Zesenvijftig doden. Acht vermisten. Een chronisch gebrek aan politiebescherming en een juridisch systeem dat nauwelijks functioneert. De journalistiek in Mexico lijdt zwaar onder het geweld van de drugsoorlog, die sinds 2006 in volle hevigheid woedt. Dit jaar alleen vielen er al tien slachtoffers. Mexico is het gevaarlijkste land van het Westelijk halfrond voor journalisten en er is weinig hoop dat hier snel verandering in gaat komen.

Victor Garza, hoofdredacteur van de lokale krant El Tiempo de Durango, in de hoofdstad Durango van de gelijknamige Mexicaanse deelstaat, klinkt moe en bedrukt over de telefoon. Geen wonder. Voor de tweede keer dit jaar moet hij de begrafenis van één van zijn redacteuren bijwonen. Lees verder.

“Ze denken een dode journalist in Somalië is weer een dode journalist in Somalië. Sinds 2007 zijn er elf vermoord.”

Cynisme beschermt ons tegen overgevoeligheid. Het zet een muur tussen onze wereld en die van anderen. Maar als de afgelopen jaren ons een ding heeft geleerd is het wel dat er in deze wereld geen muren meer zijn. Alleen als journalisten diep in hun hart durven te kijken en solidair blijven met elkaar in binnen- en buitenland, in de eerste, tweede en derde wereld heeft het vrije woord toekomst.

De Somalische journalist Saïd Tahlil van de onafhankelijke omroep HornAfrik werd op 3 februari vermoord. Hij had een vrouw en zeven kinderen.
Lees verder.