Drie codes en twee klachtenloketten: wie begrijpt het nog?
Onlangs had ik een overleg met een Sloveense collega-onderzoeker. Ze was geïnteresseerd in de totstandkoming van de Nederlandse gedragscode voor journalisten. “Welke gedragscode bedoel je?”, vroeg ik haar. “In Nederland hebben we twee codes: die van de Raad voor de Journalistiek en die van het Genootschap van Hoofdredacteuren.” Ze reageerde verbaasd: “Twee codes? Hoe kan dat dan?”
Zojuist kwam ik er achter dat het nog gekker is. Want er is ook nog een derde: die van de Stichting Media Ombudsman Nederland (MON). En blijkbaar wil men werk maken van die code, want een tijdje geleden werd namens die Stichting een onderzoek gepresenteerd naar de vraag of journalistieke codes kunnen bijdragen aan het handhaven van journalistieke kwaliteit. En men wil niet alleen een derde gedragscode, maar ook nog eens een broertje voor de Raad van de Journalistiek. Of zusje, zo u wil.
Lees verder.






De stichting MediaDebat streeft ernaar zichzelf op te heffen en op 1 januari 2011 de taken over te dragen aan de Raad voor de Journalistiek. Dat staat – enigszins verborgen – in
Vier FHJ-studenten onderzochten of de Raad voor de Journalistiek anno 2010 bestaansrecht heeft onder negen hoofdredacteuren van landelijke nieuwsmedia. Onder meer het Algemeen Dagblad, NOS en Panorama halen flink uit naar het zelfreguleringsorgaan. Daphne Koene, sinds 2001 secretaris van de Raad, reageert op de onderzoeksconclusie. Ze maakt korte metten met veel bezwaren, maar geeft ook toe dat de instantie op verschillende fronten nog valt te verbeteren.




