Het zou zomaar een quizvraag in een tv-spelletje kunnen zijn: welk beroemd interview stond model voor zowel een toneelstuk als een speelfilm? Het antwoord: het 28,5 uur durende vraaggesprek dat Sir David Parradine Frost in het voorjaar van 1977 hield met Richard Milhous Nixon, de 37e president van de VS die drie jaar daarvoor aftrad ten gevolge van het Watergate-schandaal. De speelfilm Frost/Nixon draait vanaf deze week in de Nederlandse bioscopen. Reden om het oorspronkelijke interview nog eens terug te kijken.
Lees verder.

Tijdens een thema-avond in de Rode Hoed wordt vanavond, 9 mei, de interviewbundel ‘Let’s make love – 27 onmogelijke liefdes’ gepresenteerd. Het boek is een initiatief van de journalisten Frénk van der Linden (Kunststof, Nieuwe Revu) en Annet de Groot (AD). De bijdragen werden verzorgd door interviewers van vrijwel alle media in Nederland: van De Telegraaf tot Nederlands Dagblad, van esta tot Linda. De initiatiefnemers aan het woord.

Zou er een Nederlandse mensensoort bestaan die meer haat oproept bij asielzoekers en andere nieuwkomers in onze natie dan de ‘beslisambtenaren’ van de Immigratie en Naturalisatie Dienst? Het lijkt ons sterk. Toch heeft IND’er Hugo van der Vlist, afkomstig uit Lopik, het hart veroverd van een vrouw die werd geboren in het Ghanese Tamale. Lees verder.

Freelance journalist Coen Verbraak (1964) uit Amsterdam is winnaar van De Luis, de prijs voor het beste interview in 2007. Zijn vraaggesprek met psychotherapeut Louis Tas voor Vrij Nederland werd gekozen uit 71 inzendingen. Dat is vandaag bekendgemaakt tijdens de uitreiking van de prijs op Fontys Hogeschool Journalistiek in Tilburg. Antoinnette Scheulderman (Nieuwe Revu) en Henk van Middelaar (RVU) ontvingen een eervolle vermelding. De prijs voor het beste studenteninterview ging naar de vorig jaar aan de Utrechtse journalistenopleiding afgestudeerde Kim Haanappel. Hieronder het juryrapport.

De tweede editie van De Luis, de prijs voor het beste Nederlandstalige interview, kenmerkt zich door een hoge kwaliteit aan inzendingen. Lees verder.

In de eerste aflevering van ‘Alcohol en interviews’ zagen we dat er in de VS geen sprake is van een algemeen geldende ethiek over sterke drank en interviews. De vraag blijft dus welk kwaad er schuilgaat in het schenken van een enkel glaasje wijn of bier tijdens een vraaggesprek? Er is een aantal argumenten om het niet te doen.

Allereerst is het bij een interviewer niet bekend of vooraf te weten hoe een enkel glaasje alcohol valt. De een kan er nou eenmaal beter tegen dan de ander. Voor mensen met een laag lichaamsgewicht, met weinig weerstand, met bepaalde medicijnen en voor ouderen heeft een enkel glaasje drank meer effect dan voor gezonde, ‘normale’ jonge mensen. En vrouwen kunnen, omdat ze minder lichaamsvocht hebben, ook minder goed tegen drank.
Lees verder.

De opmerking kwam van een Amerikaanse talkshow host. Die kennis had genomen van het ‘wijnincident’ na afloop van een uitzending van het tv-programma Pauw & Witteman. Op Radio 1 sprak de Amerikaan zijn verbazing er over uit dat in Nederland blijkbaar alcohol wordt geschonken tijdens interviews. In de VS zou dat ondenkbaar zijn. Is dat wel zo? En: heeft de Amerikaan een punt? Moeten journalisten ver weg blijven van drank en het ook hun gesprekspartners niet aanbieden?

Vooropgesteld: er zijn grotere kwesties denkbaar in de journalistiek. Maar ook kleine ethische vraagstukken verdienen het serieus te worden beschouwd. Vooral als het onderwerpen zijn die eigenlijk niet eerder tot reflexie onder beroepsgenoten leidden, maar dat wellicht wel verdienen.
Lees verder.

Column no. 6 van Anneke van Ammelrooy

Meestal wanneer ik in Nederland ben, kijk ik alleen Nederlandse televisie. Eindelijk word ik bijgepraat over de wereld in mijn eigen taal, met Nederlanders in de hoofdrol in plaats van Irakezen aan wie ik maar niet kan wennen.

Maar dit keer – het was januari – voelde ik me overvoerd met reality programma’s, slappe talkshows en weinig spannende Britse misdaadseries. Uiteraard had ik geen programmagids van precies een jaar geleden bewaard om objectief vast te stellen of er inderdaad meer gewone mensen in ziekenhuizen, Wittemannen en bijna gepensioneerde Britse detectives op het scherm waren.

Was er iets mis met mij of met de programma’s?
Lees verder.

Door de komst van internet wijzen politici en andere kopstukken steeds vaker interviewverzoeken af, zo beweren de Amerikaanse perscritici Howard Kurtz en Jay Rosen. Liever dan zich te onderwerpen aan een vraaggesprek en vervolgens maar af te wachten wat ervan wordt afgedrukt, delen politici hun onversneden boodschap met het publiek via hun weblog. Journalist Frénk van der Linden en Jeroen Sprenger, directeur voorlichting bij het ministerie van financiën, bespeurden eerder op De Nieuwe Reporter een toenemende terughoudendheid bij Vips om mee te doen aan een interviews. Cisca Dresselhuys kost het echter nog steeds geen moeite mannelijke kopstukken te strikken voor haar Feministische Meetlat.
Lees verder.

Als een interview een dialoog is, dan is de discussie over het ‘journalistieke vraaggesprek’ er uiteraard ook één met twee kanten. Theo van Stegeren heeft één kant ervan belicht, in zijn gesprek met Frénk van der Linden. Jeroen Sprenger, directeur Voorlichting bij Financiën, benadert de kwestie van de andere kant. Als lid van de commissie-Paradijs, in 1999 door de Parlementaire Pers Vereniging ingesteld, voelt hij zich daartoe verplicht. Zijn belangrijkste stellingen: Het Journalistieke Vraaggesprek bestaat niet en de al of niet bewust nagestreefde bijeffecten doen in toenemende mate bij politici en andere te interviewen personen de vraag rijzen: what’s in it for me? Als zij er geen direct belang bij hebben zullen zij steeds vaker een interviewverzoek afwijzen of langdurig in beraad houden.
Lees verder.