Gisterochtend hoorde ik een interessant verhaal van Clay Shirky (auteur van het boek Here comes everybody), een van de keynote sprekers op Picnic 2008.

Shirky sprak over een van de hoofdthema’s van Picnic: Collaborative Creativity. Daarmee borduurde hij voort op het hoofdthema van zijn boek. Zijn motto in zes woorden: Group Action has become much easier. Lees verder.

“Open up!” Dat is dit jaar het thema van Emerce eDay. Logisch, want onderwerpen als co-creatie en crowdsourcing zijn buzzwords die inmiddels ook steeds vaker daadwerkelijk worden toegepast door marketeers. Maar werkt het ook echt altijd? En kunnen journalisten er wat mee?

Afgelopen week liet ik de lezers meeschrijven aan mijn redactionele commentaar voor de papieren Emerce. Lees verder.

Voor de verandering kon ik woensdag 31 oktober op de fiets naar een bijeenkomst: Telecom 2.0 in Den Haag. De Nieuwe Kerk aan het Spui zat vol met donkere pakken. Zakenmensen. Onder leiding van radioman en mediaondernemer Erik de Zwart werd er gesproken over ‘Wat werkt en wat levert geld op?’ Een nogal saai uitgangspunt. Maar eigenlijk kwam het hier op neer: kennis nemen van nieuwe ontwikkelingen in netwerken en interactieve toepassingen. Dat klinkt al beter.

Jetse Sprey, partner bij Versteeg Wigman en Sprey advocaten, vertelde het een en ander over rechtenkwesties op internet. Lees verder.

Met de ‘internet-manier’ van het ‘maken van zaken’ komen veel nooit voorziene problemen opeens aan de oppervlakte. Het internet bestaat bij de gratie van het samenwerken (maar niet echt). Fok.nl bracht een boek uit, of eigenlijk een ‘blook‘, waarin een comment thread uitgewerkt werd tot een boek. Veel commentors vinden dat maar niks: met hun werk verdient iemand anders veel geld.

Het probleem is, bovenal, het grote aantal onduidelijke bijdragen of zelfs onduidelijke afkomst van de auteurs. Lees verder.

Laat één ding duidelijk zijn: de berichtgeving rondom de virtuele wereld van Second Life heeft alle kenmerken van een dikke vette mediahype. Second Life is gespreksonderwerp in menig radioprogramma en bijna wekelijks te zien op TV. Ook grote aantallen blogs en nieuwswebsites komen met dagelijkse ‘nieuwtjes‘. Deze ‘kijk er is weer een nieuw bedrijf actief in Second Life’-berichten gaan helaas met name over bedrijven die hun eerste virtuele stapjes zetten en zelden over de diverse groep bewoners. Behalve dat journalisten, bloggers en gamers die de hype bekritiseren, de hype op deze manier zelf in stand houden, wordt er zelden stilgestaan bij de achterliggende reden waarom Second Life nu zo’n unieke dienst is.
Lees verder.

Gisteren, donderdag 25 januari, verscheen het eerste Jaarboek van De Nieuwe Reporter (op deze site als pdf te downloaden). Bijgaand het tweede hoofdstuk. Over de media-ecologie.

Op 11 september 2001 was journalist en bladenmaker Jeff Jarvis – hij richtte ooit het Amerikaanse showbizztijdschrift Entertainment Weekly op – in het World Trade Center. Onmiddellijk begon hij als journalist verslag te doen van de gebeurtenissen. “Maar ik merkte dat ik lang niet al mijn ervaringen kwijt kon in de reguliere nieuwsbulletins.” En zo begon Jarvis een weblog. Lees verder.

Twee keer betalen en dan nog niks mogen. Dat is heel kort door de bocht wat de publieke media je laten doen. Bij andere ‘traditionele’ media, zoals de commerciële omroepen, maar ook tijdschriften en kranten, betaal je één keer minder, maar mag je hetzelfde met hun werk: niks.

De eerste keer betalen we allemaal via subsidie, via belastingen. De andere keer betalen we voor het terugzien of gebruiken van het materiaal. En wat we dan krijgen, de programma’s, de websites, de artikelen, de stukken op de radio, film, enzovoort, zijn met de strengst denkbare licentie afgeschermd: het ‘traditionele’ auteursrecht. Lees verder.

Het tijdschrift Time riep ‘You’ uit tot persoon-van-het-jaar 2006. You staat voor user, de mediagebruiker die het internet heeft ontdekt als wereldwijd podium voor creatieve huisvlijt. ‘E-mateurs’ wijden hun vrije tijd aan het vullen van oneindige virtuele ruimte op MySpace en YouTube. Vormen zij een nieuwe klasse tussen producenten en consumenten die onze creativiteit democratiseert?

Tussen zelfexpressie en artistieke professional zat in de twintigste eeuw een krachtig filter. Uitgevers of producenten van films, muziek, video’s of boeken hadden macht over de distributie van artistieke mediaproducten en zij konden dus sturen welke amateurs mochten uitgroeien tot professional. Lees verder.

Mede-oprichter Larry Sanger van Wikipedia begint onder de naam Citizendium een concurrent voor de internet-encyclopedie. De nieuwe dienst moet over een paar maanden operationeel zijn, verklaarde Sanger deze week tegen het Franse persbureau AFP. In Citizendium moeten bijdragen van burgers steeds gecontroleerd worden door een team van experts.
Lees verder.

Webloggers zijn rechts, schreef Henk Blanken eerder op De Nieuwe Reporter. Zijn verhaal riep veel reacties op. De meest uitgebreide is van de hand van journalist Okke Ornstein. Hij vindt het betoog van Blanken onvolledig, onjuist en onzorgvuldig.

Blanken vergelijkt blogs met Pim Fortuyn; populistisch, tegendraads, anti-autoritair. “Populisten zijn per definitie anti-autoritair, tegen het politieke establishment en eigenlijk nergens voor, behalve voor zichzelf, voor de middenstand en voor het fatsoen”. Fortuyns ‘complexe relatie’ tot de media wordt volgens Blanken weerspiegeld in de verhouding tussen de ‘oude media’ en bloggers.
Lees verder.