Welke journalistiek is een publiek goed?
Journalistiek is een publiek goed, stelt Henk Blanken op 19 mei op deze plek. Er is een hechte relatie tussen journalistiek en democratie, dat vindt Blanken en met hem vond Joseph Pulitzer dat ook al. De veronderstelling dat de meeste journalisten en de meeste politici ook van die relatie uitgaan lijkt me een juiste. Op het grote publiek dat eveneens vindt, dat waag ik te betwijfelen.
Om te beginnen is er steeds minder sprake van een ‘groot publiek’. De medialisering van de samenleving op de golven van de trend van de vijf i’s: individualisering, informatisering, intensivering, informalisering en internationalisering hebben geleid tot fragmentering van de traditionele grote publieken, waarvoor massamediale uitingen efficiënt en effectief zijn. Dat geldt misschien in wat mindere mate voor entertainment, maar zeker voor nieuws en achtergronden, cultuur en educatie. Lees verder.
In de achterliggende debatten over de teloorgang van de dagbladpers, benadrukten politici vooral het verdwijnen van verslaggevers uit de raadszalen van de gemeentes. De democratie zou op het spel staan. Veertien studenten van Fontys Hogeschool Journalistiek (FHJ) in Tilburg vroegen zich af hoe de verslaggeving van de provincie als bestuurslaag ervoor staat. Lopen regionale media nog warm om te berichten over provinciepolitiek? Heeft de verslaggever de provinciehuizen niet al lang geleden de rug toegekeerd?
De Vlaamse Persgroep schrapt 130 banen bij zijn nieuwe bezit, voorheen PCM Uitgevers. In het balboekje van NRC Media, de PCM-dochter die de Persgroep van kartelwaakhond NMa moet verkopen, staan nog twee namen van nieuwe kandidaat-eigenaren, nadat de FD Mediagroep is afgehaakt: een combinatie van het Vlaamse Corelio en investeerder Veronica Holding, en een combinatie van media-ondernemer Derk Sauer en investeerder Egeria. Deze naschokken van een aardverschuiving in het Nederlandse medialandschap werden begeleid door twee openbare debatten, beide in Amsterdam: één over het mediabeleid van de overheid, op maandag 7 december in De Rode Hoed, en één over de staat van de kunstkritiek in de dagbladpers, op woensdag 9 december in De Balie.
Het zijn er in London inmiddels al negen: kranten die op kranten lijken, met slechts een miniem verschil: er wordt niet negatief bericht over de politiek. Gemeentelijke stadsdeelraden beginnen een eigen krant. Met nieuws, columnisten, de tv-gids, recensies, alles d’r op en d’r an en gemaakt door professionele journalisten. Alleen zijn de advertentietarieven iets onder die van de ‘onafhankelijke’ kranten. En worden de stadsdeel-dagbladen gratis verspreid, waar de traditionele kranten deels nog moeten leven van de verkochte oplage. Volgens een 
Het Commissariaat voor de Media neemt wellicht komende vrijdag een standpunt in over de toekomst van de moslim-omroepen in Nederland. De vijftien medewerkers van de Nederlandse Moslim Omroep Nederland (NMO) stuurden de afgelopen week een manifest de wereld in waarin zij pleiten voor een nieuw bestuur dat vooral bestaat uit ervaren professionals. Volgens personeelsvertegenwoordiger Alfred Broer zou het Commissariaat momenteel werken aan een interim-bestuur. Hieronder het manifest van de NMO-medewerkers. 
Als een krant stopt, heeft dat onmiddellijk een significant gevolg voor de lokale politieke betrokkenheid bij burgers. Dat is althans de 
Janny Groen en Annieke Kranenberg (beiden Volkskrant) bedrijven schandalige journalistiek. Of specifieker: “
Er is momenteel sprake van een mechanisme dat je de ‘coproductie’ van politiek kunt noemen. De nieuwsmedia zijn zelf een politieke institutie geworden: een medespeler bij de articulatie van politieke issues, belangen en besluiten. Het model wordt geleverd door Obama in 
