WEBLOG: maatschappelijke-betrokkenheid

Weblogs en de toekomst van de democratie

chavannesHoe moet het met de democratie nu traditionele media zoals kranten door weglopende adverteerders en lezers onder druk staan? Springen burgers zelf in het gat dat de traditionele media nu (vooral lokaal) laten liggen? Marc Chavannes, commentator bij NRC Handelsblad en hoogleraar journalistiek aan de Rijksuniversiteit Groningen, hoopt van wel. Weblogs kunnen daarbij een rol spelen.

“Weblogs zijn voor een deel de toekomst van de journalistiek”, verklaarde hij woensdagmiddag bij de presentatie van zijn boek ‘Niemand Regeert‘ (een bundeling stukken die eerder in NRC Handelsblad verschenen). Chavannes heeft zijn hoop gevestigd op burgers die via internet het heft weer in eigen handen nemen.
Lees verder.

Lees een dichtbundel in plaats van een krant!

Obama omringd door verslaggeversIn al dat troosteloze proza over verschralende media, zieltogende kranten en falende businessmodellen valt me één ding op. Niemand schijnt rekening te houden met de mogelijkheid dat de consument het nieuws in z’n algemeenheid – hóe ook gepresenteerd! – minder interessant of belangrijk is gaan vinden.

Toevallig las ik net nog dat er bij het ‘historische bezoek’ van Obama aan Rusland vrijwel niemand langs de kant van de weg stond, toen de zwarte president per auto naar het Kremlin werd vervoerd. Tussentijdse conclusie: zelfs de mythische leidersfiguur Obama heeft kennelijk moeite om de gemoederen van de ‘gewone bevolking’ te beroeren. Een teken aan de wand?
Lees verder.

‘Einde krant slecht voor politieke betrokkenheid’

cincy_postAls een krant stopt, heeft dat onmiddellijk een significant gevolg voor de lokale politieke betrokkenheid bij burgers. Dat is althans de conclusie die de Princeton-economen Sam Schulhofer-Wohl en Miguel Garrido trekken in nieuw onderzoek. Voor hun studie keken de twee naar de gevolgen van het verdwijnen van de Cincinnati Post. Nadat die krant eind 2007 ophield te bestaan, gingen er bij de eerstvolgende verkiezingen minder mensen naar de stembus. Er waren bovendien minder kandidaten die het opnamen tegen de zittende politici. “Door de misstappen van zittende politici naar buiten te brengen of door oppositiekandidaten een platform te geven, kan een krant het voordeel van zittende politici verkleinen”, aldus de onderzoekers. “Verhalen in kranten kunnen leiden tot meer belangstelling voor politiek, waardoor mensen vaker gaan stemmen of zich eerder kandidaat stellen.”

Pluspost, een dagelijkse opiniekrant op het web

Het laatste Nederlandse initiatief op opiniegebied was ‘Opinio’, een opinieweekblad op krantenpapier. Opinio overleed afgelopen zomer aan een tekort aan abonnees, nog geen anderhalf jaar oud. Nu is er iets nieuws: een dagelijkse opiniekrant geheel zonder papier. Pluspost verschijnt uitsluitend op internet, met gemiddeld vier nieuwe artikelen per dag. De site is vanochtend van start gegaan.
Lees verder.

Tientallen nieuwsberichten uit één straat

Zestien studenten van Fontys Hogeschool Journalistiek keerden voor het Brabants Dagblad vorige week de Verwersstraat in Den Bosch binnenstebuiten. Ze maakten tientallen verhalen, foto’s en filmpjes voor de website en haalden vijftien keer de papieren krant.

De student kijkt angstig en stelt dan zijn vraag. Of het Brabants Dagblad de lat niet wat te hoog legt? Hij heeft net gehoord dat de krant vindt dat het project met Fontys Hogeschool Journalistiek uit Tilburg pas geslaagd is als de studenten hard nieuws vinden. “Nieuws? In één straat? Dat lukt nooit.”
Lees verder.

