Met de handen in het haar zoeken media naar nieuwe verdien- en distributiemodellen. Drukpers en krantenjongen zijn te duur, de website levert nog te weinig op. In die zoektocht naar een nieuw model experimenteren enkele media met een nieuw online distributiemiddel: de API. Wat is dat eigenlijk? En wat kan het?
Lees verder.
Column no. 6 van Bas Broekhuizen
“We adoreren de chaos omdat we ervan houden de orde te herstellen.” Of hij het echt zo heeft gezegd, weet ik niet, maar dit citaat van M.C. Escher vat mooi samen wat journalistiek tot zo’n leuk vak maakt: het terugbrengen van de oneindig complexe werkelijkheid tot een overzichtelijk verhaal. Of, uitgaande van nieuwerwetse opvattingen over de rol van de dienstbare journalist: het helder presenteren van een selectie van relevante online informatie. In beide gevallen is er een eenvoudig maar zeer doeltreffend middel om orde aan te brengen in de chaos: het lijstje.
Lees verder.
Voor zover bekend was het niet eerder voorgekomen dat iemand met een zo hoge beoordeling afstudeerde aan de Tilburgse journalistenopleiding: Anke Verbakel kreeg vorige week een 10 voor haar mashup over jeugdwelzijn in Zuidoost-Brabant. “Ik heb dit nog nooit meegemaakt, ik was bere-enthousiast”, vertelt Bright-uitgever Oscar Kneppers die als externe deskundige betrokken was bij de beoordeling van de productie en de reflectie van Verbakel.
Lees verder.
Auteur: Anke Verbakel
Datum: 26-5-2008
Titel: De journalistieke mashup
Abstract: Bijna dagelijks ontstaan nieuwe journalistieke initiatieven en experimenten op internet. Een actuele ontwikkeling is de toename van het aantal mashups, een soort mix op internet die ontstaat uit verschillende bronnen. Voor veel digibeten (digitale analfabeten) en journalisten een onbekend fenomeen. In de scriptie komen de volgende onderwerpen aan bod:
- Wat zijn mashups? (theoretische beschrijving en praktische voorbeelden).
- Een onderzoek naar mashups met het thema nieuws en de toepassing van mashups bij enkele Nederlands dagbladen.
- Wat is de relatie tussen mashups en de ontwikkeling van internet?
- Heeft internet een andere vorm van journalistiek nodig?
- Wat is de betekenis van mashups voor de journalistiek?
- Conclusies & aanbevelingen.
Scriptiebegeleider: Tricia Bots/Michel Simons
Cijfer: 9
Instituut: Fontys Hogeschool Journalistiek – Tilburg
Email: anke.verbakel@zonnet.nl
PDF: http://www.fhj.nl/2067608/reflectie2008/intro.html
Richting: Nieuwe Media
Al meteen bij de lancering – een kleine drie weken geleden – zorgde de nieuwe dienst Yahoo Pipes voor de nodige opwinding op internet. Internetters doken zo massaal op Yahoo Pipes dat de dienst de eerste dagen vrijwel onbereikbaar was. Maar liefst 1252 mensen stemden het nieuws dat Pipes online was naar de voorpagina van de sociale nieuwssite Digg. De Amerikaanse uitgever Tim O’Reilly (bedenker van de term Web 2.0) noemde de nieuwe dienst ‘een mijlpaal in de geschiedenis van internet’. En bij Technorati, de site die de wereldwijde blogosphere in de gaten houdt, kwam Yahoo Pipes in de toptien van zoekresultaten. Vanwaar al dit enthousiasme?
Lees verder.
Het Algemeen Dagblad is lange tijd geroemd om de infographics die de krant gebruikte ter illustratie bij zijn verhalen. Maar de mogelijkheden die de animatietechniek Flash biedt, worden nu door geen van de Nederlandse kranten gebruikt om duiding en achtergrond te geven in hun webedities.
Met landkaarten, zoals die van Google Maps, kunnen webuitgaven eenvoudig grote hoeveelheden informatie helder ontsluiten. Een Nederlandse database die zich bij uitstek leent om geplot te worden op een landkaartsite is die met de schoolprestaties, zoals jaarlijks onderzocht door dagblad Trouw. Die data worden nu als PDF-bestanden ontsloten via de site van Trouw, een ongebruiksvriendelijke interface. Ook de resultaten van de landelijke onderzoeken die het Algemeen Dagblad regelmatig houdt, zijn uitstekend weer te geven op een digitale landkaart.
Lees verder.
De waarheid wordt zwaar overschat en authenticiteit staat er, qua concept, al niet veel beter voor. In een digitale cultuur is alles terug te draaien, na te maken en door elkaar te halen – mashup – waardoor niets meer oorspronkelijk is, oprecht of “echt”. De media, van huis uit het doorgeefluik voor “de waarheid”, hebben het daar maar moeilijk mee, maar maken ook misbruik van die ambiguïteit.
