allthepresidentsmenIn Utrecht is vrijdag de officiële aftrap gegeven voor het 3-D project, dat we hier al eerder aankondigden. Onder het motto “slikken en herschikken” heeft, aldus projectleider Jan Bierhoff, een groot aantal Nederlandse media besloten de harde realiteit te accepteren en samen te onderzoeken hoe zij met minder middelen en meer creativiteit kunnen herrijzen.

Bierhoff legde uit dat voor het MePaper project, dat nu voorbij is, een omvattende, open ontwikkelomgeving in de plaats komt. Binnen die omgeving gaan tussen mei 2009 en april 2011 omroepen, kranten en tijdschriften samen met TNO en de Hogescholen Zuyd en Utrecht op verkenning uit. De details van het project zijn hier te vinden. De subsidie die dit ten dele project mogelijk maakt, 900.000 euro over 2 jaar gespreid, komt van het Stimuleringsfonds voor de Pers. De Nieuwe Reporter gaat het project intensief volgen en het blogdebat erover organiseren.

Verticale abonnementen
De belangrijkste spreker van de middag was George Brock, hoogleraar journalistiek aan de City University in Londen. Hij verklaarde voor de langere termijn “extremely optimistic” te zijn over de toekomst van de journalistiek. Verwijzend naar de strategie van Murdoch’s News Corporation (waar Brock jarenlang werkte) voorspelde hij dat er effectieve en acceptabele paywalls rond de waardevollere delen van de content gaan ontstaan. Binnen NewsCorp kan het publiek straks “verticaal gestructureerde” abonnementen aanschaffen die de sportverslaggeving van concernonderdelen als The Times, Sky en Fox ontsluiten.

Deze strategie kan volgens Brock echter alleen slagen als journalisten daaraan actief gaan meewerken. In Brocks’ eigen land is overigens niet iedereen van de haalbaarheid van het idee overtuigd.

Waarde gedaald
De vreugde werd getemperd door zijn voorspelling (“Print will shrink”) dat er eerst nog heel wat media, in Brocks eigen land met name regionale kranten, zullen sneuvelen. Door een aantal geleidelijk in kracht gegroeide oorzaken – de opkomst van de televisie, de langdurige periode van veiligheid en vrede in Europa en de VS, de explosie aan mediakanalen – bevindt de status van de journalistiek zich op een historisch dieptepunt, waardoor die weinig glamorous of sexy meer is. Vergelijk de rol van de journalist in All The President’s Men eens met die van de redacteuren in The Wire (seizoen 5), raadde Brock zijn gehoor aan, en trek je conclusies. Ook de economische waarde van de journalistiek is volgens hem – hij verwees daarbij naar de geschriften van Robert Picard – sterk gedaald. Picard meent zelfs dat journalisten om die reden nog maar een bescheiden honorering waard zijn.

Hyperlokale journalistiek
Voor de regionale journalistiek heeft Brock zijn hoop vooral gevestigd op nieuwe hyperlokale initiatieven waar onorthodoxe formules gelden en een nieuwe grammatica voor storytelling wordt ontwikkeld. Hij vindt niet dat dergelijke initiatieven geld van overheden moeten aannemen en gelooft eerder in bescheiden exploitaties en een gemengde financiering uit advertenties, donaties en samenwerkingsvormen.

Hij verwees onder meer naar journalistiek-vanuit-de-coffeeshop (waarover ook Lex Boon schreef) en gaf meer voorbeelden van projecten die met gewoonten en tradities breken:

Nog meer voorbeelden zijn op de volgende sites te vinden:

Na afloop plaatste Piet Bakker, die ook bij het 3-D project betrokken is, nog vraagtekens bij het businessmodel van de hyperlokale blog. Als de plaatselijke blogger op vakantie is, komt er die weken geen nieuws in omloop, redeneerde hij. Bovendien zijn er weinig of geen financiële reserves, waardoor de exploitatie instabiel en op den duur onhoudbaar is.

Wat Bakker tot de retorische vraag bracht waarom lokale kranten, die vaak een monopoliepositie hebben, hun unieke informatie niet gewoon achter een paywall plaatsen.

Al 3 reacties — discussieer mee!