Klokkenluiderswebsite Wikileaks heeft bloed aan zijn handen. Aan de handen van oprichter en voorman Julian Assange kleeft nog wel het meest. Dat vindt Admiraal Mike Mullen, voorzitter van de ‘Joint Chiefs of Staff’ van president Obama. Door het plaatsen van de 92.201 uitgelekte documenten over de oorlog in Afghanistan heeft Wikileaks soldaten en de families van Afghaanse informanten in gevaar gebracht.

Maar kleeft het meeste bloed niet aan de handen van de Amerikanen? Het leger dat honderden burgerslachtoffers heeft gemaakt én verzwegen. Is het niet hypocriet om in de richting van Wikileaks te wijzen?

Deze transparantie en onthullingen – verzwegen moorden, de Pakistaanse veiligheidsdienst die de Taliban steunt – beschadigt hier onnodig de ‘war on terror’ in Afghanistan, vinden critici. Maar uiteindelijk zijn ze het bangst voor het hele idee van transparantie.
Lees verder.

Als argwaan de culturele norm is, hoe gaat vertrouwen in de pers dan nog een rol spelen? Ik geloof dat mediaconsumenten op enig moment weer keuzes zullen gaan maken die ten dele gebaseerd zijn op de zekerheid – meer dan de sceptische aanname – dat informatie klopt en opinies gezag hebben. Maar bovenal denk ik dat eerst nog een andere behoefte zal ontstaan: niets willen missen.

Onmogelijk kunnen we al het nieuws volgen. De Google-generatie vertrouwt er niet op dat de klassieke journalistiek de juiste selectie maakt – ze hebben er althans geen geld voor over. Jongeren vertrouwen op hun netwerk, waarop ze vrijwel doorlopend mobiel zijn aangesloten. En ze weten dat “breaking news” door oude en nieuwe media zo massaal wordt opgepikt dat ze het hoe dan ook meekrijgen (“Als het belangrijk genoeg is, vindt het mij wel”).
Lees verder.

Dit artikel is een reactie op ‘Nationale agenda media-innovatie richtsnoer vernieuwing‘.

De NOS heeft de afgelopen jaren een enorme transformatie ondergaan, van een wat stoffige staatsomroep naar een vooruitstrevend en innovatief mediabedrijf. Inmiddels is NOS.nl de derde nieuwssite van Nederland (na NU.nl en Telegraaf.nl) en distribueren we onze publieke crossmediale content buitengewoon succesvol via tv, radio, internet, mobiel en talloze applicaties, widgets en andere netwerken.
Lees verder.

“Er is een gebrek aan goede buitenlandberichtgeving. Vanwege bezuinigingen vertrouwen media op Reuters en Associated Press, die iedere dag wel beelden met een verhaal sturen dat zo in het journaal of een ander nieuwsprogramma kan. Maar ‘voeten’ op de grond die werkelijk het inzicht geven in hoe een situatie ergens is, mis je. Terwijl dat zo ontzettend relevant is. Dat is waarin wij ons specialiseren.”

Voormalig NOS-correspondent Thomas Loudon heeft het over VJmovement.com, een internationaal internetplatform voor videojournalistiek, dat hij deze week samen met Arend van den Beld lanceerde. Een ambitieus project waarbij een wereldwijd netwerk van 150 videojournalisten en cartoonisten verhalen maakt die de nieuwsbulletins normaal gesproken niet halen. (zie video 1) Lees verder.

“Niemand zegt te weten hoeveel de profs bijverdienen”, kopte Dagblad De Pers op de voorpagina van de editie van maandag 17 december. In het artikel wordt beschreven hoe Nederlandse hoogleraren nevenfuncties en bijverdiensten niet aan de openbaarheid hoeven prijs te geven. Er is alleen een plicht het bij ‘de baas’ te melden. Leuk wordt het als in het artikel de woorden ‘hoogleraar’ en ‘professor’ worden vervangen door de begrippen ‘journalist’ en ‘redacteur’. Want waarom zou de verontwaardiging over zoveel zwijgzaamheid over neveninkomsten, belangen in bedrijven of lidmaatschappen van organisaties zich alleen op anderen dan de journalist richten?
Lees verder.

Vorige week ontstond commotie over het feit dat Vrij Nederland geen melding had gemaakt van subsidiëring van een special over de noodsituatie in Darfur. Hieronder het verweer van hoofdredacteur Emile Fallaux.

Vorige week stak VN de nek uit met zestig pagina’s over Darfur. Geen populaire kost, maar wel een dure productie. ‘Een item over Darfur scoort niet,’ constateerde NCRV-journalist Aart Zeeman daarin. Toch besloten wij fors uit te pakken om journalistieke context te geven aan de actie ‘Tot Zover Darfur’, waarvan Zeeman de mede-initiatiefnemer is. Financiële steun voor dit ambitieuze plan zochten we bij NCDO (Nationale Commissie voor internationale samenwerking en Duurzame Ontwikkeling), een onafhankelijke stichting Lees verder.