‘Mag deze vraag even opnieuw?’ Een voorlichter schuift voor de camera van Zembla en blokkeert zo het zicht op de geïnterviewde ambtenaar, die net heeft uitgelegd dat Almelo geen stad van armoede hoeft te blijven. De voorlichter: ‘Met alle respect, maar er wordt wel een heel zwartgallig beeld van Almelo neergezet. Mag dit overnieuw? Dit stukje?’…
Lees verder →
“It seems like they have a better relationship with me than I do with them”, zei een Zweedse journalist ooit in een onderzoek naar de omgang met voorlichters. Ook gisteren werd duidelijk dat de behoefte om elkaar informeel te leren kennen aan communicatiekant sterker is dan aan de kant van de journalistiek. Op de meet and…
Lees verder →Wie een Bekende Nederlander interviewt, krijgt met diens voorlichter te maken. Meestal begint het bij inzage in de tekst, maar de eisen gaan steeds verder. Voorlichters proberen bijvoorbeeld te bedingen dat zij de foto’s mogen uitzoeken, of dat er bepaalde namen genoemd worden. Het werd Merijn Henfling, chef van PS van de Week van Het…
Lees verder →Vrijwel elk groot of middelgroot bedrijf en elk overheidsorgaan heeft zijn eigen communicatieafdeling waar vragen van journalisten terechtkomen. Journalisten hebben dus constant te maken met bronnen die hen strategisch en professioneel tegemoet treden. Het rapport Gevaarlijk Spel – dat vanavond wordt gepresenteerd in De Balie – bekijkt de verhouding tussen pr & voorlichting en de…
Lees verder →Journalisten kloppen regelmatig aan bij voorlichters met de vraag om informatie. Soms wordt die vraag gebracht als een eis: “Daar heb ik recht op!” Maar is dat zo? Michel van Baal, persvoorlichter aan de TU Delft vindt van wel, maar dan moeten journalisten wel hun huiswerk doen. Op 8 maart plaatste NOS-verslaggever Jeroen Wollaars de…
Lees verder →Het Kenniscafé van de School voor Journalistiek in Utrecht ging dinsdag 4 januari over “onderhandelingsjournalistiek”. Lector Ad van Liempt sprak daar de volgende column uit.
Ik vond het een uiterst merkwaardige uitzending, 14 december jongstleden. Pauw en Witteman hadden twee gasten aan tafel, Bart Chabot en vice-premier Maxime Verhagen. Chabot had lijstjes mogen maken en had als politicus van het jaar, inderdaad, Maxime Verhagen uitgekozen.
Verhagen nam de eer glunderend in ontvangst en werd vervolgens opmerkelijk welwillend geïnterviewd, zozeer zelfs dat ik, als trouwe fan van de twee presentatoren, mijn verbijstering in het rond twitterde: wat is er met die jongens aan de hand?
Lees verder →Je wilt dus niet altijd met je naam in de krant. Op 18 november jongstleden deed zich een mooi voorbeeld voor: op het internet gonste het verhaal rond dat wifi-straling slecht is voor bomen, volgens onderzoek van onder andere de TU Delft. Van dat verhaal bleek weinig te kloppen, maar het verspreidde zich razendsnel. Hoe…
Lees verder →Terugkijkend op vier jaren journalistiek is er één onderdeel waarover ik vrijwel niets heb geleerd: communicatieprofessionals. Wat doen die mensen? Natuurlijk weet ik wat hun doel is, maar in hoeverre houden zij journalisten in de gaten en wat leren ministers inhoudelijk tijdens een mediatraining? Nu ik mijn afstudeervisie over dit onderwerp heb geschreven, weet ik…
Lees verder →