Ruim 1800 hoofdredacteuren, uitgevers en aanverwante specialisten zijn vier dagen bijeen in het Zweedse Gothenburg. De World Association of Newspapers (WAN) en het World Editors Forum (WEF) houden er hun jaarlijkse congres. De Nederlandse delegatie is met ruim 50 vertegenwoordigers steviger dan ooit. Bart Brouwers, hoofdredacteur van Sp!ts, doet verslag.

De ervaringen met redacties waar diverse titels en diverse platforms in elkaar geïntegreerd zijn, geven nog geen breed gedragen hosanna-verhaal. Op basis van de titels die hiermee de afgelopen tijd geëxperimenteerd hebben, is het een proces van veel vallen en opstaan. Toch was de conclusie van de ervaringsdeskundigen vandaag dat er geen andere weg is.

Lisbeth Knudsen (CEO én hoofdredacteur bij het Deense Berlingske) is ervan overtuigd dat geïntegreerde newsrooms uiteindelijk wel gaan werken. “Maar alleen als er een totale ommekeer kan plaatsvinden in de bedrijfscultuur, de werkprocessen, de journalistieke attitude en het denken over de business zelf.” Dat is nogal wat dus. Maar het is het meer dan waard, benadrukte ze meermaals in haar betoog. “Een alleenstaande redactie voor één printtitel kan geen toekomst hebben. ‘Good old journalism’ is niet goed genoeg meer in deze tijd, alleen al omdat de inkomsten meer en meer van print naar online gaan en we in die situatie met heel andere concurrenten te maken krijgen. Wie dat beseft en ervan overtuigd is dat hij een maatschappelijke rol wil blijven spelen, heeft simpelweg geen andere keus.”

Almar Latour, manager van WSJ.com, de onlinepoot van de Wall Street Journal, kon dat wel beamen. Hij pleitte er echter voor om niet direct alles met elkaar te vermengen. “Het is zeker goed om de eindredacteuren van de printversie en de onlineversie bij elkaar te zetten, dat scheelt gewoon heel veel dubbel werk. Maar er blijft aan beide kanten ook heel wat platformspecifiek werk te doen.” Een forse uitdaging ziet de in Nederland geboren Latour in het enthousiasmeren van de redactie. “Je moet je reporters blijven overtuigen van de kansen. Laat ze zien dat dat ze een groter bereik kunnen krijgen, extra middelen om een verhaal te versterken. En daarmee dat hun journalistiek werk meer impact krijgt.” Daarnaast moeten de oude-stijl-journalisten de kans krijgen om fouten te maken, vindt Latour. “Zo hebben we vorig jaar 35 verslaggevers uitgerust met een videocamera en ze gewoon hun gang laten gaan. We lachen nog steeds om wat daar voor waardeloos materiaal uit is voortgekomen.”

Het betekende volgens Latour wel de ommekeer. “Dat bleek toen een van onze verstokte krantencolumnisten, Jeff Zaslow, erin slaagde een briljant filmpje te maken, dat overal is overgenomen en geciteerd werd. Toen was de redactie echt om.”

Jim Roberts, editor Digital News van de New York Times, benadrukt juist het belang van het temperen van de verwachtingen. “Aan de ene kant moet je je redactie natuurlijk verleiden om mee te gaan in deze verandering, maar blijf ook constateren dat niet iedereen er toe in staat is.” Het is volgens Roberts minstens zo belangrijk om delen van je redactie te verbieden iets anders te doen dan print, als het is om anderen juist te stimuleren te experimenteren. Daarnaast is er, ook in de Nederlandse context, het altijd lastige probleem van de arbeidsvoorwaarden. “Online-journalisten hebben meestal een lager salaris dan printredacteuren. Daar lopen we bij de vermenging van beide stijlen keihard tegenaan.”

Meer bij www.editorsweblog.org

Bart Brouwers

Journalist, blogger, writer, cyclist. Full professor in Journalism Groningen University.
Profiel-pagina
Nog geen reactie — begin de discussie!