plasterkTraditiegetrouw stelde De Nieuwe Reporter aan het eind van het jaar drie vragen aan verschillende mediamensen: Wat is het hoogtepunt van het afgelopen mediajaar? Wat het dieptepunt? En welke ontwikkelingen voorzie je voor 2010? Eerder kwamen de hoogtepunten al aan bod. Vandaag de tweede aflevering: de dieptepunten. De Nieuwe Reporter nodigt lezers van harte uit om via het reactievenster andere journalistieke dieptepunten van 2009 aan te dragen.

Bart Brouwers (hoofdredacteur Sp!ts, chef lokale online activiteiten van TMG): “De onophoudelijke hulpeloze navelstaarderij in de sector. Er is veel leed, maar deze tijden kenmerken zich tegelijk door de ongekende mogelijkheden. Houd op met het naar binnen kijken, stop het debat over wie een echte journalist is en wie dat eigenlijk niet zou mogen zijn, neem het heft in handen, gooi de deuren open en ga aan de slag! De wereld zit te wachten op nieuwe journalistieke prestaties. Onderwerpen genoeg, dus dat scheelt alvast.”

Ernst-Jan Pfauth (weblogger nrc.next): “De patstelling tussen twee kampen. Even chargeren: één kamp ziet in internet het kwaad en denkt niet verder dan papier. De andere groep vindt dat alles open en gratis moet en achtten papier achterhaald. Beide werken hoogstwaarschijnlijk niet, schreef Clay Shirkey in zijn prachtige stuk Newspapers and Thinking the Unthinkable. Wat we wel moeten doen, is experimenteren en investeren. De combinatie tussen internet en papier kan enorm krachtig zijn. We’ve ain’t seen nothing yet.

Harm Taselaar en Pieter Klein (hoofdredactie RTL Nieuws): “Dieptepunt voor ons dit jaar was het optreden van de rijksoverheid in de richting van de media. Wij noemen de AIVD-zaak van De Telegraaf, wij noemen rijksrecherche-onderzoeken naar lekken, bijvoorbeeld in de zaken van de DSB-bank en notulen ministerraad. En ook anderszins maakt de overheid voortdurend duidelijk dat ze de journalistiek maar lastig vindt.”

Laurens Verhagen (hoofdredacteur NU.nl): “1. De welhaast VOC-achtige triomftocht van Wilders naar Londen. Het vliegtuig zat tjokvol met Nederlandse journalisten, allen op zoek naar hetzelfde beeld en dezelfde quote. Leve de pluriformiteit.
2. Het eindrapport van Plasterk over de toestand van de media. Zeer teleurstellend. Plasterk schuift heikele kwesties als het auteursrecht en de (toekomst van) de publieke omroep als een hete aardappel voor zich uit. Daarnaast heeft hij totaal geen oog voor online ontwikkelingen. Het is print, print, print.”

Kees Versteegh (chef internet en media NRC): “Dieptepunt was de hijgerige manier waarop op 18 november collega’s van RTL4 het -toen nog – VVD-Tweede-Kamerlid Boekestijn ondervroegen over zijn bezoek aan de koningin, en dat vervolgens gingen uitventen alsof hij iets schokkends had gezegd. Daarmee bevestigde RTL precies de klacht van de koningin hoe media en politiek in de ban zijn geraakt van hyperigheid.”

Jeroen Mirck (redacteur Joop.nl): “De verkeerde Tates op de voorpagina van het AD, dat vond ik een inktzwart journalistiek dieptepunt. Maar erger is een veel bredere trend: om maar niets te willen missen van megafoonpoliticus Geert Wilders, schrijven journalisten elke scheet op die het orakel uit Venlo produceert. Iedereen vliegt braaf mee naar Londen om te zien dat Geert er niet in mag, en enkele weken later uiteraard weer wel. Media moeten weer durven om keuzes te maken, standpunten in te nemen, positie te bepalen. Daarom ben ik een van de vier redacteuren die Joop.nl heeft opgezet: een opiniesite die duidelijk zijn plek afbakend. Progressief, toekomstgericht, oplossingsgezind. Prima als je aan de andere kant van het spectrum gaat zitten, zoals Elsevier doet. Zij kiezen tenminste. Maar veel andere media zitten ‘stuck in the middle’. Ze hebben geen identiteit, doen elkaar allemaal na. En verwonderen zich vervolgens dat de lezers weglopen. Die zien het onderscheid ook niet meer. Het is tijd voor journalistieke stellingname.”

Arjan Dasselaar (o.a. journalist voor Elsevier): De migratie van de AD-website waarbij geen rekening was gehouden met elementaire SEO-zaken (niveautje HEAO eerstejaars), waardoor het archief van de krant niet vindbaar meer was in Google en de krant veel bezoekers misliep (en dus vermoedelijk advertentiegeld om redacteuren mee te betalen). Wat zegt u? Dat is de taak van marketing? Onzin, tenzij u het ook de taak van marketing vindt om ervoor te zorgen dat de krant een aantrekkelijke voorpagina heeft.

Al 2 reacties — discussieer mee!