ noemen ze dat daar. De ongewilde schade die je nu eenmaal maakt in een satirische oorlog. De missie van Humo: lachen om iedereen die het verdient. En dan sneuvelt er weleens een adverteerder, die het doelwit wordt van spot [...]

lees verder.

De E, de I en de U

De journalistieke spullenkraam raakt de laatste tijd aardig gevuld. Pers en omroep werden eerst verblijd met de komst van de e-types: e-papers, e-Readers, emails. Ruim voordat de juiste inzet daarvan kon worden doorgrond kwam de i in de maand: iPods, iLiads, iPhones en nu dan de tabletPC die onze kant op komt in de gedaante [...]

lees verder.

Meer uitgelicht.