Wordt het niet eens tijd dat wij systematisch eraan gaan werken om het uitstervend uitgeversvak goed geconserveerd een plaats te geven in een mooi museum? Er zijn steeds minder mensen die zich kunnen herinneren hoe mooi dat vak ooit was.

De krant zoals we die nu kennen zal over enige tijd niet meer bestaan. Internet met geen ‘print’ lezende jeugd is zeker niet de enige oorzaak; voortdurend stijgende distributie- en nu ook papier- (milieu) kosten zijn zeker zo belangrijk. In Japan wordt de e-krant al druk gelezen, welk land volgt? In Amerika heeft zelfs de onaantastbaar lijkende New York Times last van het negatieve sentiment rond dagbladen. Content blijft, de krant in zijn huidige vorm niet, daar moeten we ons allemaal op gaan voorbereiden. De Telegraaf, PCM, Wegener en NDC zullen een andere concernmissie moeten formuleren want op wat langere termijn is voor de huidige business geen plaats meer. Zij moeten content-intermediairs en -beheerders worden of uitzien naar geheel nieuwe zaken. Blijft slechts de vraag: wie doet op den duur als laatste het licht uit? Want met de krant die dat haalt – hebben we geleerd van concurrentiegoeroe Porter – kan nog veel verdiend worden.

Wat voor de krant geldt in zekere opzicht ook voor professionele uitgevers. Reed Elsevier is sinds de verkoop van Reed Publishing (o.a Elsevier en FEM) eigenlijk voornamelijk een databasebeheerder geworden. Daarmee kan veel meer worden verdiend. Content wordt door vakexperts vaak zelf aangedragen, informatie wordt geselecteerd, gecategoriseerd en de gebruiker betaalt. Niets meer van het oude uitgeefvak, maar ‘een marktplaats’ voor content. VNU was reeds voorgegaan door het uitgeefvak te verlaten en marketingdatabeheerder te worden. De wetenschappelijke uitgeverijen als Elsevier Science en Springer zijn ook steeds meer ‘community’-beheerders die takken van wetenschap voorzien van vaak door experts gratis aangeleverde content, tegen schrikbarend hoge abonnementsprijzen, dat wel. Een merk als ‘The Lancet’ garandeert de kwaliteit, het is een toplabel waarvoor door universiteiten en researchlaboratoria zwaar moet worden betaald.

Tassen met 35 kilo schoolboeken
Nog een zijweg: hoelang zullen wij nog tolereren dat jonge niet volgroeide kinderen met tassen met 35 kilo vol met educatieve boeken op hun rug naar school gaan, terwijl datzelfde materiaal elektronisch zeer goed en goedkoper online via scholen ter beschikking kan worden gesteld? En als er geen educatieve boeken meer zijn, ontstaat dan niet veel meer de mogelijkheid om verschillende content met elkaar te verbinden? Dan worden uitgevers toch meer en meer databeheerders.

Community marketing? Dat is waar het bij de adverteerder ook steeds meer om draait. Wie wint bijvoorbeeld: de banenintermediair, het uitzendbureau, de search-organisatie, een sociaal netwerk als LinkedIn met hun sites of portals? Die (banen) strijd is nog niet gestreden en hetzelfde geldt voor auto’s, reizen, relaties en onroerend goed. Het lijkt zeker dat vroegere grenzen in het vak worden overschreden. Recht op en neer uitzendwerk verdient niet veel meer, search voor veel banen is veel te duur, een banensite doet onvoldoende aan training en carrière coaching, dus gaan we parallelliseren, we jatten met andere woorde de diensten van de buurman en die we gaan voortaan ook aanbieden, ‘one stop shopping’, net als een supermarkt, met meer toegevoegde waarde dus.

Community marketing
Adverteerders realiseren zich dat de tijd van ‘print’ voorbij is, een eenmalig geplaatste advertentie (ook van TV commercials) kan nooit op tegen een elektronische die altijd interactief oproepbaar blijft. Dus ook al vanwege hoge papier- en distributiekosten verdwijnen de magazines net als de krant, ze worden ‘digital’ op communities gericht. De Telegraaf of Sonama met o.a. de vroegere VNU-bladen moeten community marketing gaan doen, sterke merken ontwikkelen, multimediaal. Mobiel is belangrijker dan print op den duur, internet is de basis. Tenslotte TV en de PC convergeren, ‘prime time’ wordt ‘consumer time’. Hij/zij neemt steeds meer informatie tot zich wanneer hem of haar dat schikt.

Heeft U nog meer argumenten nodig om te beseffen dat het oude uitgeversvak verdwijnt, behalve wellicht voor litteratuur? Koop geen aandelen dus of ga niet werken bij een mediabedrijf dat niet systematisch aan een andere toekomst werkt, zeker niet als U nog jong en veelbelovend bent.

Al 2 reacties — discussieer mee!