Minister Maxime Verhagen (Buitenlandse Zaken) heeft een nieuw middel in de strijd geworpen om in contact te komen met de burger: twitter. Via twitter.com stuurt hij dagelijks op de verloren momenten korte berichten de wereld in die door iedereen die hem wil volgen gelezen kunnen worden.

Twitter, ook wel microbloggen genoemd, is een opkomende online-activiteit waarbij mensen die hebben aangegeven elkaar te willen volgen, berichtjes sturen van maximaal 140 tekens. Die berichten zijn voor alle volgers te lezen en vormen vaak aanleiding voor snelle reacties.

“Twitter past wel bij mijn functie”, zegt Verhagen. “Een minister van Buitenlandse Zaken reist van hot naar her, moet meteen reageren op onverwachte gebeurtenissen in de wereld, en houdt zich altijd bezig met verschillende dingen tegelijk. Daarbij past een medium waarmee je overal vandaan snel, korte en krachtige boodschappen kunt sturen.”

Of Twitter hét antwoord is op de kloof tussen regering en burger, weet Verhagen ook niet. “Natuurlijk kan ik in 140 tekens of minder niet het buitenlands beleid uitleggen. Maar ik kan wel een indruk geven waarmee ik me bezig houd, wat er uit het buitenland op ons afkomt, en wat de dilemma’s zijn waar we als Nederland mee worstelen.”

De tweets van de CDA-politicus zijn divers: het varieert van reisverslagjes, via persoonlijke bespiegelingen tot concrete verzoeken om hulp. Zijn ruim achthonderd “volgers” zijn laaiend enthousiast over de twitterende minister.

Whiskyfestival
“Vroeger, ooit lang gelee, stuurde je een brief naar een minister en kreeg je wellicht ooit een brief terug – al was het maar een auto-reply van de staf. Tegenwoordig Twitter je met ministers en heb je per vrijwel direct antwoord. Twitter Rules and so does @MaximeVerhagen – yeah ;)

Ritzo ten Cate, de schrijver van bovenstaand citaat, is een van de 850 volgers van Maxime Verhagen – en niet eens de meest lovende. Verhagen heeft in korte tijd een trouwe en fanatieke schare fans om zich heen verzameld. Deels politiek betrokkenen, deels inhoudelijk geïnteresseerden, deels toevallige voorbijgangers.

De reden voor dat enthousiasme laat zich raden. Verhagen gebruikt twitter, in tegenstelling tot bijvoorbeeld collega Wouter Bos, niet voor partij- of kabinetspropaganda, maar gewoon omdat hij er lol in heeft. En dat blijkt. Hij schrijft net zo makkelijk over zijn geploeter met de iPhone, als over een whiskyfestival of een moeizaam tot stand gekomen kabinetsbesluit. En dat allemaal heel persoonlijk, ontwapenend, vol humor. Vorige week, ergens rond middernacht: “Zo, weer onderweg van den bosch naar den haag. Collega Eurlings heeft de files inmiddels opgelost.” De heenweg, aan het einde van de middag, had nogal lang geduurd, zo twitterde hij eerder die dag.

Persoonlijke reacties
Het begon allemaal zo’n vier maanden geleden, toen een van zijn assistenten met twitter op de proppen kwam. “Ik kende het zelf niet. Ik ben gewoon maar begonnen. De reacties waren heel leuk, vooral toen mensen merkten dat het echt de minister was die twitterde. Dan reageer je natuurlijk terug en voor je het weet is twitteren de gewoonste zaak van de wereld. Dat ik in die tijd een nieuwe mobiele telefoon kreeg die twitteren heel makkelijk maakt, hielp trouwens ook mee.”