De maand van de filosofie, net begonnen, met “waarheid” als thema nota bene, leent zich prima voor beschouwingen over het waarheidsgehalte van de media. De eerste gedachte: gemiddeld genomen blijft de kwaliteitsjournalistiek dichter bij de feiten dan ooit tevoren, al was het maar omdat de burgers mondiger zijn dan ooit, daarbij niet weinig ondersteund door no cure no pay-advocaten.
De tweede gedachte: de kwaliteitsjournalistiek wordt onder de voet gelopen door media die het “opleuken” van nieuws tot hoogste doel hebben verheven, daarbij enthousiast terzijde gestaan door politici, Hollywood-helden en andere publiciteitsbewuste burgers die niet in hun laatste leugen gestikt zijn. Alles voor de kijkcijfers. Alles voor de kiesdrempel. Alles voor een hype. Lees verder.
Tot voor kort een term die slechts betrekking had op het door elkaar mixen van muziekplaatjes, tegenwoordig een van de snelst groeiende Web2.0-fenomenen: de mashup. Mashups zijn innovatieve websites die twee of meer bestaande, externe databronnen op het internet combineren, met als resultaat nieuwe informatie, dikwijls gepresenteerd met een verrassende interface. Het aantal bestaande mashups is inmiddels tot een indrukwekkende omvang uitgegroeid, en iedere dag komen er zo’n vijf tot tien nieuwe bij. Voor een korte audiovisuele introductie tot het fenomeen kunt u deze screencast bekijken.
De bekendste mashup is zonder twijfel de website Chicagocrime.org, ontwikkeld door journalist annex webprogrammeur Adrian Holovaty. De internetsite laat zich eenvoudig gebruiken: vul een straatnaam of postcode uit Chicago in, en je krijgt een plattegrondje gepresenteerd met daarop (in de vorm van kleine prikballonnetjes) een overzicht van de misdaden die onlangs in je buurt zijn gepleegd. Met behulp van een automatisch gegenereerde rss-feed kun je bovendien automatisch op de hoogte blijven van de snode praktijken die dagelijks in je buurt plaatsvinden. Maar er zijn meer denkbare toepassingen: je kunt Lees verder.
Enige weken geleden zag ik Matt Locke, head of innovation op de afdeling new media van de BBC, spreken tijdens London Design Week. Hij leidt de groep achter BBC Backstage, waar gebruikers uitgenodigd en geholpen worden om hun eigen toepassing op basis van BBC content te bouwen. Lees verder.
Cyberjournalist meldt dat de Washington Post zojuist een Remix-site heeft geopend. Op deze site worden lezers uitgenodigd om zelf ‘mash-ups’ [zie onze WIKI voor meer informatie hierover] te maken van de artikelen uit de krant. Zo heeft een lezer een scriptje geschreven waarmee lezers boeken bij Amazon kunnen vinden over de onderwerpen die in de krant worden besproken. Een andere lezer maakte een text-to-speech-applicatie, waarmee krantenberichten kunnen worden beluisterd in plaats van gelezen. Weer een andere schreef een programmaatje dat dagelijks een automatische nieuws-quiz genereert op basis van de krantenartikelen.
Participatieve journalistiek, oftewel burgerjournalistiek binnen een professionele journalistieke setting, eindigt regelmatig in teleurstelling. Mediaorganisaties zijn ontevreden over de kwaliteit van de journalistieke producten die ‘leken’ aanleveren: “oh mijn god daar is weer zo’n item. Kenmerkend daarvoor is dat het slecht van kwaliteit was en nergens over ging. Ze moeten echt leren wat professioneler te worden”. [...]
lees verder.Onze Zomerreporter vliegt, vaart, rijdt en wandelt door Europa op zoek naar verhalen over creativiteit in de journalistiek. De tweede stop is Italië.
Al jaren publiceer ik artikelen in een Italiaans tijdschrift, zonder dat ik weet of iemand ze leest. Belanden mijn verhalen ongelezen in de kattenbak van een Siciliaanse kater of knipt iemand ze uit [...]
Venijnig debat tussen geleerden over staatssteun aan de pers. De ene wetenschapper, Columbia-rector Lee Bollinger, pleit voor overheidsfinanciering, naar het Britse model; de andere, Jeff Jarvis van City University New York (CUNY), houdt verbeten vast aan zijn missie: nieuwe, commerciële verdienmodellen voor journalistiek. De eerste heeft de hoop opgegeven dat het nog goed komt, de [...]
lees verder.DNR Zomerreporter 2010 wordt mogelijk gemaakt door: De Mediapraktijk.
DNR wordt gesponsord door:
- Stimuleringsfonds voor de Pers
- Stichting Democratie en Media
- Universiteit van Amsterdam
- XS4ALL
De Nieuwe Reporter werkt met het Mediafonds aan de produktie en publicatie van het kwartaalblad 609.
De Nieuwe Reporter werkt samen met het 3D-project.
