WEBLOG: Kranten

‘Berichten over dood krant zwaar overdreven’

krantenrekIn maart 2009 publiceerde Time Magazine een overzicht van de tien Amerikaanse kranten die het meest zouden worden bedreigd in hun voortbestaan. “Het is mogelijk dat acht van de vijftig grootste kranten van ons land in de komende 18 maanden zullen worden opgeheven”, aldus Time destijds. Zeventien maanden later zijn alle genoemde kranten nog in leven, schrijft Peter Preston in The Guardian. Volgens Preston waren de jobstijdingen over kranten de afgelopen jaren nogal overdreven. De voorspellingen dat het nog maar vijf of tien jaar duurt voordat er geen kranten meer zullen zijn, zijn in ieder geval zwaar ovedreven. Sterker nog: “De vooruitzichten voor print zijn beter geworden, niet slechter.” In de afgelopen jaren moesten elf Amerikaanse kranten het bijltje er bij neergooien. Op een totaal van ongeveer 1400 valt dat best mee, meent Preston. Twee grote titels die ten onder gingen – de Seattle Post-Intelligencer en de Rocky Mountain News (Denver) – waren bovendien afkomstig uit two-paper towns. In beide gevallen moest de kleinste krant het onderspit delven.

Journalisten versus de rest

pijlAls blijkt dat mensen dom worden van internet, als Wikipedia de waarheid verdraait of bloggers als lemmingen achter complotten aanhollen, halen journalisten opgelucht adem. Voor de meeste journalisten is internet een welkome bron van informatie – ze googlen zelf ook en Wikipedia staat bij de favorieten – maar verder is internet een valse profeet, een dwaling, een vijfde colonne.

Het besef dat internet geen bui is die overtrekt, geen gril van geeks, is langzamerhand wel ingedaald, ook bij de meeste journalisten die het vak leerden toen Google nog moest worden uitgevonden. Maar telkens wanneer er berichten verschijnen die de imperfectie van internet aantonen, reageren ze alsof ze een weddenschap hebben gewonnen.
Lees verder.

Kardinaal Danneels in nauwe schoentjes op de grill

danneelsReputaties komen te voet en gaan te paard, luidt een oude volkswijsheid. In de media verschenen op 7 juli 2010 berichten dat kardinaal en voormalige aartsbisschop Godfried Danneels van het bisdom Mechelen (België) na tien uur verhoor de burelen van de federale gerechtelijke politie Brussel mocht verlaten. Een verblijf zonder steun van een advocaat. De toon is gezet als het gaat om het imago van deze prelaat: een mogelijke doofpotaffaire rond seksueel misbruik in de Kerk.

Wat het op 7 juli voor deze geestelijke nog erger maakte, was de mededeling dat de speurders wilden weten hoe in de bisschoppelijke dossierkasten foto’s gevonden konden worden van Julie en Mélissa, twee van de slachtoffers van Dutroux. Het beeld van een verdorven pedo-netwerk doemt op, met tentakels in de hoogste bovenwereld.
Lees verder.

Debat over staatssteun is onaangenaam maar nodig

geldVenijnig debat tussen geleerden over staatssteun aan de pers. De ene wetenschapper, Columbia-rector Lee Bollinger, pleit voor overheidsfinanciering, naar het Britse model; de andere, Jeff Jarvis van City University New York (CUNY), houdt verbeten vast aan zijn missie: nieuwe, commerciële verdienmodellen voor journalistiek. De eerste heeft de hoop opgegeven dat het nog goed komt, de tweede weigert zich daarbij neer te leggen.

Het debat speelt zich af in de Verenigde Staten. Ik volg beide wetenschappers, hun aanhang en hun publicaties en probeerde ook al eens hier een knuppel in het hoenderhok te gooien. Hoewel er grote verschillen zijn tussen de Amerikaanse en de Nederlandse (of Europese) situatie), zijn er uit het debat in de VS ook lessen uit te trekken. De belangrijkste: het is nooit te vroeg voor een onaangenaam debat. Soms wel te laat.
Lees verder.

Betaalde online krant luis in de pels Franse macht

mediapartOnthullingen op de Franse nieuwswebsite Mediapart liggen aan de basis van de veelzijdige affaire-Woerth-Bettencourt, die een minister aan het wankelen heeft gebracht en ook president Sarkozy bedreigt. De redactie gelooft in een onafhankelijke internetkrant, vrij van advertenties en gefinancierd door betalende abonnees.

‘Een roddelsite’, oordeelde een staatssecretaris. Ze gebruiken ‘fascistische methoden’, zei de leider van de regeringspartij UMP. ‘In de tijd van Stalin had je de fotomontages, in 2010 in Frankrijk heb je Mediapart’, twitterde de voorzitter van de rechtse jongerenbeweging.
Lees verder.

Je kunt nooit transparant genoeg zijn

bavariababesVandaar dat Jan-Jaap Heij, hoofdredacteur van dagblad De Pers, graag uitlegt waarom er niks mis is met een subsidie voor een bijlage over Zuid-Afrika.

Er zijn kranten die uit principe nooit één cent subsidie van wie dan ook aannemen. Er zijn kranten die dat soms wel doen, maar het niet aan hun lezers (en doorgaans ook niet aan de meeste van hun redacteuren) vertellen, uit angst voor negatieve reacties. Er zijn kranten die het niets kan schelen wie er meebetaalt aan hun redactiebudget, zolang de lezer het maar weet en de inhoudelijke bemoeienis van subsidieverstrekkers zich beperkt tot de onderwerpen waarover geschreven wordt. En niet zo ver gaat dat ze dicteren wát er over die onderwerpen geschreven wordt, en hoe. Tot slot heb je kranten bij wie die drie opvattingen door elkaar lopen naar gelang het uitkomt.
Lees verder.

