Ben Rogmans werkt onder hoogspanning met “de Club van Boekhoorn” aan zijn nieuwe gratis krant. Verslag vanuit het lab.

Vanuit het niets een nieuwe krant beginnen is een krankzinnig avontuur. Een paar weken geleden hadden we geen drukker, geen distributie, geen redactie, geen kantoor, geen sales, geen design, geen formule. Op dit moment, dinsdag 7 november, zijn we op al die punten een stuk verder of zelfs helemaal klaar. We hebben alleen nog geen naam voor de nieuwe krant, klein maar lastig detail, zeker nu we hebben besloten dat die naam overmorgen bekend wordt gemaakt.

De krant moet in het eerste kwartaal van 2007 gaan verschijnen. Linksom of rechtsom is dat over een paar weken. Hoewel de afgelopen maand voelt alsof hij jaren heeft geduurd, schiet de tijd voorbij. Gelukkig komen de troepen langzaam maar zeker aan boord. De afgelopen weken heb ik samen met mijn adjuncten Frank en Jan-Jaap zo’n zeventig sollicitatiegesprekken gehad, op basis van een selectie uit ruim 1000 CV’s van journalisten. We hebben nu ca dertig redacteuren binnen, het begin van een prachtige salesstaf en een geweldige distributieman. Afgelopen vrijdag in Vak Zuid een eerste ontmoeting gehad – geweldige avond.

Drie weken geleden heb ik de mensen om me heen – in het spraakgebruik De club van Boekhoorn – gemeld dat het loket dicht was voor alles wat niet met de redactie van de nieuwe krant te maken had. Door alle fuzz rondom PCM, het initiatief van de Volkskrant, de acties van Wegener tegen mij en de vele, vele pogingen van journalisten om wat nieuws te halen, dreigde ik een beetje te verzuipen. En daardoor de focus te verliezen op hetgeen waarvoor ik ben aangenomen: een mooie krant maken.

Wat we gaan doen is vrij simpel: we maken vijf keer per week een gratis tabloidkrant van 32 pagina’s, waarvan tien advertentie. De A/R-verhouding is altijd minimaal 67% redactie. Als we meer advertenties krijgen gaan we uitbreiden, maar dat zal voorlopig nog wel niet gebeuren. We maken dus dagelijks minimaal 22 redactiepagina’s. Iets minder dan de helft daarvan wordt gevuld met ANP, beurs, weer, RTV e.d.. Zeg maar het onaandoenlijke nieuws. Daarvoor hebben we drie man in de hoofdredactie, drie eindredacteuren, drie vormgevers en een beeldredacteur (om misverstanden te voorkomen: de verhouding M/V wordt 50-50, de verhouding 35+ en 35- wordt 50-50, de verhouding normaal en gestoord idem).

De andere helft wordt gemaakt door een ploeg van 24 ervaren, enthousiaste, intelligente verslaggevers, aangevuld met ca 30 free lancers, twintig free lance buitenlandse correspondenten, tien columnisten en met vertalingen van de beste artikelen uit de beste internationale kranten en tijdschriften. Wie mij kent weet dat ik altijd zit te rekenen – ook nu – en ik ben tot de slotsom gekomen dat elke journalist bij mij gemiddeld 300 woorden per dag moet schrijven. Lijkt me goed te doen.

De 24 verslaggevers hebben allen een specialisme: binnenland, buitenland, Den Haag, economie, sport, cultuur, entertainment, wetenschap. Tegelijkertijd doen ze allemaal alles. Wetenschapsredacteur Hulspas zal dus een keer het verslag van een brand gaan maken. Ik verheug me er nu al op: ik wil alles weten over de temperatuur van de vlammen, de chemische samenstelling van de rook, de ontwikkeling van blusmaterialen etc.

We hebben geen chefs, geen afdelingen, geen CAO (ja ja, ik neem ergens in december wel contact op met Bianca Rootsaert van de NVJ), geen edities, geen redactieraadsvergaderingen. We hebben wel een redactiestatuut (de volledige tekst van het statuut luidt: art. 1: de redactie van de krant is totaal onafhankelijk; art. 2 journalisten voor wie art. 1 onvoldoende is hoeven niet bij ons te komen werken; art. 3: als er in de dierentuin van Boekhoorn een leeuwtje wordt geboren, maken we daar een mooi verhaal van.), dat er in ons geval niet uitziet alsof het in de jaren zeventig te Havanna is gemaakt.

Onze enige opdracht is dus om een prachtige krant te maken. Typografisch verzorgd. Niet schreeuwerig. Onafhankelijk, puur, vrij, geestig, humoristisch. Altijd op zoek naar nieuws en achtergronden die relevantie en urgentie hebben. Helder geschreven. Niet bangig. Als een verhaal over drie pagina’s moet, gaat het over drie pagina’s. Omdat we qua omvang beperkt zijn zullen we scherpe keuzes maken. Geschreven door slimme, enthousiaste mensen die 24/7 journalist willen zijn. Geen lezersonderzoeken. Geen formulekrantje. Een prachtig avontuur. Geeft me het gevoel dat we teruggaan naar de basis van de journalistiek. Te mooi voor woorden, en ik denk dat het nog gaat lukken ook.

Al 16 reacties — discussieer mee!