Het is treurig om te zien in welke staat holdingmaatschappij PCM verkeert. De houdster van de kwaliteitsbladen NRC, De Volkskrant, Trouw en daarnaast nog ‘even’ van het mislukte fusieblad AD heeft teveel schuld. Zelfs na de verkoop van de educatieve divisie Thieme Meulenhof, die voor de hoofdprijs van 170 miljoen euro van de hand ging aan branchegenoot NDC.

Aandeelhouder Apax heeft na de onbedachtzame uitkoop door de Stichting Democratie en Media twee jaar geleden de onderneming opgezadeld met een schuld van 400 miljoen. Die is door bestuurder Groenewegen bekwaam terug gebracht tot even boven de 100 miljoen, maar de banken vinden dat – gelet op de ongunstige vooruitzichten van de kranten – nog steeds te hoog en dus moet er meer worden verkocht.

Van Thillo
Christian van Thillo met zijn Belgische Persgroep wil het AD wel kopen, dan krijgt hij met Het Parool, dat hij al jaren geleden kocht van PCM, voldoende kritieke massa in Nederland, met name in de Randstad. Maar het verliesgevende AD brengt weinig op, dus dat helpt niet echt. Bovendien is aan de orde waar de kranten worden gedrukt, want als PCM niet oplet blijven ze met een onderbezette peperdure printfaciliteit zitten.

Misschien wil Van Thillo zelfs wel heel PCM kopen, als de Stichting – nu weer de meerderheidsaandeelhouder – daarin mee gaat. Die kans is niet gering, want men heeft geventileerd dat men in is voor één strategische partner voor heel PCM, dat zou de financiële les zijn die men had geleerd. In het belang van de kranten van het concern, is dat zeker niet, evenmin als voor het Nederlandse media landschap. Om dat te begrijpen moeten we eigenlijk terug naar de fusie van Perscombinatie met NDU de bladen tak van Elsevier al bijna twintig jaar geleden. NDU bladen NRC en AD zijn gevestigd in Rotterdam, Perscombinatie bladen De Volkskrant en Trouw in Amsterdam. De fusie is nooit meer geworden dan een verstandshuwelijk, de oude bloedgroepen houden nog steeds niet van elkaar. Geen wonder: ze zijn directe concurrenten en in deze moeilijke tijden bestrijden ze elkaar op leven en dood.

Puinhoop
Het is eigenlijk treurig dat de Stichting nog iets te zeggen heeft, ze hebben er in al die jaren een puinhoop van gemaakt, zoals onlangs nog bleek uit een onderzoek van de ondernemingskamer. Achtereenvolgende directies hebben getracht zich aan de greep van dit amateuristische gezelschap te ontworstelen, ook de Engelsen bij Apax hadden snel genoeg van hen. En nu zoeken ze een strategische partner. Ook de verschillende colleges van Commissarissen hebben niets toegevoegd en de overgebleven bestuurder Groenewegen zit nu met de ondankbare taak er het beste van te maken. Het is te hopen dat hij het bedrijf mag splitsen, met een bezettingsgarantie voor zover mogelijk van de drukkerij.

NRC en De Volkskrant met zijn satelliet Trouw kunnen makkelijk een Nederlandse partner vinden. Er zijn dan interessante combinaties denkbaar. NRC met het FD bijvoorbeeld met achter zich aandeelhouders HAL en Sijthof, De Volkskrant moet bijvoorbeeld door een fusie met een banensite als Intermediair – ook te koop bij 3i – proberen marktleider te worden op dat gebied. Als de economie weer aantrekt zal dat een goudmijn kunnen worden, de vraag is natuurlijk wel of het blad dat kan uitzingen. Maar daar moet een investeerder voor te vinden zijn , een goeie wel te verstaan. Van Thillo mag dan vooral zijn positie in de Randstad koesteren en iedereen is tevreden. De Stichting kan dan nog jaren besteden om de resterende middelen zinvol te investeren. Hopelijk onder een ander bestuur.

Dit artikel verscheen eerder op Pluspost.

Al 3 reacties — discussieer mee!