De defensieve innovatiecultuur in de journalistiek

Het_Wekelijks_Nieuws_1952-1[1]Ter gelegenheid van de presentatie van het Handboek Crossmediale Journalistiek en Redactie op 30 juni, hield een van de auteurs, Alexander Pleiijter, onderstaande inleiding.

1995 is het geboortejaar van de Nederlandse internetjournalistiek. In 1995 gingen namelijk de eerste Nederlandse kranten online (Eindhovens Dagblad en NRC Handelsblad), kwam het eerste opinieblad met een website (De Groene Amsterdammer) en vond de lancering plaats van Planet.nl en Webwereld, die een belangrijke voortrekkersrol vervulden voor de Nederlandse internetjournalistiek.

Nieuwe mogelijkheden
Het was een tijd die volop revolutionaire veranderingen ademde. Een tijd van nieuwe mogelijkheden. Mogelijkheden voor nieuwe vormen van journalistiek, nieuwe manieren van verhalen vertellen, nieuwe manieren om het nieuws te presenteren en te verspreiden. Lees verder.

Innovatie bij mediabedrijven verloopt in kleine stappen

reageerbuisInnovatie vindt vaak plaats buiten de gevestigde orde om, vertelde hoogleraar innovatiebeleid Bart Nooteboom afgelopen vrijdag tijdens een bijeenkomst van het 3D-project. De media lijken daarop geen uitzondering te zijn. De echt grote innovaties van de laatste jaren zijn niet afkomstig van de grote, traditionele mediabedrijven, maar veel vaker van startups die zich niets gelegen laten liggen aan allerhande conventies.
Lees verder.

Verplichte registratie: bezoek aan Times-website stort in

timesDat het invoeren van betaalde toegang tot de website van The Times lezers gaat kosten, zal niemand verbazen. Maar ook de eerste stap op weg naar het digitale tolpoortje – de invoering van een verplichte registratie voor lezers – heeft al grote gevolgen voor de bezoekcijfers. Volgens cijfers van Hitwise is het bezoek aan de site van The Times bijna gehalveerd sinds lezers verplicht zijn om zich te registreren. Hitwise heeft ook uitgezocht waar bezoekers naartoe gaan op het moment dat ze op de registratiepagina stuiten: een derde blijft hangen op de site van The Times, maar de rest gaat ergens anders naartoe. Veel bezoekers wijken uit naar een andere nieuwssite (met name naar de Daily Telegraph en The Guardian) of naar Google. “De grote impact van deze simpele verandering laat zien dat sites die overwegen om geld te vragen voor hun content, voor een grote uitdaging staan”, schrijft Ars Technica op basis van de ervaringen van The Times.

Krant wordt gratis en werkt verlies weg

eveningstandardDe Londense Evening Standard lijkt de tijd van verliezen achter zich te laten. Geen geringe prestatie voor de avondkrant die voorheen jaarlijks tussen de 10 en 20 miljoen pond verlies maakte. De avondkrant werd begin vorig jaar overgenomen door de Russische miljardair Alexander Lebedev. Die besloot om de krant in oktober om te vormen tot een gratis dagblad. Daarmee raakte de krant de inkomsten van de 140.000 betaalde exemplaren kwijt. De krant probeert dit omzetverlies goed te maken door meer geld te vragen aan adverteerders die via de gratis krant meer mensen kunnen bereiken. In maart van dit jaar werd de krant dagelijks door bijna 1,4 miljoen mensen gelezen: een stijging van 133 procent in vergelijking met vorig jaar. Ook het dure distributienetwerk van meer dan 8.000 verkooppunten werd flink ingekrompen. De krant is nu beschikbaar op 300 plaatsen waar veel mensen langskomen (denk aan belangrijke metrostations). De productie van de krant kost nu ongeveer 1,1 miljoen pond per week, en daar staan vergelijkbare advertentie-inkomsten tegenover, meldt The Guardian. Lees ook over het bezoek dat DNR’s zomerreporter van 2009, Lex Boon, vorig jaar bracht The Evening Standard.


uitgelicht rss feed icon

De troonopvolgers van Kapuscinski

Tijdens mijn opleiding journalistiek heb ik vooral dit geleerd over taal: hoe minder, hoe beter. Weg met de opsmuk, kom tot de kern.  Alle dramatiek en poëzie waarmee ik vertrouwd was als jonge brievenschrijver, bleken niets waard te zijn in de journalistiek.  In dit vak laat je je niet meeslepen door de taal, maar domineer [...]

lees verder.

De E, de I en de U

De journalistieke spullenkraam raakt de laatste tijd aardig gevuld. Pers en omroep werden eerst verblijd met de komst van de e-types: e-papers, e-Readers, emails. Ruim voordat de juiste inzet daarvan kon worden doorgrond kwam de i in de maand: iPods, iLiads, iPhones en nu dan de tabletPC die onze kant op komt in de gedaante [...]

lees verder.

Lifestyle en de prijs van onafhankelijke informatie

Het is doorgaans niet de beste relatie, die tussen journalistiek en life style. Journalisten halen hun neus op voor wat zij zien als glossies zonder inhoud, die ook nog eens hun oor laten hangen naar adverteerders. Redacteuren bij life stylebladen worden op hun beurt moe van al dat dedain, doen steeds minder aan reflectie op [...]

lees verder.

Meer uitgelicht.