WEBLOG: interculturele competentie

De vloek van de lage verwachting

brief_320Jonathan Maas (Den Haag/Nederland, 1976) en Seada Nourhussen (Gondar/Ethiopië, 1978) kennen elkaar dertien jaar sinds ze begonnen aan hun studie journalistiek. Jaren later werden ze collega’s op de redactie van Trouw. Nu schrijven Jonathan en Seada elkaar over hun verwondering en bezorgdheid naar aanleiding van Jonathans recente ervaring bij een multicultureel televisieproductiebedrijf in Amsterdam.
Lees verder.

“U bent intercultureel incompetent, meneer!”

intercultureelJe zult intercultureel incompetent verklaard worden! Het overkwam Jonathan Maas en hij schreef er een artikel over. Op de redactie van MTNL bleek een kritische debatcultuur minder gangbaar dan bij NOS, AD of Trouw. Een harmonische en gezellige sfeer is er belangrijker dan directheid en journalistieke scherpte en kritiek, althans volgens deze ‘roomblanke journalist’. Of dit een adequate invulling is van het begrip ‘ínterculturele competentie’ valt te betwijfelen. Maas ging op zoek naar de inhoud van dat begrip en naar de oorzaken van zijn harde landing in de MTNL-redactiecultuur.
Lees verder.

Interculturele competentie en de verstoorde gezelligheid

sjors en sjimmie als journalistenGevestigde mediaredacties krijgen met moeite een kleurtje op de vloer. Schrikt de kritische en journalistiek scherpe bedrijfscultuur allochtone talenten af? Stomen kweekvijvers hen wel voldoende klaar voor het harde Hilversum?

Lelieblanke, homogene bolwerken waar een hoofddoekje een novum is. Zo staan veel mediaredacties te boek en eerlijk is eerlijk: zo zien veel redacties in Nederland er ook uit. Ze zijn geen afspiegeling van het multiculturele Nederland en dat is jammer, want bepaalde onderwerpen en invalshoeken die zeker relevant zijn blijven on- of onderbelicht. Ik heb als een van die roomblanke journalisten op veel van die redacties gewerkt en keek er een paar maanden terug daarom naar uit werk te gaan doen voor MTNL, een televisieproductiehuis waar redacteuren met hoofddoekjes heel normaal zijn. Lees verder.

uitgelicht rss feed icon

Succesvolle participatieve journalistiek: faciliteren in plaats van reguleren

Participatieve journalistiek, oftewel burgerjournalistiek binnen een professionele journalistieke setting, eindigt regelmatig in teleurstelling. Mediaorganisaties zijn ontevreden over de kwaliteit van de journalistieke producten die ‘leken’ aanleveren: “oh mijn god daar is weer zo’n item. Kenmerkend daarvoor is dat het slecht van kwaliteit was en nergens over ging. Ze moeten echt leren wat professioneler te worden”. [...]

lees verder.

COLORS magazine: Het creatiefste collectief van Italië

Onze Zomerreporter vliegt, vaart, rijdt en wandelt door Europa op zoek naar verhalen over creativiteit in de journalistiek. De tweede stop is Italië.
Al jaren publiceer ik artikelen in een Italiaans tijdschrift, zonder dat ik weet of iemand ze leest. Belanden mijn verhalen ongelezen in de kattenbak van een Siciliaanse kater of knipt iemand ze uit [...]

lees verder.

Debat over staatssteun is onaangenaam maar nodig

Venijnig debat tussen geleerden over staatssteun aan de pers. De ene wetenschapper, Columbia-rector Lee Bollinger, pleit voor overheidsfinanciering, naar het Britse model; de andere, Jeff Jarvis van City University New York (CUNY), houdt verbeten vast aan zijn missie: nieuwe, commerciële verdienmodellen voor journalistiek. De eerste heeft de hoop opgegeven dat het nog goed komt, de [...]

lees verder.

Meer uitgelicht.