Nederlandse media: niet links, wel wit

“Journalisten zijn onzeker. Ze weten niet wat ze doen en zijn daardoor beïnvloedbaar.” Internetjournalist Francisco van Jole legde graag even uit waarom er geen linkse kranten meer zijn in Nederland. Hij deed dat vorige week donderdag in Amsterdam tijdens een pr-bijeenkomst van immigrantenomroep MTNL. “Er is heel lang heel hard geroepen dat de kranten in Nederland zo links zijn. Journalisten zijn daar zelf in gaan geloven. Nu zijn ze als de dood om iets te zeggen wat zelfs maar links zou kunnen lijken.”
Lees verder.

Ze dronken een glas…

De inkt van de Persbrief van minister Plasterk was nog niet droog of de inhoud was al achterhaald. TMG laat niet 425 FTE’s maar 500 FTE’s gaan. Bijvoorbeeld. Dat krijg je als je 23 velletjes voltikt met historie om te verbloemen dat een visie ontbreekt…

Geheel in lijn met de oude journalistieke hap (NVJ, Raad, Commissariaat, PCM, Publieke Omroep) bestaat de visie van Plasterk er namelijk uit dat de pluriformiteit van de pers gehandhaafd moet worden. En daarbij wordt, laten we het maar zeggen zoals het is, uitsluitend gedoeld op tv (publieken en, vooruit, Frits Wester), dagbladen en opiniebladen.
Lees verder.

De excellentie zwetst

In zijn afgelopen week verschenen ‘Persbrief‘ articuleert minister Ronald Plasterk zijn beleidsvoornemens op het terrein van media en pers. Een stuk met minstens een opmerkelijke opening. Omdat Plasterk zijn schrijven aftrapt met wat Martin van Amerongen zou noemen: ‘een misser uit de grote herenmaten’.

“Ik sta niet in voor de betrouwbaarheid van dit verhaal….”, meldt Plasterk na een inleiding, waarin hij de ontstaansgeschiedenis van het Britse persbureau Reuters schildert. Lees verder.

Toneelstuk over nieuwe versus oude journalistiek

Het schilderij en de plant staan nog ingepakt. Een grote tafel van steigerhout staat in het midden. En de enige stoel in de redactieruimte is van de hoofdredacteur. Hier, in het Utrechtse theater Kikker, vormen vanaf aanstaande maandag de toneelgezelschappen Het NUT en Aluin de redactie van Maandageditie.
Lees verder.

Boschveld 55: een concept met toekomst?

De multiculturele samenleving is elke dag in het nieuws: integratie, islamkritiek, aantal moslims in Nederland, etc. Meestal is de journalistieke aandacht gericht op wat er niet goed gaat. Die moeizame verhoudingen in multicultureel Nederland weerspiegelen zich ook in de journalistiek zelf. “Culturele en etnische diversiteit in de reguliere media komen slechts moeizaam tot stand”, schrijft Andra Leurdijk in een recent verschenen essay over mediabeleid en culturele diversiteit. De journalistiek worstelt nog steeds met de vraag hoe te berichten over de multiculturele samenleving. Kun je hier met de gebruikelijke journalistieke bagage uit de voeten?

Het project ‘Boschveld 55’ is een poging een wijkgerichte benadering te combineren met interculturele journalistiek. Lees verder.


uitgelicht rss feed icon

De troonopvolgers van Kapuscinski

Tijdens mijn opleiding journalistiek heb ik vooral dit geleerd over taal: hoe minder, hoe beter. Weg met de opsmuk, kom tot de kern.  Alle dramatiek en poëzie waarmee ik vertrouwd was als jonge brievenschrijver, bleken niets waard te zijn in de journalistiek.  In dit vak laat je je niet meeslepen door de taal, maar domineer [...]

lees verder.

De E, de I en de U

De journalistieke spullenkraam raakt de laatste tijd aardig gevuld. Pers en omroep werden eerst verblijd met de komst van de e-types: e-papers, e-Readers, emails. Ruim voordat de juiste inzet daarvan kon worden doorgrond kwam de i in de maand: iPods, iLiads, iPhones en nu dan de tabletPC die onze kant op komt in de gedaante [...]

lees verder.

Lifestyle en de prijs van onafhankelijke informatie

Het is doorgaans niet de beste relatie, die tussen journalistiek en life style. Journalisten halen hun neus op voor wat zij zien als glossies zonder inhoud, die ook nog eens hun oor laten hangen naar adverteerders. Redacteuren bij life stylebladen worden op hun beurt moe van al dat dedain, doen steeds minder aan reflectie op [...]

lees verder.

Meer uitgelicht.