“Servische agenten zoeken Mladic. Terecht! Nu nog arresteren” Veel boodschappen hebben een duidelijke politieke lading. Maar het zijn vooral de persoonlijke reacties die op waardering stuiten. En dat stemt de minister op zijn beurt weer vrolijk: “@jclont dank. Ga vooral zo door. :)

Soms heeft hij geen tijd om iedereen te beantwoorden, hetgeen hij dan ook verontschuldigend aangeeft: “@Slijterijmeisje ja hoor ik. Lees je wel maar ik heb niet altijd tijd.” Dat is trouwens ook de grote zorg van Verhagen, want hoe meer volgers, des te meer moeite het zal kosten om iedereen te beantwoorden. Daarom houden zijn voorlichters goed in de gaten wie hem volgt. Anonieme mensen die zelf nauwelijks twitteren, worden geblokkeerd. Verhagen hoopt dat het een beetje behapbaar blijft: “Ik doe mijn best antwoord te geven op vragen of opmerkingen, maar ik ben wel een beetje bang dat dat niet meer lukt als het er veel meer worden, en dat zou ontzettend jammer zijn.”

Afgelopen donderdag: “In de Kamer vertellen dat Nederlanders van Marokkaanse afkomst eerst en vooral Nederlander zijn, en dat ik dat ook in Marokko ga overbrengen.”

Een hoop onzin
“De wereld verandert snel, en dat heeft voor ons allemaal in Nederland gevolgen. Daarom moeten we opkomen voor onze belangen over de grenzen. Dat kan alleen met een actief buitenlands beleid. Ik vind het belangrijk om dat aan mensen te laten zien en om ze daar bij te betrekken. Dat kan op allerlei manieren: door een debat in de Tweede Kamer, door een toespraak te houden of door een interview te geven. Maar dat kan ook heel goed op twitter.”

“@dawei_nl het staat eenieder vrij om te twitteren, maar ja niet iedereen wil het. Een vrij land. Geniet maar van mijn tweets.”

Inderdaad, vrijheid van meningsuiting. Maar niet alle berichten op twitter zijn even belangrijk. Critici wijzen op het nutteloze van de meeste tweets: kinderlijke onzin voor mensen met te veel tijd, msn voor volwassenen. Verhagen haalt er zijn schouders over op. “Eerlijk is eerlijk, ik zie ook een hoop onzin voorbij komen op twitter. Maar mijn omgeving is er al lang aan gewend dat ik vaak met mijn telefoon in mijn handen zit om door mijn e-mails en tweets te gaan.”

“Schorsing in de Kamer. Even tijd voor een uitsmijter @juffrouwjannie”

Boek
Twittert hij ook in de ministerraad? “Niemand die het heel erg vindt, als je in een vergadering op je telefoon of je blackberry kijkt. Alle ministers doen dat wel eens. Je luistert toch wel mee. Een minister die er een keer door de premier op werd aangesproken dat hij tijdens de ministerraad een boek zat te lezen, zei toen: ik luister niet met mijn ogen.”

“Overleg in Brussel. Moet de EU het partnerschapsoverleg met Rusland hervatten? Ben benieuwd naar jullie mening.”

Verhagen maakt inmiddels ook gebruik van de kennis van zijn volgers. “Toen ik laatst op weg was naar Brussel voor een vergadering met mijn collega’s van de Europese Unie over Rusland, heb ik naar de mening van de twitteraars gevraagd. Moeten we na het geweld Georgië weer besprekingen voeren met Rusland of niet? Toen had ik in een mum van tijd tien, vijftien antwoorden.”

Opmerkingen waar hij blijkbaar echt iets mee doet ook. “Dank voor de reacties. NL zal pleiten voor hervatting van hervatting van overleg met de Russen, zo lang ze zich constructief opstellen in Georgië.”

Ook maar een mens
Voor @MaximeVerhagen vormen zijn tweets een mooie afspiegeling van zijn leven. “Als minister van Buitenlandse Zaken mag je tijdens besprekingen of topconferenties best gezag uitstralen, dan ben je tenslotte de vertegenwoordiger van Nederland. Maar als minister heb je ook veel vergaderingen en eindeloos veel papierwerk. Dat vind je allemaal terug op twitter. En ik ben net als ieder ander soms opgetogen en soms boos, soms vol energie en soms moe. Een minister is ook maar een mens.”

Dit interview vond gedeeltelijk via twitter plaats. Alle cursieve passages zijn tweets van Maxime Verhagen. Een deel van dit verslag staat maandag 24 november in Sp!ts.

Bart Brouwers

Journalist, blogger, writer, cyclist. Full professor in Journalism Groningen University.
Profiel-pagina
Al 13 reacties — discussieer mee!