Sinds Arianna Huffington in 2005 de politiek-linkse Huffington Post-site oprichtte, als wapen tegen het Bush-beleid, is deze uitgegroeid tot een van de belangrijkste sites in zijn genre. Met 8,9 miljoen unieke bezoekers in februari dit jaar –ruim twee keer zoveel als een jaar eerder- werd The Huffington Post de vijftiende best bekeken nieuwssite, beter gelezen dan de BBC-site. Maar er komt steeds meer kritiek op de manier waarop de Grieks-Amerikaanse Huffington dat succes bereikt: over de rug van onbetaalde bloggers en journalisten.
Lees verder.

Deze week zag ik de journalistieke thriller State Of Play in de bioscoop. Of politieke thriller, zo u wilt. Feit is dat de film van regisseur Kevin MacDonald gaat over de wurggreep waarin politiek en journalistiek elkaar geklemd houden. Maar tegelijk worden er meer robbertjes uitgevochten in deze rolprent: de strijd tussen journalistiek en politie (als het gaat om het achterhouden van bewijsmateriaal), maar ook de strijd tussen de journalist en de blogger van dezelfde krant. Print versus online. Journalistiek versus bloggen. Dat laatste boeit me natuurlijk enorm, als bloggende journalist. Als journalistieke blogger. Als journalist én blogger.
Lees verder.

De live-bloggers (Paul Vereijken, Sanne Brand, Roy Mevissen en Jeroen van de Nieuwenhof) op de conferentie Digital News Affairs (DNA) 2009 in Brussel maakten gedurende de tweede dag een serie interviews met gasten. Hieronder de interviews op een rij. Met: Lara Oliver, Bart Brouwers, Hans Jelles.
Lees verder.

Behalve om de gewelddadigheid en schaal van de terreur waren de aanslagen in Mumbai van eind november opmerkelijk om een tweede reden: de rol die sociale media als Twitter, Flickr en Wikipedia speelden in de berichtgeving over de gebeurtenissen. Met name het microblog Twitter stroomde vanaf de eerste geweerschoten op 26 november vol met het laatste nieuws vanuit Mumbai. Vaak bleek die berichtgeving sneller en nauwkeuriger dan op televisie of op krantenwebsites. Markeert Twitter de volwassenwording van de burgerjournalistiek, of biedt Twitter weinig meer dan “gekwetter” van laag journalistiek allooi? Lees verder.

Acht filmpjes op YouTube, 38 foto’s op Flickr, 372 liveblogposts en een hoop leermomenten. Dat heeft het live verslag op De Nieuwe Reporter van het mediadebat opgeleverd. Coördinator Katrien de Klein van de Stichting MediaDebat lijkt het leuk en zinvol het live verslag een vast onderdeel te laten uitmaken van de door de stichting georganiseerde debatten. Theo Dersjant van De Nieuwe Reporter is al op zoek naar de volgende gelegenheid waarvan een live verslag gemaakt kan worden. De liveverslaggevers zelf zijn dolenthousiast en staan te trappelen om dit vaker te doen.
Lees verder.

Presentator Suzanne Bosman van het RTL Nieuws sprak afgelopen dinsdag op een bijeenkomst van het Commissariaat voor de Media ter gelegenheid van de presentatie van de Mediamonitor 2007. Bijgaand haar bijdrage.

Het zal een donderdagmiddag geweest zijn, kwart over zes, spitsuur op de redactie, want nog een uurtje te gaan voor de half-acht uitzending. De eindredacteur, mijn mede-presentator en ik hebben discussie over de eerste zinnen van het bulletin. Intussen meldt een binnenlandredacteur dat dat ene grote verhaal niet doorgaat en de onderchef economie komt aangerend met de mededeling dat we het allemaal niet goed begrijpen en dat de opening echt helemaal anders moet. Wie zich hier de praktijk nog herinnert zal de setting herkennen. En dan verschijnt Harm Taselaar, onze hoofdredacteur. Harm ziet er verfomfaaid uit en hij gooit zijn handen in de lucht…”en ze kijken zelf niet eens”, roept-ie.
Lees verder.