30 jaar Wobben: 30 jaar tobben
Onze Wob is dertig jaar oud. Onze Wob, maar het voelt nog steeds niet zo. Het voelt niet als ‘onze’. Daar waar dat uitgerekend bij deze wet juist wel zo zou moeten zijn, dubbelop zelfs. Wetten zijn van het volk. Dat is één. Deze wet gaat over alle overheidsdocumenten en ook die zijn in tegenstelling tot wat velen denken NIET eigendom van de overheid, regering of de Staat, maar eigendom van het volk. Dat is twee.
Na die 30 jaar is nog steeds niet ingedaald, noch bij de overheid/ambtenaren noch bij het volk, dat overheidsdocumenten eigendom zijn van het volk. Dat bestuursrechterlijk bij het volk berustende eigendom levert juridisch gezien het recht op toegang. Nog steeds zien ambtenaren burgers die een beroep doen op de Wob als pottenkijkers. Bovendien vinden ze al dat extra werk maar lastig en storend. Die ambtenaren gaan nog steeds uit van de sinds 1 mei 1980 niet meer juiste opvatting dat de documenten van de overheid zijn. Ze zijn van het volk; het kan dus per definitie geen pottenkijken zijn: een burger vraagt via de Wob niet om een dienst van de overheid, nee een overheid is verplicht om de eigenaar [het volk, de burger] onverwijld toegang te geven tot zijn/haar eigendom. Onverwijld, dralen is in deze wet zelfs verboden!
Lees verder.
Daar zit ze dan. Met ingevallen wangen, afhangende mondhoeken en een grote, spitse neus staart een magere vrouw met straffe blik de rechtszaal in. Het is de Haagse verpleegkundige Lucia de Berk, in die tijd beter bekend als Lucia de B., afgebeeld door rechtbanktekenaar Jan Hensema tijdens een regiezitting van het gerechtshof in Den Haag op 4 november 2003.
Soms willen mensen liever worden vergeten door Google. Maar het geheugen van kranten, hun digitale archief, is belangrijker dan de privacy van personen. Dat is kort en goed wat de rechtbank in kort geding deze week heeft bepaald in een zaak tegen het Eindhovens Dagblad, aangespannen door een vrouw die last had van een oud artikel.
“Deze vordering is daarom nogal ondoordacht van het OM. Of misschien was het gewoon luiheid.” Dat zegt mr. dr. Bart Schermer, universitair docent aan de Universiteit Leiden, over de vordering die het Openbaar Ministerie instelde bij de internet serviceprovider van de Culemborgse Courant. Of die even alle verkeersgegevens van de site 
Vorige week 
Wolfgang Werle scoort bijna 900.000 hits op google en zijn partner in crime Manfred Lauber krijgt ruim 380.000 verwijzingen. Deze twee Duitsers wilden dat Wikipedia hun namen zou verwijderen (een goed stuk daarover in de 
Wie op zijn of haar Hyves-pagina’s iemand beledigt, moet er rekening mee houden dat dat strafbaar is, zelfs als die Hyves-pagina maar door een stuk of twintig mensen wordt gelezen. Dat bepaalde het Leeuwardense Gerechtshof op 3 november in een hoger beroep. Een moeder schreef op haar Hyves-account “”ik moet mijn kind meegeven aan een pedo”, daarme op haar ex-man doelend. Die pikte dat niet en deed aangefifte wegens smaad en de aantasting van de goede eer. Door de politierechter in Assen werd de vrouw al veroordeeld. In hoger beroep bevestigde het Hof deze veroordeling. “Het hof is van oordeel dat in het onderhavige geval het enkele plaatsen van genoemde tekst op een pagina waar 20 tot 25 personen dit kunnen lezen, valt aan te merken als het geven van ruchtbaarheid a.b.i. art. 261 Sr.” Aldus 
Bloggers en schrijvers op online-netwerken worden in de Verenigde Staten steeds vaker voor de rechter gedaagd wegens smaad. Hoeveel rechtszaken exact worden aangespannen in het hele land, is niet na te gaan. Maar een rapport van het Media Law Resource Center (MLRC) dit jaar, waarin een deel van deze zaken is gedocumenteerd, geeft een redelijk goed beeld van de situatie.
Tijdens zijn onderzoek naar de Trafigura-zaak kreeg Volkskrant-redacteur Jeroen Trommelen te maken met ongekende juridische weerstand. Met de vergaande Britse smaadwetgeving in de hand probeert het bedrijf media onder druk te zetten en onwelgevallige publicaties te verhinderen. Samen met enkele buitenlandse collega-journalisten en twee NGO’s sloeg Trommelen de handen inéén. Alles om de waarheid naar buiten te kunnen brengen.
Nieuwssites zoals 
